Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

… Bu konu ilginizi çektiyse…

Türkiye bölünür mü?

“Bebek katili! Vatan haini!…” PKK terörünü lanetliyoruz ama devlet eliyle işlenen suçlara karşı daha bir toleranslıyız.  “Kürtler ve Türkler kardeştir” diyenlerin kaçı “sen benim kardeşimsin”  demeyi biliyor Zaza, Sorani, Kurmanci dillerinde? Ülkemizin terör sorunu ne PKK ne de Kürt kimliğiyle sınırlanamayacak kadar dallandı, budaklandı. Bazı temel soruları yeniden masaya yatırmak gerekiyor: (*) Kürtler ne istiyor? (*)  İspanya ve Kanada etnik ayrılıkçılıkla nasıl mücadele etti? (*) PKK ile mücadelede ne gibi hatalar yapıldı? (*) İslâm ne kadar birleştirici olabilir? Töre cinayetlerinden Kuzey Irak’a terörle ilgili bir çok konuyu ele aldığımız 267 sayfalık bu kitabı ilginize sunuyoruz. Buradan indirin.

 Türkiye’nin Ulus-Devlet Sorunu

Devlet gibi soğuk ve katı bir yapı bizimle olan ilişkisini hukuk yerine ırkımıza ya da inançlarımıza göre düzenleyebilir mi? GERÇEK hayatı son derecede dinamik ve renkli biz “insanların”. Birden fazla şehre, mahalleye, gruba, klübe, cemaate, etnik köke, şirkete, mesleğe, gelir grubuna ait olabiliriz ve bu aidiyet hayatımız boyunca değişebilir. Oysa devletimiz hâlâ başörtüsüyle uğraşıyor, kimi devlet memurları “ne mutlu Türk’üm” demeyenleri iç düşman ilân ediyor, Sünnî İslâm derslerini zorla herkese okutuyor… Bizim paramızla, bizim iyiliğimiz için(!) bize rağmen… Kürt sorunu, başörtüsü sorunu, Hıristiyan azınlıklar sorunu… Bizleri sadece “insan” olarak göremeyen devletimizin halkıyla bir sorunu var. Türkiye’nin “sorunlarının” kaynağı sakın ulus-devlet modeli olmasın? 80 sayfalık bu kitap Kurtuluş savaşı’ndan sonra Türkiye’ye giydirilmiş olan deli gömleğine işaret ediyor.  Ne mutlu “insanım” diyene! Kitabı buradan indirin.

Türk milliyetçiliği birleştirir mi yoksa parçalar mı?

 İllâ ki bir tutkal/çimento mu gerekiyor? Milliyetçilik tutkalı adil ve müreffeh bir düzene alternatif olabilir mi? Adaletin, hukukun hâkim olmadığı ortamlarda Türklerin kardeşliği ne işe yarar? Belki de Türk Milliyetçiliği diğer milliyetçilikler gibi yok olmaya mahkûm bir söylem. Çünkü var olmak için “ötekine” ihtiyacı var. Ötekileştireceği bir grup bulamazsa kendi içinden “zayıf” bir zümreyi günah keçisi olarak seçiyor. Kürtler, Hıristiyanlar, Eşcinseller, solcular…150 sayfalık bu kitapta Türk Milliyetçiliğini sorguluyoruz. Müslüman ve milliyetçi olunabilir mi? Türkiye’ye faydaları ve zararları nelerdir? Milliyetçiliğin geçmişi ve geleceği, siyasete, barışa, adalete etkisiyle. Buradan indirin. 

Share on Facebook

[...]

Elinde ne piyon kaldı, ne vezir, ne kale
Düştü birbiri ardına atlar, filler
Ama şah hâlâ direnmekte
Yeni taşlar bulundu çünkü : Köpekler…

(Ataol Behramoğlu)

Share on Facebook

Share on Facebook

Tayyip inanmamış ama ne olur ne olmaz diye, çağırtmış.

Veli Küçük şöyle demiş: “Türkiye’nin JİTEM’e ihtiyacı var, polise veya orduya güvenmeyin, o beceriksizler ormanda kaybolmuş bir tavşanı bile bulamazlar!”

Bunun üzerine Tayyip bacağından işaretli bir tavşan getirmelerini istemiş. Tavşanı ormana salmış ve İçişleri Bakanı Beşir Atalay’dan tavşanı bulmasını istemiş. Yüzlerce polis ormanın etrafını sarmış. Bir kaç saat içinde biber gazı, tazyikli su derken ormanda ne kadar hayvan varsa kendini dışarı atmış ama işaretli tavşan yok. Beşir Atalay bir basın toplantısı düzenleyeceklerini, tavşanın robot portresini havaalanlarına dağıtacaklarını anlatmaya başlamış. Tayyip’in yüzü asık, Veli Küçük kıs kıs gülüyor.

