(Not: Bu konuya Said Nursi’nin Risale-i Nur Kitaplarında verdiği cevaplardan faydalanarak münazarat yapılmış olup, bir de bu meseleye Said Nursi gözüyle bakılması gerektiğini düşünerek yazılmıştır.)    

      Türkiye’de İslam ve demokrasi tartışmaları Osmanlının son dönemlerine kadar uzanır. Demokrasiye geçiş vetiresinin başlangıcı, Osmanlıdaki hürriyet ve meşrutiyet hareketleridir. 19. asrın sonlarına doğru başlayan ve 20. asrın başında iyice hareketlenen bu tartışmalarda, Namık Kemal ve Ali Süavi gibi isimlerin önemli katkıları vardır. İslami kaynaklardan beslenen bu fikir adamları, hürriyet ve meşruti esasları üzerinde hayli kafa yordular. II. Meşrutiyet sonrasında yaşanan çok partili hayat denemesi, bugüne dahi ışık tutup dersler verebilecek çarpıcı misallerin yaşandığı bir uygulama oldu. Ne var ki, millet hâkimiyetini gerçekleştirme vaadiyle kurulan cumhuriyet sonrasında, bu çok seslilikten eser kalmadı. Padişah sultasını sona erdirmekten söz edenler, “ebedi şef” ve “milli şef” diktasını kurdular ve tek parti istibdadını tesis ettiler. Read the rest

Hep Birlikte Özgür Oluncaya Kadar Birbirimize Sahip Çıkacağız

İkinci imza kampanyası, 26 Eylül 2008 Cuma 

Yine okullar açılıyor, yine aynı görüntülere şahit oluyoruz: 
 
Bir grup kadın duvarın berisinde arkadaşlarının serbestçe girip çıktığı okula girememenin sıkıntısını; gencecik bir yaşta yetkili parmaklarca işaret edilmenin eziyetini; kalabalıklar içerisinde yalnız kalmanın hüznünü; eğitim, aş, iş gibi en temel insan haklarını kendisi için ulaşılmaz kılan sistemin utanç verici ağırlığını yaşıyor. Ve her şeyin ötesinde, daha belki yaşları yirmilere henüz varmış genç kadınlar bir özgürlük mücadelesinde ayakta kalmaya zorlanıyor. 
 
Kadın oldukları için, inandıkları gibi riyasız yaşamak istedikleri için, onlara yıllardır bu ırkçılığa varan ayırımcılığı yaşatanlar bilmeliler ki:  Read the rest

 Kuzey Irak’a saldıralım, OHAL ilân edilsin ve DTP’nin kapatılsın!

 Terörle mücadele için mi? Hayır.

Güney Doğu’da demokratik yolların tıkanması lâzım,

Diyarbakır ve Tunceli belediyeleri AKP’li olmadan,

Kürtlerin DTP’ten koptuğu anlaşılmadan,

Çok acele bir savaş çıkarmak lâzım,

CHP ve MHP bölgede bir kez daha maskara olmadan,

Sahibinden, satılık, çok acele… kan aranıyor.

 Onlar size savaşmayı değil ölmeyi emrediyor. Çünkü siz ölürken geçecek zamana ihtiyaçları var.

 Nasıl bu kadar emin konuşabiliyoruz? Geçen sene bu günlere (eylül-ekim) denk gelen gazeteleri açın. Birden bire yoğunlaşan PKK saldırıları, sınır ötesi harekât gündeme gelmesi, OHAL istekleri, MHP başkanı Devlet Bahçeli’nin savaşa karşı çıkan herkesi PKK yandaşı ilân etmesi…

 Aktütün’den sonraki olaylara ne kadar da benziyor. Meclis’te Bahçeli yine barışçı çözüm isteyen insanları PKK yandaşı olmakla suçluyor.

 Geçen sene sitede Kürtçenin serbestçe kullanılması konusunda bir anket yapmıştık. İlk başlarda çoğunluk serbestlikten yana oy kullanmıştı ama… tam bizim anketin ortasında bir PKK saldırısı oldu, insanlar öldü ve okuyucularımız duruşlarını sertleştirdiler. “Terör bitmeden Kürtlere hiç bir hak verilemez” seçeneği tek başına sürekli puan kazandı.

