CHP’nin Reddi Mirası ve BDP
By Cemile Bayraktar on Kas 26, 2010 in CHP, Kemalizm, atatürkçülük
CHP gibi yaklaşık 80 yıllık sürecin durum, hal özeti olan bir ideolojinin(parti tanımını kullanmıyorum zira CHP particiliğin üstünde bir ideolojidir) hem varlığını, hem de bu gün yaşadığı süreci özellikle bugünlerde baştan gözden geçirmek gerek. Üzerine BDP günceli eklenince bu durumun önemi bir kat daha artar.
Deniz Baykal’ın komplo sonucu uzaklaştırıldığı CHP’nin başına Kılıçdaroğlu’nun apar topar ve neredeyse zorla geçirilmesiyle birlikte, gerek CHP, gerekse CHP’li seçmen aranan kan bulundu mantığıyla her türlü kan kaybından iptal olmak üzere olan sorunumuza şifa olmaya niyetlendi. Tüm bu niyetler, içsel tutarsızlık nedeniyle yap-boz mantığıyla yansıdı. Değişim geçireceğini iddia eden CHP ve Kılıçdaroğlu, yaptığı açıklamalar üzerinden 24 saat geçmeden, bir gün seçmen isyanı, bir gün CHP içinden isimlerin isyanıyla ağız değiştirdi. Maalesef aranılan kan, genel verici imajından bir anda düştü ve genel alıcı şekline büründü.
CHP değişeceğini iddia ediyordu. Bu değişime ispat olsun için her gün ayrı bir açıklama yapıyordu, ardından inkar ediyor, bir sonraki gün, inkar edeceği açıklamalarına devam ediyordu. Burada görünen büyük fiyaskonun yanında görünmeyen önemli bir nokta var; bir kitle değişimden bahsediyorsa, yenilenmeyi hedef kılıyorsa, bu bir anlamda geçmiş siyasetinin yanlışlarını kabul ediyor demektir. İster değişim konusunda adım atsın, isterse atmasın, bu durumun geçmişin hatalarının, yetersizliğinin kabulü olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Demek ki CHP bunun farkında, ancak farkında olduğunun farkında mıdır, işte orasını bilemiyoruz.
Şu durumda hatalarını ve yetersizliğini farkında olmadan kabul etmiş olan CHP’nin gündemine bir bakalım…
Kemal Kılıçdaroğlu Diyarbakır ve Urfa ziyaretlerinde bulunuyor. Tam o esnada Baykal, Trabzon ve Samsun civarlarında. Urfa’da STK’lar ile görüşmeyen Kılıçdaroğlu’na tepki geliyor. Konuyu kısaca görüştüğüm Gürsel Tekin, vakit yoktu diyor. Tam bu arada sanki bugüne kadarki siyasetleriyle BDP’nin ve hatta kısmen PKK’nin varlığında, militer destekçilik ile var olduklarını unutmuşçasına, Selahattin Demirtaş Paris’ten hem CHP’ye sinyal gönderiyor, hem de sanki bugüne kadar tek bir hayırlarını görmüş gibi -kendi kafasında, hangi sol değerlerle örtüştürdüyse artık- bir sol blok çiziyor. Ancak, BDP’nin ihtiyacı olacak, gerçek bir sol anlayışa sahip DSİP, EDP gibi sol partileri zikretmiyor. Tüm bu temaşa içerisinde, 27 Mayıs döneminde, neredeyse Menderes’in asılmasına giden yoldan sonraki süreci düşünerek yaptığı icraatlar nedeniyle, İnönü’nün kendisine yakıştırılan ‘ gerdeğe girecek damat ‘ heyecanını yaşayan Süheyl Batum, Demirtaş’ın pasını karşılıyor. An ile Baykal, etnik siyaset yapamayacaklarını; Şahin Mengü ise Batum’un CHP geleneğinden gelmediğini, Batum’un yanlış konuştuğunu not düşüyor. Bu kargaşa sırasında Mengü, CHP geleneği kıssasını savurunca, ortaya değişimin esamesinin dahi okunmadığı realitesi çıkıyor. Tüm koşuşturmanın, 6 ay sonraki seçim için yapılan telaştan fazlası olmadığı ortaya çıktığı gibi bu girişimlere ispatlı popülizm etiketi haklılıkla yapıştırılıyor.
