Yukarda benim adim altinda yapilan yorumlar tarafima ait olmadigi gibi boyle bir saygisizligi yapan sahsiyeti de kiniyorum.

Onemle duyrulur.

Saygilarimla,
Fehmi Tutulmaz

Amacım dini hükümler vermek değil tefsirci de değilim ama Kuran’da kadın için koyulmuş eğitim yada çalışma yasağı yoktur.Hz. Peygamber, kadınların okuma ve yazma öğrenmelerini daima teşvik ve emretmiştir. İslâm tarihinde nice kadın hadisçilerin, edebiyatçıların ve en önemlisi de büyük kadın hukukçuların yetiştiğini bilmekteyiz.
ancak şu bir gerçek ki günümüz itibariye çalışan kadın pek çok günah ile karşı karşıyadır.Anladığım kadarıyla ALİ BULAÇ konuya bu noktada ağırlık veriyor ve kadının çalışmasına hoş bakmıyor.Hak veriyorum ; nitekim iSLAM dininde de kadın en güzel terbiyeci kabul edilmiştir ve çocuklarını eğitmek evin huzurunu sağlamak gibi vazifeleri vardır.
Peki ama boşanan ya da terkedilen kadın ne olacaktır? evet bu konuda da İSLAM HUKUKUnun Kadını, onu rahat bir hayat sürdürecek şekilde koruduğunu görüyoruz.
ANCAK;ne İSLAM DEVLETİnde yaşıyoruz ne de İSLAM HUKUKUna tabi tutuluyoruz. bu durumda Cemile Hanıma hak vermemek büyük adaletsizlik olur evet günümüz itibariyle çalışmayan bir kadın boşandığında ya da terkedildiğinde ne olacaktır???
İslam Hukukunda erkek kadının ve çocuklarının iaşesini temin etmekle yükümlüdür, oysa bugün Medeni Kanunumuz kadın ve erkeği mutlak eşit tutmaktadır ve hem erkek hem kadın evin geçimi ile sorumludur…
Öyleyse denklemin bir tarafı değişirken diğer tarafının sabit kalamadığı bir gerçek.Ve değişen hukuk sistemi ve toplumsal yapıya karşılık kadının aynı yerde kalmasını bekleyemeyiz..
Çünkü halen binlerce kadın şiddete cinsel taarruzlara ve onur kırıcı davranışlara maruz kalmaktadır. üstelik kadınları artık kadınlar da ezmektedir..
Şahsi kanaatimce; bir bayan için evinde oturmak ev işleriyle meşgul olmak çocuğunu eğitmek elbette çok güzeldir ve sağlam toplum yapısı için gereklidir.Ve bence bu kolay yoldur, rahattır. peki bu kadınların derdi ne diye sorarsanız tıpkı İslam dininde olduğu gibi saygınlıklarını kazanmak değer görmek. karınları nasılsa doyar ama kişiliklerini doyurmak daha büyük dertleri..

Son olarak şunu belirteyim:
bence burada dini gerçekten bilen erkeklere büyük vazife düşüyor, İSLAM’IN kadına verdiği değerin ne kadar farkındasınız ya da ne kadar uyguluyorsunuz? KADIN ÇALIŞMAMALI DEMEK KOLAY, ama kadın için hem dinini icra edebileceği hem kendini geliştirebileceği ortam sağlamak ve kadını aktif hayata kazandırmak bizi çözüme biraz daha yaklaştırır diye düşünüyorum.

http://www.ozgundurus.com/Yazar/Ali-Bulac/Referandumla-ilgili-aciklama.php

işte sorun burada, nasıl anlatsam; maalesef din ve modernizm gibi çok büyük bir cümle kuruyorsunuz, sonra modernizmin kucağına düşmüş bir zihinle kendinize parametreler yaratıp hayata sadece o ölçüler ve kıstaslar üzerinden bakabiliyorsunuz, yani gırtlağına kadar modernize olmuş biri olarak -ki bunun ıspatıdır benim bir yarışta belirli bir aşamayı katetmiş olma zorunluluğunda olduğumu zorlamanız- gelip modernizm ve din kitabını anladığınızı ve hatta kutsadığınızı söylüyorsunuz, nasıl kurtulacağız sizin bu modernize olmuş yanlarınızın farkında olmadığınız hallerinizden? ölmüşsünüz ama farkında değilsiniz, lütfen kişisel almayın kendimce sosyal bir tesipiti, karıncadan sessiz gelmiş bir zihin yıkılışı tespitini paylaşıyorum ve bu eleştiriden kendimi de nasiplendiriyorum. daha nazik olabildiğinizde din ve modernizm üzerine konuşmak isterim

Ali Bulaç Bey’in bir yazısından dolayı dile getirmiş olduğunuz serzenişler,eleştiriler onu hiç tanımadığınızı açıkca göstermekte.Bir kaç defa gördüm onu tanıyorum ona göre bunları yazıyorum türünden ima ederek Ali Bulaç Bey hakkında yapmış olduğunuz yorumu bizden kabul etmemizi haliyle bekleyemezsiniz.Ben kitaplarını okuduğum Ali Bulaç ile onun hakkında ileri geri konuşan kişilerin anlayış,kavrayış,idrak,yorumlama,muhakeme gibi özellikler cihetinden çok derin farklar olduğunu düşünüyorum.Şahsen beni onun hakkında ikna edebilmek için “Din ve Modernizm” çapında bir kitap kaleme alabilmelisiniz.Yoksa “kıyl-u kal” den kurtulamazsınız.

http://www.dunyabulteni.net/author_article_detail.php?id=14301

mesela bir yorumcu arkadaşım benim kadınların çalışmasının yasak olması gerektiğini savunduğumu falan bile yazmış.

