“… Türkiye’de birçok konunun nasıl dış görüntüsünden farklı olabildiğine de en iyi örneklerden biri de yine koruculuk sistemi… Bugün gelinen noktada koruculuk, gündelik hayatın rant kapılarından biri olmuş durumda. Korucu maaşı alanların bir bölümü hayatında hiç ‘koruculuk’ yapmamış. Nitekim kadrolular arasında birçok kadın da var. Devletin parası herkesin, hatta Kürt siyasetine mensup olanların bile, çevresindekilere menfaat sağlaması için dağıtılıyor. Öyle ki koruculuk kadrosunu kullanmayan bazı valiler üzerinde baskı kurulabiliyor ve bu kadroların kullanılması isteniyor. ‘Çözüm’ bu rant kapısının bitmesi demek… Ancak korucular büyük bir çoğunlukla barış sürecinden yanalar, çünkü devletin onları sahipsiz bırakmayacaklarını düşünüyorlar. Kendi kişisel sorunlarının çözümü ise halen 70 bin civarında olan korucu kadrolarının yüzde altmışını oluşturan 40 yaş üstü kişilerin ya tazminatlarının verilerek emekli edilmesi ya da bir süre daha devlet memurluğunda çalıştırılması. Geri kalan gençlerin ise iş bulmaları şart ve bu noktada devletin eline bakıyorlar …” (Etyen Mahçupyan)

… Bu konuda e-kitap…

Asimilasyon ile Şiddet Kıskacında Ulusalcı Kürtler (Kitap + Tartışma)

Etnik kökenimiz benliğimizin bir parçası, rengarenk insanlığımızın gerçek bir rengi. Ancak bu renk üzerinden yapılan bir baskı, bu renk “yüzünden” çekilen büyük bir acı sonucu diğer bütün renkler silinebiliyor. Bir başka deyişleIZDIRAPLAR ÜZERİNE YAPAY BİR KİMLİK İNŞA EDİLİYOR. Bir halka yapılabilecek en büyük kötülük bu belki de. Sadece Türk ya da sadece Kürt olmaya mahkûm edilen insanlar giderek insanlıklarını perdeliyorlar. Böylesi halklar ırkçılığa, her türlü şiddet çağrısına kucak açıyorlar. Zira duydukları kin ve nefret onları bıçak gibi bilerken bir yandan da tektipleşiyor, şeyleşiyor. Kürt aydınları kadar Türk aydınlarına da büyük iş düşüyor. İnsan olmadan “Türk” ya da “Kürt” olmanın imkânsızlığını halklarına anlatmak. Okuyacağınız bu kitap aydınların dikkatini tam da bu noktaya çekmek için hazırlandı: Asimilasyon ile şiddet kıskacı içindeki Kürt halkına… Buradan indirebilirsiniz.

“… Âlemin gözleri aya çevrilmişken biz ruhumuza dönelim. Kendinden geçip de kendini bütün bütün kaybeden insanlığın kendine dönüş devri yaklaşıyor. Varlığından çıkarak tekniğe, maddeye ve makineye sığınan insanlığın, bu hoyrat ve zalim unsurlardan amansız silleyi yedikten sonra “Allah’a doğru kaçacağı” gün uzak görülmüyor. Bugün bütün ruh kuvvetlerini yitiren ve kendi mukaddesatına tüküren nesiller, kaybedilmiş nesillerdir. Bunlar hayat tarlasının çürüyen tohumlarıdır. Onlar, büyük insanlık ve medeniyet sahnesinin gözyaşları ile dolacak uçurumunu açtılar […] Batı dünyasında ilkin aşk içinde hayata kavuşan ilim ve hakikat seferberliği, haris ve zalim otoriteler karşısında isyanla kendine gelebildi. Bizim Tanzimatımız örf ve adetleri düzenleyen bir fermanla değil de ruhları asırlık otoritelerden kurtaran böyle bir isyanla açılsaydı, bugün gerçekten inkılâp yapmış olurduk. Batı dünyası son asırlarında bu hürriyete sayısız kurbanlar verdi…”

… Bu konuda okumak için…

Modern Bir Put: Bilim (Tartışma)

Bilimciler herşeyi parçaladıkları için mânâyı kaybediyorlar. Aşk’ı, Korku’yu, Sevinç’i hormonal “fenomenler” sanıyorlar. Hakikat’in tezahürü yok onlar için, sadece tezahür var. Sebebi? Eşya. Eşyanın sebebi? O da eşya(!) Biz buna “pozitivist iman” diyoruz. Çünkü pozitivistlerin bilimsellikle ilişkisi koptu. Bilimsellik değil bilimcilik peşindeler. Bilimi putlaştırdılar. Konuya eğilen yazarımız Mehmet Bahadır her zamanki nazik üslubuyla “kral çıplak” dedi… Dedi ve bir işaret fişeğini daha ateşledi. Sitede en çok yorum alan yazılardan biri oldu bu makale. Fakat sadece içeriği ve yorum sayısıyla değil, yapılan yorumların kalitesiyle de öne geçti bu çalışma. 100′den fazla yorum alan ve aylar süren ilginç bir tartışmaya vesile olan makaleyi altındaki yorumlarla beraber kitaplaştırdık, ilginize sunduk. Buradan indirebilirsiniz.