 Türkiye kritik virajlardan geçerken “şans eseri” denk gelen bu PKK saldırıları Read the rest

İhsan Eliaçık

İster “türban” deyin, ister “başörtüsü”…

İster “yemeni” deyin, ister “yaşmak”…

İster “Türban ayrı başörtüsü ayrı” deyin, ister “Bu ikisi aynı şey”…

İster “Kur’an’da başörtüsü yok” deyin, ister “Başörtüsü Allah’ın emri”…

Bütün bu iddia ve savunmaların artık bir anlamı kalmadı.

Çünkü… Read the rest

 Yazar: Zühre Meryem Kaya

Dedemin dedesi ve onun dedesinin dedeleri için emek ayrı bir kelimedir zihinlerinde. Emekle, sebatla girişmişler her işe… Yorulmuşlar, didinmişler, ter dökmüşler… Sırtları rahat bir yatak yüzü görmemiş, bolluk içinde sunulan bir masadan yemek yeme lüksleri olmamış… Alınlarından akan ter helal rızk diye isimlendirilmiş ve anaların ak sütü ile aynı güzellikte görülmüş. Read the rest

Brian Martin, Nonviolence versus Capitalism (London: War Resisters’ International, 2001)

Birinci Bölüm için 

Çeviren: Ekrem Senai 

Anarşizm

Politik bir felsefe ve değişim stratejisi olarak, modern anarşizmin başlangıcı Avrupalı sosyalist çevrelerde Marksizmin ana savlarından biri olarak kullanıldığı 1800’lü yıllara kadar gider. Bununla beraber Marksizm esasında kapitalizm’in eleştirisidir, anarşizm ise prensipte devletin eleştirisidir.5

Hala birçok anarşist devleti baskının ana kaynağı olarak görmekle beraber, anarşistler arasında da farklılıklar bulunmaktadır. Read the rest

” […] Yine film deyip geçmeyelim, çünkü sahiden ‘kötü adam’ hiçbir zaman katıksız kötü değildir. Ya kırdığın bir dosttur o (New Goblin), ya kendine göre mazeretleri olan ve affetmediğin için anlayamadığın, anlayamadığın için nefret ettiğin bir talihsiz (Sandman), ya da aşağılanmışlığını intikam hırsına tahvil etmiş bir muhteris (Venom). Hepsi mazurdur aslında, hayatta da böyledir, dostların ve müttefiklerin düşmana dönüşmesi bir ‘hata’ya bakar. […] ” (Nihal B. Karaca)

… Bu konu ilginizi çektiyse…

Sanat karanlıkta çakılmış bir kibrittir…

 ”…Neden bir natürmorta iştahla bakmıyoruz? Tersine ressam “yiyecek-gıda” elmayı silmiş, elmanın elmalığı ortaya çıkmış. Gerçek bir elmaya bakarken göremeyeceğimiz bir şeyi gösteriyor bize sanatçı. İlk harfi büyük yazılmak üzere Elma’yı keşfediyoruz bütün orjinalliği, tekilliği ile…” 

Bu kitapta Derin Düşünce yazarları sanatı ve sanat eserlerini sorguluyor. Toplumdaki yeri, siyasî, etik ve felsefî yönüyle… Denemelerin yanı sıra son dönemde öne çıkan, ekranları, kitap raflarını dolduran eserlere (veya ürünlere?) dair eleştiriler de bulacaksınız. Buradan indirin

Kitap okumak… Jean Paul Sartre, Nazan Bekiroğlu, Toshihiko Izutsu, Henri Bergson, Mustafa Kutlu, Dostoyevski, Elif Şafak, Clausewitz, Sadık Yalsızuçanlar, Alber Camus ile sohbet etmek… Suyun resmine bakmakla yetinmeyen, su içmek isteyenler için var kitaplar. Mesnevî var, El-Munkızü Min-ad-dalâl, Kitab Keşf al Mânâ, Er-Risâletü’t-tevhîd var.  Elinizdeki bu kitap Derin Düşünce yazarlarının seçtiği kitapların tanıtımlarını içeriyor. Bizdeki yansımalarını, eserlerin ve yazarların bıraktığı izleri. Farklı konularda 44 kitap, 170 sayfa. Zaman’a ayıracak vakti olanlar için… Buradan indirebilirsiniz.