Tayyip bu kez Genel Kurmay Başkanı Işık Koşaner’i çağırmış ve yeni bir tavşanın ormana salınmasını istemiş. Bir süre sonra tankların ablukaya aldığı ormana F-16′lar bomba yağdırmış. Orman alevler içinde ama ikinci tavşan da yok. Işık Koşaner tavşanın Suriye ve İran’dan destek aldığını, bu ülkelerin bombalanması için izin istediğini söylemiş. Veli Küçük gülmekten yerlere yatıyor. Tayyip’in yüzü iyice asılmış: “Veli Efendi, polisi ve orduyu denedik ama JİTEM’i denemedik henüz. En güvendiğin adamlarına haber ver, üçüncü bir tavşan salacağız.”

Veli Küçük bir kaç telefon görüşmesi yapmış. Bir süre sonra Renault marka, plakasız, beyaz bir otomobilin yanmakta olan ormana girdiğini görmüşler. Saatler süren bekleyiş, o da ne? Veli Küçük’ün adamları telefonla kaçak tavşanı bulduklarını, birazdan başbakanın önüne getireceklerini bildirmişler. Gerçekten de beyaz otomobil ormandan çıkmış, Veli Küçük ile Tayyip’in tam önünde durmuş. Otomobilden inen JİTEMciler bagajdan dişleri kırık, tüyleri yanmış, ağzı burnu kan içinde,bir ayı çıkarmışlar sürükleyerek. Ayı bağırıyormuş, “tavşanım ben, bir tavşanım,  ne olur vurmayın artık”

Share on Facebook

Share on Facebook

… Bu makale ilginizi çektiyse…

Hiç bir yeri işgal edemeyen ordular kendi ülkelerini işgal ederler. Çünkü bir ordunun ayakta durması için insan emeği ve maddî destek gereklidir. Normal bir ordu kaynaklarını emrinde olduğu milletten sağlar… Efendisi olan bu milletin gönüllü katkısıyla silah alır, asker toplar, YABANCI DÜŞMANLA savaşır.

Normal ordular efendilerini yani milleti, o milletin vatanını korurlar ya da ganimet getirebilecekleri ülkeleri işgal ederler. Yine efendilerinin emri ve izniyle yaparlar bunu.

Anormal ordular ise üniformalı eşkıyalardır. Disiplinsiz olduklarından YABANCI DÜŞMAN ile savaşamazlar. Kolayca yenebilecekleri İÇ DÜŞMANLAR uydururlar ve bu bahane ile kendi ülkelerini işgal ederler. Başbakan asarlar. Milletvekillerini hapse atarlar. Korumakla yükümlü oldukları halkı işkenceler altında inletirler. Üniformalı eşkiyalar ülkenin zenginliklerini tüketirler, geleceğini mahvederler.

Kendisini ülkenin sahibi zanneden üniformalı eşkıyaların hakim olduğu ülkeler yabancı orduların işgali altında gibidir. İşgalciler kimseye hesap vermezler. Halkın isyan etmesine engel olmak için “etrafımız düşmanla çevrili” diyerek  KORKU PROPAGANDASI yaparlar.

Eleştirilerden uzak kalmak için farklı inançlardan ve kültürlerden olan insanların birbirine düşman olması da bu eşkiyaların işine gelir. Bu sebeple terörü destekleyebilir hatta teröristlere silah ve para yardımında bulunabilirler.

Okuyacağınız kitap kendi ülkesini işgal etmiş bir ordunun kısa tarihidir. Buradan indirebilirsiniz.

Share on Facebook

Hanefi Avcı, best-seller kitabı “Haliç’te Yaşayan Simonlar” kitabında 565. sayfada Derin Düşünce sitesinden bahsetmiş ve bizim Fethullah Gülen’in bir iletişim organı olduğumuz istihbaratında bulunmuş. Konuyla ilgili tekzibimiz aşağıdadır, kamuoyuna arz olunur: 