Ali Bulaç yazısında, kadınların çalışmasına sadece arızi durumlarda (yoksulluk gibi) izin verilmesi gerektiğini dile getiriyor. Dolayısıyla, genel olarak kadınların çalışmasının, kendi din ve ahlak anlayışına göre yasak olduğunu ifade ediyor.

sinem ile sevim’i karıştırmışım, haklısınız, teşekkürler.

yeni bir bulaç yazısı buldum,linki aşağıda. özgün duruşta yazılmış. aileyle ilgili. sakin kafayla okumanızı öneririm. hayırlı ramazanlar dilerim hepinize.

http://www.ozgundurus.com/Yazar/Ali-Bulac/Aile-nedir.php

söylemek isteyip de yazamadığım düşüncelerime tercüman olmuşsunuz.bu kadar toparlayıcı olabilirdi,elinize sağlık.

Okula gitsin ama çalışmasın çelişkisi

Kadınların çalışmalarını yasak gören bir yorumcu, kızını cahil kalmaması için okula göndereceğini söylüyor.

Sorun şu ki, kadının çalışmasıyla ilgili öne sürülen argümanların tümü, lise ve üstü eğitimi alması için de geçerlidir. Yani, kadınlar yine erkeklerin arasına çıkmaktadır. Hayatı sürdürmek için zaruri olmayan bir iş yapmaktadırlar. Öğretmenlerinden veya arkadaşlarından baskı görebilmektedirler.

Dolayısıyla, kadınların eğer çalışmasını yasak görüyorsanız, lise ve üstü eğitim almalarını da yasak görmeniz gerekir.

Hayatı dine uyarlamak veya dini hayata uydurmak

Bu iki kavram birbirinden ayrılabilecek şeyler değil bence. Hayatı dikkate almadan, dini kuralları yorumlamak, çok bağnaz bir din anlayışı üretir. Tersine, dini değerleri dikkate almadan, hayatı düzenlemek de, çok dünyevi bir hayat üretir.

Ben özünde, dinin ne akılla ne de hayatla çelişmeyeceği inancındayım. Fakat bazen çelişkilerle karşılaşıyoruz. Ben bu çelişkilerin, aslında dinin özünden değil, yorum ve anlayış hatalarından kaynaklandığını düşünüyorum.

Dini kaynaklara dayanmadan konuşma

Ali Bulaç ve diğer bazı yorumcular, kadının çalışmasını savunanları, modernist ve seküler anlayışın diliyle konuşmakla eleştiriyorlar. Bu eleştiri çok hatalı.

Mehmet Yılmaz’ın Gazali’den yukarıda verdiği alıntı çok net:

Dini akılla biliriz.

Bu çok anlamlı bir söz. Akla dayalı argümanları, modernist veya seküler diye sınıflandırıp dışlamak yanlıştır. Yanlıştır çünkü, aklın kendisi dinin en temel kaynaklarından biridir. Akıl olmadan din olmaz.

Sui misal, emsal oluşturmaz

Tartışmalarda çok yapılan bir hata şu:

Karşı fikrin en uç veya suistimal edilmiş haline dair bir örnek sunarak, karşı fikri çürütmeye çalışmak.

Biz, burada kadınların çalışmasının dine aykırı olmadığına dair argümanlar getiriyoruz. Fakat bu demek değil ki, Fransa’daki veya Rusya’daki çalışma ve hayat koşullarını istiyoruz. Batı ülkelerinde kadınların bir kısmının modernizm adına çok perişan bir hayat yaşadıklarını biz de biliyoruz. Fakat bunlar, sui misallerdir.

Bu toplumlar, kadınların çalışmasını destekledikleri için bu hale gelmiştir, demek, dayanaksız bir iddia. Hiçbir yönteme dayanmayan bir fikir yürütme şekli.

Sosyal olayların nedenlerini tek bir faktöre indirgeyemezsiniz. Kötü örnekler, genellikle suistimale dayanır. Bu yüzden, emsal oluşturmazlar.

Çalışma hayatındaki zorlukların kadınlara ağır gelmesi

Yasakçıların temel argümanlarından biri şu:

İş hayatı zordur. Kadınların fıtratına ağır gelir. Kadınlar hem işi hem evi bir arada yürütemeyeceklerinden, bunalım yaşarlar.

