Endoktrinasyon ve Türkiye’de Toplum Mühendisliği (Serdar Kaya) »
By Mehmet Yılmaz on Eyl 23, 2010 in Akıl, Basın günlüğü, Beyin Yıkama, Kitap Sohbeti, Psikolojik harp, vicdan | 3 Comments
Kemalizmin tarih sahnesinden silinmeye yüz tuttuğu şu günlerde bizi yeni sorunlar bekliyor. Neden? Çünkü Türkiye’deki fanatik Kemalistleri ya da milliyetçi solcuları eleştirirken sürekli içine düşülen bir hata var. Özellikle MÜTEYEDDİN / İSLÂMCI /MÜSLÜMAN gençlerin yakasını bırakmayan bir saplantı bu: Osmanlı fetişizmi. “En uzağa biz gittik, en çabuk da biz döndük, en güzel saksafonu Osmanlılar çalardı” şeklinde özetlenebilecek bu kolektif kibir nereden geliyor?
Sanırım bir beyin yıkama süreci ve bunun doğurduğu aşağılık kompleksinden. Ne yazık ki bu fikrî hastalıktan muzdarip Müslüman gençler de dünyayı “biz ve ötekiler = iyiler ve kötüler” gözlüğünden okuyor. Daha doğrusu bu isli, sisli, pis puslu gözlükten baktıkları için tıpkı Kemalistler ve Ulusalcı solcular gibi hiç bir şey anlamıyorlar etraflarını çeviren dünyadan. Çirkin Cumhuriyet ve Mânâ’sız Maneviyat makalesinde anlattığımız gibi akıllar ve vicdanlar hâlâ uykuda. Çiçekler, Gönüller, Bahçeliler, ve Pamukoğlular hâlâ pistte kıvırmaktalar.
Derin Düşünce Sitesinde yorum yazan, makale gönderen Read the rest