• Hanefi Avcı’nın “Hunter” takma ismiyle sitemize giriş yapan ve agresif yorumları sebebiyle moderatörümüz tarafından defalarca uyarılan, ve nihayetinde siteden kovulduğu için intikam almak isteyen bir yorumcumuza fena halde benzediği tespit edilmiştir. Söz konusu yorumcunun bütün bedava kitaplarımızı indirdiği ve bu kitaplardan cemaat bağlarını çok dikkatli bir şekilde incelediği anlaşılmaktadır.
• Sitemizin Fethullah Gülen cemaati tarafından sponsor edildiği külliyen yalandır. Ayda 800 bin dolara sponsorluk denmez, ancak sadaka denir. Soros’tan aldığımız finans olmasa aç kalacağız.
• Avcı’nın kitabının piyasada bulunamamasının sebebinin Derin Düşünce- cemaat bağlantısını deşifre etmiş olmasıyla ilgisi yoktur. Hatta önümüzdeki günlerde sitemizce yapılan çekilişte üçbin kişiye “Haliç’te yaşayan simonlar” kitabını armağan etmeyi düşünüyoruz, bu derece demokratız. (Not: Birkaç sayfası eksik çıkabilir, basım hatasıdır.)
• Bazı gazete ve yayın organlarında Hanefi Avcı’nın gizli bir Derin Düşünce elemanı olduğu ve reklamın iyisi kötüsü olmaz diye bu kitabı yazdığı şeklindeki spekülatif yorumlara katılmıyoruz. Derin Düşünce’nin reklama ihtiyacı yoktur, hem reklam yapmak istesek Hanefi’ye mi kaldık, bunu daha üst düzey bürokratlarla da yapabiliriz yani.
•  Hanefi Avcı’nın önümüzdeki günlerde çıkacak yeni kitabı olan “Balat’ta Yaşayan Mişon’lar” kitabında “Michael Jackson’ın öldürülmesinde Derin Düşünce parmağı”, “Georges Soros nasıl Müslüman oldu- Fethullahçı Derin Düşünce etkisi !” gibi konuları işleyeceği kendi istihbaratımız tarafından bildirilmiştir. Yalandır, iftiradır. Soros henüz kelime-i şehadet getirmemiştir ve Michael Jackson’u da tanımayız, etmeyiz. Sadece birkaç kez Pensilvanya’da el sıkışmışlığımız vardır, o kadar. 

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook

Ben, ruhum ve vicdanım gece gündüz tartışıyoruz,
Etrafımızdaki meseleler hakkında,
Ama vicdanımın “evet” dediğine ruhum “hayır” diyor.
Tartışalım ama neye yarar ki?
Ben bıktım,
Ben’im diyor ki o da bıkmış,
Benim için hayat bir kâbus.
…………………
Ruhum aldı başını gitti,
Ben vicdan meselelerinden bıktım.
Eğer dünya kafamızın içindeki gibiyse
Anlamak zor olmamalı, neden her şey net değil?
Ben, ruhum ve vicdanım gece gündüz tartışıyoruz,
Ama ruhum gittiğinden beri vicdanım benden kaçıyor.
…………………
Hepimiz bıktık bu kavgadan,
Hayatın bir kâbus olmasından bıktık.

Moi, mon âme et ma conscience - Paris Combo

Moi, mon âme et ma conscience, discutons nuit et jour
De tous ces problèmes qui nous tournent autour
Mais là où ma conscience dit oui, mon âme dit non
Alors discuter, oui, mais à quoi bon.

Puisque moi, moi j’en ai marre.
Mon moi me dit qu’il en a marre
Mon moi il dit qu’il en a marre
Pour moi la vie est un cauchemar.

Alors moi, mon âme et ma conscience, discutons nuit et jour.
J’sais pas pour vous mais pour moi, c’est tous les jours.
Que je travaille ma cervelle et que mon âme est partie dans un bruissement d’ailes.
Alors mon moi il en a marre.
Mon moi me dit qu’il en a marre
Des problèmes de conscience, il en a marre
Pour moi la vie est un cauchemar.

Car si le monde ressemble à c’qu’on a dans la tête.
C’est pas long à comprendre, pourquoi tout ça n’tourne pas très net!

Alors moi, mon âme et ma conscience, discutons nuit et jour.
Mais depuis qu’mon âme est partie, ma conscience me fuit.
Mais mon moi, toujours fidèle au combat
continue à me susurrer tout bas:
“Alors là, moi j’en ai marre!”
Mon moi me dit qu’il en a marre
Du vague à l’âme, il en a marre
Pour lui la vie est un cauchemar.

Car si le monde ressemble à c’qu’on a dans la tête
c’est pas long à comprendre, pourquoi,
tout ça n’tourne pas tres net!

Alors moi, mon âme et ma conscience, discutons nuit et jour
Autour d’un joli petit abat-jour
Nous unissons nos forces vives et crions d’une même voix active:

“Alors là, on en a marre
Nous on vous dit qu’on en a marre
En toute bonne conscience, on en a marre
Que notre vie soit un cauchemar!”

Share on Facebook

12 Eylül Darbesi’nden sonra kullanılan bir propaganda malzemesi. Vatansever(!) ve kahraman(!) subayların yönetime el koyduğu o yıllarda resmî rakamlara göre:

Share on Facebook

 Yargıtay Başkanı Hasan Gerçeker Atatürk ilke ve inkılaplarıyla uyuşmadığı gerekçesiyle yerçekimi yasasını iptal ettiklerini açıkladı. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül “Yargıtay üstüne vazife olmayan işlerle vakit kaybediyor” diyerek bir kınama mesajı yayınladı. Genel Kurmay başkanı İlker Başbuğ ise bu karardan memnunuz, “Kandil Dağı’ndaki PKK mevzilerini vurmak için artık savaş uçağına ihtiyacımız kalmadı” dedi. Devletin zirvesindeki çekişme halen sürüyor. Newton yorum yapmadı.

Share on Facebook

Share on Facebook

Share on Facebook