Bir kağıt, Bir kalem, Bir de Angelika Lütfen »
By Fatma Sancak on Ara 3, 2010 in edebiyat, Kitap Sohbeti, Sanat | 3 Comments
Angelika’nın kelimelerini balçıktan karan bir kadının, ‘yıldız’ parlaklığındaki ellerine ithafımdır. Bir Kağıt Arkadaşım AteşNur, onunla yürümeye niyetlendiğim bir yolculuktu. Yol kısa sürdü. Hayır. Yolu bitirmedik. Sadece kısa sürdü. Ben korktum ve… Kağıt gibi bir kadın, şeffaf, bir o kadar kırışkan ve ışığa tutulası. Ben korktum ve yol kısa sürdü. Bir kadın daha; arkadaşım Sükun. […]