Derin Düşünce’deki yazılarından tanıdığınız Alper Gürkan ve Suzan Nur Başarslan’ın katkılarıyla hazırlanan Heyula.net dergisi yayına girdi. Güçlü bir yazar kadrosu, nitelikli içeriği ile hemen dikkati çekiyor. Ayrıca sade ve ergonomik tasarımı ve özgün görsellerinden dolayı webmasteri de tebrik etmek gerek. Zor beğenen okurlara duyurulur. Gözden kaçmasın.

FaceBook’ta: https://www.facebook.com/heyula.net

Twitter’da: https://twitter.com/heyulanet

“… Bir “Gezi Ruhu”nun varlığından söz edenler, oradaki “demokratik duyarlılık”tan söz edenler, onu yüceltenler ve hatta bunun Çözüm Süreci’nin önünü açacağını savunanlar haklıysa, bu hamle çok daha kolay başarıya ulaşacak demektir. Ama Gezi’ye baktığında, orada asıl belirleyici olanın 70’li yıllarda sabitlemiş, Soğuk Savaş döneminin “sağcı hükümete karşı mücadele”sini 2013’e taşımaya çalışan Taksim Dayanışması ve onun totaliter mantığı olduğunu savunanlar haklıysa, bu durumda da bunun belirginleşmesini sağlayacaktır. Bakın bakalım, devletin ideolojik tarafsızlığını garanti altına alan bir anayasa yapmak istediğinizde, Kürtlere anadilde eğitim hakkını, başörtülü kadınlara eğitim ve çalışma haklarını iade etmekten, Alevi Sorununu çözmekten, Tekke, Türbeleri kapatan kanunu kaldırmaktan ve azınlıklarla ilgili ayrımcı mevzuatı toptan terk edip Heybeliada’yı açmak istediğinizden söz ettiğinizde bu koalisyon kalacak mı kalmayacak mı? …”

… Çapulcular üzerine okumak için…

Çapulcular” ne istiyor?

Genel seçimler yaklaşırken başladı Taksim Gezi Parkı olayları. İnsanlar öldü, yaralananlar, tutuklananlar oldu. Taksim’deki sanat galerileri bile yağmalandı. Maddî zarar büyük: Yakılan otobüsler, özel araçlar, iş yerleri. Ancak hâlâ isyancıların ne istediğini bilmiyoruz. Taksim Dayanışma Grubu’ndan çelişkili açıklamalar geliyor. Polisi ya da göstericileri suçlamadan önce şunu bilmek gerekiyor: “Çapulcular” ne istiyor? Daha fazla demokrasi? Sosyalizm? Devrim? Darbe? Elinizdeki e-kitap bu sorulara cevap arıyor. Buradan indirebilirsiniz.

Hükümeti devirmek isteyen birileri mi var?

4 Türk bankası çalışanlarını sömürmek, tüketiciyi kandırmak ve haksız rekabetten dolayı çok ağır cezalar yediler. Hemen ardından Türkiye tarihin en büyük anti-kapitalist ayaklanmasını yaşadık. Göstericiler “Sosyalist Türkiye” ve “yaşasın devrim” sloganları atarak orak-çekiçli pankartlar, Deniz Gezmiş posterleri taşıdılar. Tuhaf olan ise bazı bankaların ve holdinglerin bu ayaklanmaya destek olmasıydı. Anti-kapitalist göstericiler 20 gün boyunca İstanbul’un en lüks otellerinden birinde bedava kaldılar. Tuhaflıklar bununla da bitmedi. CNN, BBC, Reuters ve daha bir çok medya kuruluşu bir kaç sene önce, üstelik yabancı ülkelerde çekilmiş yaralı ve ölülerin  fotoğraflarını “Türkiye” diyerek servis etti. Tayyip Erdoğan’a destek için toplanan AKP’lilerin fotoğrafı CNN tarafından kazayla(?) “Ayaklanmış Protestocular” olarak yayınlandı.

Dünyada da tuhaf şeyler oldu:

• Türkiye ile neredeyse aynı anda Brezilya’da bir halk(?) ayaklanması başladı.
• Georges Soros’a ait ekonomi gazeteleri Çin ekonomisi hakkında aşırı kötümser haberler yaydılar.

“Kazalar” bu kadar çoğalınca insanlar ister istemez bazı şeyleri sorguluyor:

• Türk bankaları neden sermaye düşmanı, anti-kapitalist bir ayaklanmaya destek oldu?
• Acaba 2008 krizinden sonra kan kaybeden ABD ve Avrupa kaçan sermayeyi geri  çekmeye mi çalışıyor?
• Brezilya, Çin ve Türkiye Avrupa ve ABD’deki yatırımları çekmenin cezasını mı ödüyor?