Demirtaş’ın açıklamalarından sonra CHP ve BDP başlıklarına şahit olanlardan al birini, vur ötekine yorumuna çok şahit oldum. Şahsen ne BDP’nin CHP ile aynı olduğunu düşünüyorum, ne de varlıklarını inkar, iddialarını çürük kabul ediyorum. Açıkçası Kılıçdaroğlu gibi seçmen, CHP’nin eski ve karanlık kafaları, yenilikçiler, seçim arasında ittirilen bir lider ile; PKK, İmralı, Kürtler arasında kaldığı için sık sık ağız değiştiren Demirtaş’ın durumunu, kısmen yorumsuz gözlemliyorum, gözlemliyoruz.
Bu gelişmeler ışığında Kılıçdaroğlu’u söylemlerinin nedeni anlışılıyor ancak Demitaş gibi antidemokratik tutumun mağdur ettiği bir ismin; 1938′de Dersim’de ve 2 Temmuz 1993′de katledilen Alevi, 27 Mayıs 1960′da asılmayı bekleyen sağcı, 12 Eylül 1980′de işkence gören solcu, 1997 28 Şubatta bebeğini kaybeden başörtülü, 2007′de Agos önünde öldürülen Ermeni, 80 yıldır devam eden asimilasyon eyleminde üzerine oynanan binlerce Kürt olma(mız)ın kısmi nedenlerinden; Ergenekon’un avukatlarından olduğunu iddia eden bir ideoljinin partisi olarak CHP’yi, henüz değişim göstermeden umut kabul etmesi, bununla yetinmeyip sol blokunda bir direnç kabul etmesi anlaşılmıyor. ‘ Devlet Ak Partiden daha yakındır ‘ mantığının, bu şekilde ses bulması absürtlüğünü izah mümkün değil. BDP’yi özgürlükçü olmayanların anlamayacağını, anlamamış olmaları kabul edilebilir gibi değil.
Hukukun yasalaşmış bir terimi vardır; reddi miras. Hiçbir şarta kayıtlı olmaksızın, kişi alacağı mirasi red etme hakkına kanunen sahiptir. CHP değişimini ispatlamak istiyorsa öncelikle bu reddi miras işini düşünmek zorunda. Mengü gibi isimlerin çıkıp, CHP geleneğinden bahsetmesi; Kılıçdaroğlu’nun şeceri nesli gururla ortaya döker gibi Kuvay-ı Milliye sloganları atarak cevap vermesi ile değişim mümkün değil. Demirtaş gibi bir ismin sol ilan ettiği bir partiden, birileri çıkıp geleneğe itaat mantığıyla, reddi BDP yapacağına, kendileri dışında birileri tarafından ulusalcı-faşist oldukları kabulünü yıkarak, sol ilan etmesinden sonra o sol içerisinde kendini tanımlama, aklama gibi bir girişimi ıskalamasını anlamak hiç mi hiç mümkün değil. Reddi mirasın tüm gereklerini kaçıran CHP’nin son dakika tutukluğundan umut beklemek akıl karı değil.
Tüm bu olumsuz tabloya rağmen, insanların-partilerin değişeceğine olan inancımızı kaybetmemek zorundayız. Yakın zamana kadar Milli Görüş çizgisinden şaşmayacağı düşünülen Ak Partinin geçirdiği değişim süreci (olumlu yahut olumsuz) ortada iken, örnek iken CHP’nin de böyle bir değişim yaşacağına inanılmasa dahi fırsat verilmeli. Ahlaki olan, kendi tanımlarımıza değil, kişilerin kendi ağızlarından kendilerini tanımlamalarına fırsat vermektir. Öyle ise Kılıçdaroğlu’nun CHP’sinin değişim yönünde atacağı adımlara dikkat kesilmek yerine, biraz destek kesilmek gerek.
Değişim demişken, önemli bir isim olan Sezgin Tanrıkulu CHP’ye geçmiş. CHP değişeceğim diyordu. Belki Sezgin Tanrukulu bizim göremediğimizi görmüştür, kim bilir? Belki, belki de… Belkisini bize zaman gösterecek, fırsat verelim, bekleyelim ve görelim.
2 [?]
4 Yorum
Yazan:Levent Yağmur Tarih: Kas 27, 2010 | Reply
Türkiye’de bir değişim ve dönüşüm süreci yaşanmakta. Bundan ister istemez CHP de nasibini aldı ve almalıdır da. Yeni Dünya Düzeniyle birlikte ulusalcı, milliyetçi fikirleri herkes elinin tersiyle itmiş durumda.
