Weimar’ı anlattım, Goethe’ye ve Schiller’e kızdım, içimi döktüm! »
By Suzan Nur Başarslan on Oca 5, 2012 in Sanat, edebiyat, İnsan | 1 Comment
Weimar: Şehr-i Kalem…
“kimi sanatçıların Diotima’sı; kimi sanatçılarınsa Phaeton’u için”
Küsüp gidenler kadar kalıp göğünde pervaz edenlerin şehri. Ona sürgün olanlar kadar ondan sürgün olanların şehri.
Bazı şehirler, mıknatıs gibi sanatçıları kendilerine çekerler. Orada olmak kaçınılmazdır ve olmamak ya kaçıştır, ya kovuluş, ya da tutunamamak… Bu yüzden her sanatçıda farklı anlamlar yüklenir şehir. Nedim’in İstanbul’uyla Fikret’in İstanbul’u [...]
1 [?]


