Derviş Zaim’in son filmi “Nokta”, yönetmenin, genelde ilk filminden beri, yoğun olarak da son iki filminde denediği bir sentezin ürünü olarak göze batıyor. Geleneksel sanatlar ile sinemanın ilişkisini ele alarak, bu ilişkiyi gerek biçim, gerekse de içerik olarak sinemaya yansıtabilme derdinde olan Derviş Zaim son filmi Nokta’da oldukça cüretkâr bir işe soyunmuş.

Nokta’dan önceki “Cenneti Beklerken” adlı filminde minyatür sanatını ele alarak, Read the rest

Beklenen oldu ve savaş başladı! İsrail’in 27 Aralık’ta füze saldırısıyla başlayan ve 1 hafta sonra da karadan işgal olarak devam eden Gazze operasyonu 6 aydır nispeten suskunluğa bürünmüş olan bölgenin tekrar kan gölüne dönmesine neden oldu. Özellikle çocukların saldırılarda büyük zarar görmesi dünya kamuoyunda en çok tepki çeken unsur oldu. Savaşın insanın kanını titreten sesi yalnızca Gazze’de değil tüm vicdan sahibi kulaklarda inler hale geldi. 

Bu saldırının zamanlaması üzerine yoğunlaşmak, Ortadoğu sorununu daha ayrıntılı incelememizi sağlayacaktır. Zira 8 yıllık George Bush dönemi kapanırken, Obama’nın başkanlık koltuğuna oturmasına haftalar kala ve İsrail’de de seçimlere 2 ay varken bu operasyonun zamanlaması Read the rest

Parayı nereden bulacağız? 

Bu ülke şu ana kadar çoktan Almanya olabilirdi. 

Hedefimizi önderimiz ne güzel koymuştu: “Çağdaş uygarlık seviyesinin üstüne çıkmak”. Peki ama neydi bu çağdaş uygarlık? Neydi çağdaş diye tanımladığımız ülkelerde ortak olan? 

Batılı olmak mı? Japonya diye bir ülke var. Sanırım doğuda olduğu hakkında kimsenin de bir itirazı yok. Ama çağdaş. Alfabesini değiştirmemiş. Batı müziği dinliyor mu bilmiyorum. Devlet Japonya’da baleyi, operayı destekliyor mu doğrusu onu da bilmiyorum. Ama bu Japonya çağdaş uygarlık seviyesinin biraz üstünde diye iddia etsek herhalde bir itiraz gelmez. 

Nasıl oluyor bu iş? Japonya ile Almanya arasında ortak olan şey ne? Read the rest

EL MÜZİL – Zelil, hor ve hakir kılan

“O gün, öyle yüzler vardır ki, zillet içinde aşağılanmıştır.” (Gaşiye,2)

Resim: Fransız askerleri tarafından alay etmek için boynuna ip geçirilmiş bir Cezayirli.

 1830’dan 1962’ye kadar Fransız kolonisi olan Cezayir’de işgal altındaki halkın görmediği eziyet kalmadı. Fransız askerleri Müslümanların direnişlerini kırmak için tarlalarını yaktılar, hayvanlarını öldürdüler. İnsanlar tel örgülerle çevrili toplama kamplarında ölüme terkedildi. Cezayir’in talebine rağmen Fransa bu soykırım için özür dilemedi. Son cumhurbaşkanı Sarkozy “tarihi tarihçilere bırakalım” diyerek son noktayı koydu.

 Müslümanlar Cezayir’de, Filistin’de, Bosna’da, Irak’ta, Kafkasya’da ve Read the rest

“Her Fırsatta Antisemitizm” adlı bildirinin yazarlarından Ayşe Günaysu, hem bildiriyi anlatmayı, hem de benim daha önce yazmış olduğum yazı dolayımında bildiriyi eleştirenlere cevap vermeyi amaçlamış. Ayşe Günaysu’nun yazısından hareketle antisemitizmin, ırkçılığın ne olduğu ve bu bağlamda düşünce özgürlüğünün sınırlarını ele almayı amaçlıyorum.

 
Ayşe Günaysu, bildiriyi, İsrail’i eleştirenlerin tepesinde demoklesin kılıcı olarak adlandıran Read the rest

Konuk Yazar: Burhan Özgen

Sinemanın uzun zamandan beri uzak kaldığı bir durumu son dönemde kimi filmlerin yeniden yakalayabildiğini görüyoruz.  Bu da bir zaman edebiyatın güçlü bir biçimde yaptığı tipler yaratma sanatıdır. Toplumsalın içindeki dağılmışlıkların, çizgilerin yeni imajlarla sinemadaki sunumu algılama biçimleri üzerinde güçlü etkiler yaratabiliyor. Sinemada bireyliklerin buharlaşmadan belli bir yoğunlukla verilebilmesi imajların sunumunda yeni üslupların doğuşunu da sağlıyor. Belli dalgalar halinde gönderilen şoklar algı rejimlerini yerinden ederken, yaratılmış tiplerde gördüğümüz kararlılıklar, bireyleşmeler içindeki toplumsallığı daha da görünür hale getirebiliyor.  

     Yılmaz Güney’in özellikle de Yol filminde belirginlik kazanan tipler yaratma ustalığını neredeyse o dönemden beri yerel sinemada görememekteydik. Bu anlamda o dönemle günümüz arasındaki alt bağlantıların (üslupları çok farklı da olsa) Zeki Demirkubuz ve Nuri Bilge Ceylan filmleriyle birlikte yeniden yakalandığını söylemek mümkün görünüyor.   Benzer bir biçimde Semih Kaplanoğlu’nun Süt filmi de söz konusu edilen tip yaratma ve algı biçimlerini dönüştürme konusunda sarsıcı bir etkiye sahip. Read the rest

Odamda volta atarak yaptığım Ergenekon kazısı

Gökhan Özgün TARAF

Polis Türkiye’yi kazıp her yerden cephane çıkartırken, ben de kendi imkânlarımla ele geçirdiğim ‘zihin krokileri’nin izini sürerek bir başka kazı yaptım. Bu bir zihin kazısıdır. Bu yüzden kimse korkmasın. Hesabı poliste ve mahkemelerde değil, vicdanda ve muhakemelerde görülecektir.

Elime geçen zihin krokilerinde sağduyu caddesinin tam vicdan sokağını kestiği köşede bir çarpı işareti vardı. Orayı kazdım. Ve inanılmaz bir mühimmat buldum. Burası Ergenekon’un ideolojik cephaneliği olmalıydı. Çünkü bu çukurda bulduğum kavramlar ideolojik bütünlük gözetilerek değil, tahrip gücü Read the rest

Son Haçlı Seferleri

Son 1-2 yılda olanlara ve Ergenekon operasyonuna verdiği tepkilerle Türk solu büyük bir yol ayrımında duruyor. Bu yol ayrımı, solda büyük bir krizi de görünür kılıyor.

Herşeyden önce, Türk solunun neden bu halde olduğunun ve çözümün nerede olduğunun analizine ihtiyâcımız var. Bir kısım entellektüeller, konunun daha çok emperyalizm, AB karşıtlığı Read the rest