Bu argümandaki temel hata ise şu:

Çalışan kadınların bir kısmının bunalım yaşamasının nedeni, çalışmalarından kaynaklanmıyor; iş yerlerindeki kötü yönetim anlayışından kaynaklanıyor. Patronun kötü yönetiminin cezasını, kadınlara yüklemek, hak değil.

Yapmamız gereken şey, iş hayatını insancıl, ahlaki değerlere uygun ortamlar haline getirmek. Yoksa kadınları iş hayatından dışlamakla, esas sorunu çözemeyiz, sadece sorunlardan bir tanesini hasır altına süpürmüş oluruz.

İş hayatı nasıl insani değerlere uygun hale gelir? Bunun üzerine çalışmamız lazım.

Kadınlar dayanıksız, erkekler dayanıklı mı?

Çalışma hayatında, ceberrutluk, hırs, taciz gibi çirkinlikler oluyor. Fakat bundan sadece kadınlar mı zarar görüyor? Biz erkekler zarar görmüyor muyuz?

Kadınlar çok çabuk ağlarmış. Erkeklerse güçlüymüş. Ben buna hiç inanmıyorum. Tam tersine, erkeklerin birçoğunun, birçok kadından daha dayanıksız ve korkak olduğunu gözlemliyorum.

Cesaret, olduğun gibi görünebilmektir. Bu ise, özgüven ister. Bizim kültürümüzdeyse, erkeklik, büyük oranda güçlülük imajı oluşturma üzerine kuruludur. Ağlamayan, ama karısına ve çocuğuna öfke gösteren veya ilgisiz davranan bir erkek, bence esas zayıflık bu. Erkekler de, kadınlar gibi, iş hayatındaki zorbalıklardan, hırstan veya stresten aynı ölçüde zarar görür.

İş yerleri, hepimiz için insani bir yer haline gelmeli. Kadınların çalışma hürriyetlerini ellerinden almakla, hiçbir problemi çözemeyiz.

Tam tersine, hırs, kibir, zorbalık gibi problemler, hürriyetin olmadığı yerlerde çok daha yaygın hale gelir.

Sevim hanım, müdürünün kızdığı zaman erkek çalışanların tepki vermediğini, kendisinin ağlayabildiğini yazmış.

ben böyle bir şey yazmadım.isimleri karıştırmış olmalısınız.

ancak en beğendiğim yorum sizinki olmuş gene de.

Evde daha verimli olacağınızı düşünebilirsiniz elbette, ama yeteneklerini körelten, bir yerden dışa vuramayan kadınların eninde sonunda ruhları açlık içinde kıvranıyor. Bu demek değil ki çalışma hayatında yeteneklerimizi dışa vurup üretiyoruz, kimi zaman daha çok köreliyoruz ama çoğumuza hayat gümüş tepsiyle gelmiyor, ödenmesi gereken faturalar geliyor anca. Hayatında “sırtını yaslayacak erkek” olmayan kadınlar düşkünler evini mi boylayacak ya da evlilik bir tür iş sigortası mıdır?

Bir şeyler üretmek derken, bir ofiste çalışmaktan farklı olarak, yazı yazmak, resim yapmak vb. de kadının yeteneklerini ortaya koyuyor. Oysa aslında bu alanlar da ataerkil, şovenist erkek zihni mayınlarıyla dolu. Başta “kendine ait bir oda” gerekiyor çünkü.

Bir de şunu eklemek istiyorum, Müslüman erkeklerin “müslüman kadınlardan” öğreneceği çok şey var, Müslüman kadınlar daha hakkaniyetli ve adil bir denge gözetmeye çalışıyorlar. Nihal Bengisu Karaca’nın duruşunu, donanımını çok beğeniyorum mesela.
Birşeyler değişecekse bunu Müslüman kadınlar yapacaklar gibi geliyor, zira gerçekten sevmeyi bilmeyen nesillerden anca ayrımcılık, eşitsizlik, emir-komuta zincirleri, hoşgörüsüzlük çıkıyor.

Kadının evde oturması “salih evlat” yetiştirmek değildir, her evde oturan kadının evladı “salih” olmuyor, olsa sokakta bir tane tecavüzcü, katil, hırsız kalmazdı. Hadi o uç örnekleri geçtim, dışarısı arızalı adam dolu, totale vursanız ezici çoğunluğunun annesi ev hanımıdır. İş hayatı, evde yeteri kadar zaman geçirme, kadının yerinin aslında neresi olduğu vb. bunlar değil esas mevzu, biz kadınlar önce kendimiz gerçekten sevmeyi öğreneceğiz ki “sevmeyi bilen salih erkekler” yetiştireceğiz.

ps: elbette kimsenin ezilmiş olmasını tasvip etmem, öyle anlaşılmasın

ne kadar güzel. birkaç soru sorarsam;

eşiniz çalışmıyor olsaydı yahut kazancı yeterli olmasaydı ya da terk edilmiş bir kadın olsaydınız mecbur çalışacaktınız değil mi? anlatmak istediğim sadece buydu.