CHP’de önce ulusalcı olan Deniz Baykal gitti yerine Kürt ve Alevi olan Kemal Kılıçdaroğlu geldi. Türban ve Genel Af ile ilgili fikirlerine bakılırsa oldukça özgürlükçü fikirlere sahip diyebiliriz. Ha bu fikirlerini hayata geçirebilmiş midir? Kısmen de olsa evet. Mesela, şu anda kız öğrenciler üniversitelere türbanla girebiliyorsa, YÖK adım atma cesareti gösterebilmişse bu YENİ CHP sayesinde olmuştur.
YENİ CHP, eski Kemalist dar düşünen azınlık tabanla, özgürlük isteyen büyük halk kitleleri arasında sıkışmış durumda. Bunu Ahmet Altan da yazdı. Ama Kılıçdaroğlu’nun 3. yol olarak tarif ettiği bir yol bulacağına inancım tam.
Kürt sorunu konusunda ise, YENİ CHP, BDP gibi etnik milliyetçi davranmak istemiyor, AKP gibi dini ön plana çıkarmak istemiyor. Kürtlere özgürlük vererek ama Türkleri rahatsız etmeyecek biçimde bir ara yol peşinde. Bunu empati kurarak anlayabiliriz.
Yeni değişim ve dönüşümün CHP’ye hayırlı olmasını isterim. Ülkede ciddi bir sosyal demokrat / liberal sol muhalefete ihtiyaç var. MHP gibi sağ bir parti, zaten ülkeye barış getirmez.
Yazan:ali duman Tarih: Kas 29, 2010 | Reply
değişim konusunda ümitli olmak için bir neden göremiyorum. malum “kırk yıllık kani olur mu yani” chp’nin durumuna çuk oturan bir özdeyiştir.
kemal kılıçdaroğlu bir ara geçiş başkanıdır, zira deniz baykal 2 kez gelmiş, 2 kez gitmiş bir başkandır, ilk gelişi için “hikmet abi” formülü üretilmiş, baraj altında kalışı nedeniyle kısa süre ayrılığında da geri gelişi için “altan abi” formülü üretilmiş, parti geçici süreliğine altan abi’ye teslim edilmiştir.
abi’ler formülü ile gökten zembille chp’nin başına indirilen baykal, yine aynı iradenin kaset oyunu ile görevden uzaklaştırılmıştır. bu uzaklaştırma seçime kadar yapılan geçici bir uzaklaştırma olup, baraj altında kalmasındaki uzaklaştırmayı andırmaktadır.
aynı zamanda darbecilikten medet umarken “darbe”sizliğe(!) maruz kalan chp’ye oy artıracak bazı geri adımları atırabilecek bir lider değişimine ihtiyaç duyulmuştur, buna cevaz verecek bir ara liderdir kılıçdaroğlu, zira eski lider baykal dar kalıplarda yürüttüğü darbeci siyaset nedeniyle en ufak açılımı yaratacak iradeden yoksun kalmış, kendi kendini darbeci bir dar alana hapsetmiştir, zira dar alana hapsedilmek aynı zamanda inandırıcılığını da yitirmek gibi bir olumsuzluğu da barındırmaktadır. İnandırıcılığını yitiren bir başkan ile seçimlere katılmak demek, seçimi kaybetmek, yenilgiyi peşinen kabul etmektir.
kılıçdaroğlu için çeşitli defalar “partinin genel başkanıdır” beyanatları veren baykal, bu beyanatlarının bir tanesinde bu başkanlığın “seçimlere kadar” olduğunu ağzından kaçırmış veya bilerek söylemiştir.
chp, misyonunu tamamlamış bir partidir, zira tek parti diktatörlüğünün partisinin halen bugün aynı misyon, aynı isim ile devam ediyor olması bir garabet ürünüdür. esasen ismindeki cumhuriyet kelimesi dahi tek particilik ve devlet particiliğini çağrıştırmaktadır, hiç olmazsa en azından bu “cumhuriyet” kelimesi “cumhuriyetçi” olarak değiştirilmelidir, küçük bir ayrıntı gibi görünsede de anlamlıdır.
değişimden söz edenlere sormak isterim hangi değişim? “kürt” kelimesini ağzına almayan, ergenekon avukatlığına devam eden bir yeni başkanla nasıl bir değişimden söz edilebilinir?