Derin Göz

 Sanat’a bakmak için çeşitli yapıtlardan, ressamlardan istifade ettik: Cézanne, Degas, Morisot,  Monet, Pissarro, Sisley, Renoir, Guillaumin, Manet, Caillebotte, Edward Hopper, William Turner,Francisco Goya, Paul Delaroche, Rogier van der Weyden, Andrea Mantegna , Cornelis Escher , William Degouve de Nuncques.

Peki ya baktığımızı görmek, gördüğümüzü anlamak? Güzel’i sorgulamak için çağ ve coğrafya ayırmadık, aklımızı uyaracak hikmetli sözlere açtık kapımızı: Mevlânâ Hazretleri, Gazalî Hazretleri, Lao-Tzû, Albert Camus, Guy de Maupassant, Seneca,  Kant, Hegel, Eflatun, Plotinus, Bergson, Maslow, …

 (Buradan indirebilirsiniz)

İKTİSADİ KRİZİN SEBEPLERİ -II- 

Sistem, başlangıç noktası ile nihai hedefini açıkça tespit eden ve bu aradaki güzergahı ve güzergahtaki seyahatin vasıtalarını tayin eden düşünce sistemidir. Sistemin başlangıç noktası (varoluş sebebi) ile nihai hedefi (gayesi), “niçin” sorusunun cevabıdır. Başlangıç noktası ile nihai hedefi arasındaki güzergah ve bu güzergahındaki seyahat
bahsi ise sistemin “nasıl” sorusuna vereceği cevaptır. Read the rest

Çevre ile ilgili tartışmalar ve son nükleer enerji tartışmaları, çevre ve çevrecilik kavramlarına yeni bir bakış getirmemiz gerektiğini ortaya koyması açısından önemli tartışmalar bence.

Modernizmin çevreye ve insana bakışı belirgin problemler yarattı. Bu zihniyetin felsefi temeli olan aydınlanma, özne ile doğayı birbirinden kesin çizgilerle ayırdı. Modern öncesi dönemlerde, doğa ile insan arasındaki ilişki, daha çok insanın doğa ile barışık bir yaşantı sürmesi sonucunu doğrurken (hatta Doğu öğretilerinde insanı doğaya tâbi kılan bir anlayış söz konusudur), aydınlanma sonrası modern düşünce doğayı insana tabi kıldı. Horkheimer ve Adorno’nun dediği gibi, doğa ile insanın birbirinden kesin çizgilerle ayrılması, insanın, doğayı dışsal bir öğe olarak algılaması sonucunu doğurarak, doğanın insan için “şeyleşmesine” sebep oldu. Bilim ve teknoloji aracılığıyla doğa üzerine tahakküm kuran insan, doğayı, üzerinde hâkimiyet kurulacak bir nesne olarak görmeye başladı. Doğa hakkında bilgi edinme niyetimiz bile bu egemenlik anlayışının sürekli hâle gelmesi içindi. İnsanın doğa üzerindeki egemenliği, doğayı bir nesne haline döndürdü. Akıl ise doğayı egemenlik aracı olarak algılamak ve bu manada dönüştürmek için gerekli olan “araçsal akıl” hâline dönüştü ve kendisine yabancılaştı. Böylece, aslında ister istemez doğanın yazgısını paylaşan insan, farkında olmadan, doğayı egemenlik nesnesi hâline dönüştürürken, kendisini de nesne hâline dönüştürüyordu. Read the rest

 Brian Martin, Nonviolence versus Capitalism

(London: War Resisters’ International, 2001)

Çeviren: Ekrem Senai

Kapitalizme karşı “vahşi olmayan” bir strateji geliştirmek için, ekonomik üretim ve dağıtımı, karar almak için metodları bulunan alternatifleri incelemek gerekmektedir. Kapitalizme sadece karşı olmak, daha iyi alternatif sunan bir fikir ortaya konmadıkça hiç bir anlam ifade etmemektedir. Geleneksel sosyalist stratejileri, hem kapitalizmi bitirmek, hem de sosyalist alternatifini yerine koymak için eninde sonunda devlet gücü kanalıyla sertlik gösterilmesini gerekli kılmaktadır.

Şöyle yararlı bir yol takip etmekte fayda vardır: Uyulması gereken ana prensipleri tespit edip, görüş ve önerileri bu prensipler doğrultusunda değerlendirmek uygun olacaktır. Kapitalizm, aşağıda belirtilen prensiplerin hiçbirine uymamaktadır. Read the rest