Elinizdeki kitap bu sorulara ve darbe iddialarına cevap arıyor. Buradan indirebilirsiniz.

 “… yeni sanat tarihi ilmi kendi güzellik anlayış ve ilkelerini daha çok kadim yunan sanatı ve sonrası batı sanat anlayışından almaktadır. Son zamanlarda bu ilimde meydana gelen değişiklikleri saymazsak, bu ilim bireyi her zaman sanat yapıtının tek yaratıcısı olarak kabul etmiştir. Ve bu disiplinin yaklaşımına göre bir sanat eseri bu bireyselliği yansıttığı oranda başarılı bir sanat eseri olarak kabul edilmektedir. Oysa İslâm’a göre güzellik aslında tümel ve evrensel hakikatin tecelli etmesinden ibarettir. Bu yüzden de yeni sanat tarihi ilminin genellikle islam sanatı hakkında olumsuz yargılara varması hiç de şaşılacak bir durum değildir …”

… Bu konudaki makaleler…

1. Soyut Sanat Müslümanın Yitik Malıdır
2.  Figüratif resim sanat mıdır?
3.  Âl-i İmrân Suresini Okusaydı İslâmcı Olmayacaktı!
4.  Müslümanca sanat bir yağmur duasıdır…
5.  Batıyı “normal” zanneden için İslâm anormal olur
6.  Güzel eşya ve güzel ahlâk
7.  Avrupa’nın sanattan istifa ettiği gün
8.  Benlik sanatı, bencillik sanatı 
9. İslâmî sanat kalbe hitab eder, batıda ise muhatab akıldır

… Soyut Görme Kabiliyeti Üzerine…

• Soyut görme: Teori ve Pratik(1) – Picasso
• Soyut görme: Teori ve Pratik(2) – Cézanne
• Soyut görme: Teori ve Pratik(3) – Ezan okur gibi resim çizmek
• Soyut görme: teori ve pratik(4) – Kandinsky
• Soyut görme: Teori ve Pratik(5) – Paul Klee
• Soyut görme: Teori ve Pratik(6): Tarkovsky

… İslâm sanatından örnekler …

1. İç Mekânlar
2. Seramik
3. Mozaik
4. Metal işçiliği
5. Hat
6. Taş

Kaynak Metinler için bu kategori

başbakanın mezarda yatan annesine “orospu” dedikten, “devleti tanımıyorum, başbakanı asalım” diye haykırdıktan bir kaç gün sonra aynı devletten koruma istemek…Aynı devletin polisine, mahkemesine sığınmak… Gezi parkı devrimcilerinden bir Marx, bir Mandela, bir Nazım Hikmet ya da bir Che çıkmadı. Devrim uğruna canlarını, mallarını, özel hayatlarını, hatta evlatlarını feda eden bu otantik devrimciler düşmanlarında bile bir saygı uyandırmışmardı. Oysa bizim Taksim Dayanışması’ndaki çakma devrimciler sattılar davalarını. Kimi “ben yapmadım o yaptı” diye arkadaşını sattı, kimi gidip başbakanın elini öptü. Gezi’deki göstericilere para veren, otellerinde yatıranlar da çark ettiler, AKP’ye övgüler düzüyorlar şimdi. Bu koca adamlar niye böyle yalakalık yapıyorlar?

Daha önce dediğimiz gibi zulme direnen meşru öfke  ehlileştirilmez. Haksızlığa isyan edenler para ile satın alınmaz, polisten, hapisten, sürgünden ve ölümden korkmaz. Ama bir de hayvanî ökfe vardır. Trafik tıkanınca açar camı, ana avrat küfreder. Öndeki taksinin çam yarması şöförü elinde sopayla gelince öfkeli adam tırsar, köpek gibi sırıtır, yılışır, yalakalık yapar. « Ağbim yannış annadın » filan demeye başlar. Çünkü öfkesi meşru değildi. Benlik iddiasında, adalet değil intikam peşindeydi. (Bkz. Derin insan kitabı) Yani zulme direnmek, O’nun rızası için öfkelenmek başkadır, benlik iddiasıyla öfkelenmek başka.

Gezi parkı’nın devrimcileri(?) sayesinde bir kez daha anladık ki İnsan’ı hayvanlardan ayıran üç korku varmış: Ayıplanma korkusu, polis korkusu ve ALLAH korkusu. Bu korkuların üçü birden ortadan kalkınca insanlar hayvanlaşıyormuş; hatta hayvandan beter oluyormuş. Taksim Dayanışma’nın öfkesi de nefsanîymiş. Çünkü kendisinden daha güçlü gelince susmuş, sakinleşmiş. Yani adalet ya da barış imkânı doğunca durmamış, durmak zorunda kalınca durmuş.

Basından iki küçük alıntıyı ve arkasından Read the rest