seçim üzeri yapılan ufak tefek değişimler ise tamamen takiyyedir, zira türkiyenin tek ve en popüler takiyyeci partisi chp’dir, yıllarca takiyyenin en babasını yapmış, kendini “halkçı” ve “solcu” olarak yutturmaya çalışmış, kısmen de olsa yutturmuş, en azından sol kavramların içini boşaltmak konusunda olumsuz işlevler üstlenmiştir. sol gösterip sağ vurmuştur.
bu dönemde en acı olan ise hükümetin kör topal gerçekleştirmeye çalıştığı projelerden biri olan “alevi açılımına” karşı chp’nin ilgisiz ve umarsız oluşu takiyyeciliğinin zirve yapmış halidir, zira oylarına talip olduğu alevi yurttaşların hakları için tek bir kelime, beyanatta dahi bulunmamış, alevilerin hak yürüyüşleri ve eylemliliklerinde ortada görünmemiş, en ufak bir destekte bulunmamıştır, işin esas acı tarafı ise halen alevilerin bu partiye destek veriyor olmaları yine bu partinin eseri olan “korku imparatorluğu”nun bir sonucudur, başka bir deyişle “celladına aşık olma” durumu chp-alevi ilişkisinde ete-kemiğe bürünmüştür.
chp, türkiye için arka bahçesindeki zinde güçler (yargı-ordu-bürokrasi)in de desteğiyle türkiyenin gizli iktidar partisi olarak dizayn edilmiştir. sürekli muhalefette kalıyormuş gibiyken, esasen iktidarın gizli sahibi olacak ve bu sayede bir taşla ÜÇ kuş vurulacak, muhalif olması nedeniyle hiç (1)yıpranmayacak, sahte/takiyye solculuğu ile de sol hem (2)kontrol altında, hemde illelebet (3) muhalefette tutulmuş olacaktır.
chp’nin sol takiyyeden vazgeçmesi mümkün görülmemektedir, devletçi ve kemalist anlayışı buna izin vermekten çok uzaktır. bu anlayışın değişmesi o denli güçtür ki, sırf bu olumsuzluktan dolmayı -eski genel başkanı- bülent ecevit bu partinin başına geçmek yerine başka bir parti kurmayı tercih etmiştir.
çerden çöpten sebeplerle akp’yi kapatmayı kendine görev sayan başsavcı, iş chp’ye gelince chp’deki çift başlılığı sonlandırmak için ince ayarlarla altın vuruşlar yapmaktadır, söz konusu olan parti tüzüğü ise akp’nin de tüzük konusundan başsavcılıktaki dosyası 5 yıldır beklemekte iken, her nasıl oluyorsa chp ile ilgili tüzük meselesi başsavcının mahareti ile 4 saatte karara vardırılabiliyor.
arif olan anlar misali, alim olmayan ancak arif olan türkiye halkı olan biteni tüm kafa karıştırmalarına, yalancı ve komplocu medyaya rağmen anlayabiliyor, yerel seçimlerden önce baykal dahi çarşaf açılımı gibi kendince bazı geri adımlar ve değişimler içerisine girmişti, malum bu dönem chp’de yapılan değişimler yeni bir başkan nedeniyle değil, yaklaşan seçimler nedeniyledir, kimse yanılmasın, yazının başında dediğim gibi “kırk yıllık kani olur mu yani?”
Yazan:aziz yılmaz Tarih: Kas 29, 2010 | Reply
Dost ve güzel insan sevgili Ali Bey,
Konu ancak bu kadar toparlayıcı tahlil edilebilirdi.Ben fazladan bir şey yazmayacağım çünkü eksik ya da tamamlanması gereken bir nokta bırakmamışsınız.Fazlası anlatıklarınızın tekrarı olacak.Elinize,gönlünüze sağlık diyorum.Ve iyi ki sizin gibi fikir namusundan ödün vermeyen güzel insanlar var ülkemde.
En derin sevgilerimle.
Yazan:ali duman Tarih: Kas 29, 2010 | Reply
değerli aziz bey,
yapmış olduğunuz yorumları büyük beğeniyle takip ediyorum, benim için düşündüklerinizi bende sizin için düşünüyor ve sizinle kalben aynı duyguları paylaşıyorum, sayenizde gelecek güzel günlere olan umudum hep artıyor, selam olsun ülkemin güzel insanlarına ve onların yaratağı güzel yarınlara.