halk ile aralarına duvar örmüşler daha çok halkın tokatına mazhar olacaklar, bence bir adamlık yapmalı, bir tokat yediklerinde halka diğer yanaklarını uzatmalıdırlar, zira her yenilgiden sonra “işte ne olacak bu halktan bu kadar olur”, “aptal halk” vs. gibi zırvalamalar kabak tadı verdi, asıl aptalın kim olduğunu aynaya bakabilme cesareti olsa göreceklerde işte o cesaret yok ne yazık ki.

bildiğim kadarıyla ve de buaradaki tartışmalardan evet diyenler var,hayır diyenler var…

bu durumda acaba fikir ve tercih hakkını evet ya da hayırdan yana kullananların hepsi mi size göre “birilerinin yandaşı”kategorisine giriyor?yoksa bu belirlemeyi salt bir kesimi doğrudan kasderek mi yapıyorsunuz?

şayet sandık başına giden herkesi bu yönde “yandaş”olarak tanımlıyorsanız-ki bu da bi fikidir-o halde size göre en ideal olanı:hiç anayasayı değiştime teşebbüsünde bulunulmaması ya da bu girişimde karar kılındıysa da boykot edilmesi…dediğim gibi,görüşünüz buysa,yani ülke adına köklü bir değişim görmüyorsanız elbette gündemi fazladan işgal eden boş bir girişim olarak nitelemeniz gayet anlaşılır bir görüş.
ne var ki,bu ve konuyla ilgili diğer başlıklar altına bıaktığınız yorumlarınızdan bu yönde alternatif bir görüş ve talebiniz bulunmuyor-yanılıyorsam lütfen düzeltiniz.
peki geriye ne kalıyor?
bu durumda bütün tepkiniz evet diyecek olanlara yönelmiş oluyor.peki sizce bu demokratik bir tavır mıdır?insanlar hayır diyebileceği gibi evet de diyebilirler.ve evet dediği için de izninizle kimse yandaş,fanatik bilmemne olmuyor.ha,bu fanatiklik,yandaşlık vs tanımlamaları benzer şekilde hayır cephesine de yöneltseydiniz kısmen tutarlı olabilirdi.zira körü körüne taraf mantığıyla evet için çabalayanların olabileceği gibi pekala aynı durum “hayır”cıların cephesinde de cerayan ediyor…hem de halkın gözünün içine bakarak düpedüz yalan söyleyerek,aldatarak,kafaları karıştırarak bunu siyasi emellerine alet eden köhnemiş bir zihniyetle yapıldığı bilinmeyen bir şey değildir.
o halde,evet size katılıyorum;neden evet ya da hayır denmesi gerektiğini tartışalım,konuşalım.ama baştan birilerini yandaş,fanatik,mihrak vs ilan etmeden…sonuçta insanlar demokratik bir hak ve tercihini kullanıyor.tercihin doğru veya yanlış olması bir yana her şeyden önce insanların kararlarına saygı duymak gerekir.
ayrıca her evet diyenin akp’li,her hayır diyenin de akp karşıtı farklı bir siyasi görüşe sahip olacak diye bir kural yoktur.zira bu bir genel seçim değil,siyaset üstü bir karara ilişkin halk oylamasıdır.kısacası,siyasi hesaplaşmalardan ziyade ülkeyi ve insanlarını ilgilendiren bir kararın eşiğindeğiz.dolayısıyla olaya bu açıdan bakmakta fayda var diye düşünüyorum.
sonuç olarak,ülkemiz için hangisi hayırlıysa o olsun.

Düşüncelerim bir tarafa yandaş olanlara bu nerde duruyor hangi kesimden yahu..dedirtmiş olabilir ve beni bir yere oturtamamış olabilirler.Bu nedenle belirtmeliyim ki hiç bir partiye üye hatta yakın değilim.Düşünen olaylara özgürce bakıp anlamaya çalışan duygularında samimi hem vatansever hem de inancıyla yaşamak isteyen ve nedense toplumca taraf tutması için zorlanan, ben gibi pek çok kişi olduğunuda düşünüyorum . Görüyorum ki bazı kişiler takım fanatikliğinde parti tutup hükümeti ,ölümüne gözü kara savunur haldedirler.Yanlışları dahi görmeyecek kadar fanatikleşmiş basiretleri bağlanmış kalpri mühürlenmiş sanki.Daha önce sol kesim için eleştirdiğimiz katılığı,inatla doğruyum mükemmelim benden farklısı tü kakadır bakışını şimdi bu kesimde görür olduk .Yapıcı eleştirilere dahi tahammülsüzlük,bu fanatiklik körükörüne bağlılık teslimiyet bu cenahın samimiyetine ve inandırıcılığına da gölge düşürmüştür bence.Bu tip gözü bağlı fanatiklerin yazımda bahsettiğim konularla ilgili hassasiyet gösterip endişelenmedikleride zaten aşikar.

Yinelemekte fayda var.Son durum şudur.Bir kısım BDP’li açılımla asıl istediklerinin hala gerçekleşmediğini düşündüğünden , hükümeti boykot etmek için HAYIR diyecekken Kürtlerin çoğu ve BDP tabanı EVET diyeceklerini de söylemiştir.ABD,Barzani,Kürtçüler(Özerlik isteyenler)BDP(çoğunluğu),AB …bunların ülkemin iyiliğini istemediklerini düşündüğüm için EVET demeleri ,beni ayrıca düşündürmektedir demiştim ki hala öyle….

Ayrıca paketteki hiçbir madde de başörtüsü sorununa değinilmediğinin farkındayım.Hükümetin de böyle bir taahhüdü yok. Biliyoruz ki daha önce TBMM de kabul edilen bu konu ,Anayasa Mahkemesine gitmiş ve laikliğe aykırı kıyafettir gerekçesiyle reddedilmişti.Yani bu konudaki son nokta Anayasa Mahkemesi tarafından konuluyor.Yazımda kastettiğim ,Anayasa Mahkemesi üyelerinin seçimi ve sayılarıyla alakalı olan değişim ile uzun vadede bu sorunun çözülebilme ihtimaliydi….Dilerim ,sonuç ne olursa ülkemiz için inşaallah hayırlı olur.

Şimdi ortada dağ gibi gerçekler var; ama maalesef teferruatta ufak tefek ayrıntılarla gündem saptırılıyor. Bu Ülke’de dinî vecibelerini yerine getirenler fişlenme di mi, insanlar en doğal haklarından mahrum edilmedi mi, sağ-sol birbirine düşürülüp onlarca idam gerçekleştirilme di, insanlar köpeğe tekmil verip gayri insani şartlarda hapis yatmadı mı..

Aslında ‘Yetmez; ama evet!’ de tümüyle gerçekçi değil. Normal şartlarda böyle bir Anayasa yarım asırda ancak boy gösterirdi. Çünkü her köşede Bolu Bey’leri, Deli Dumrullar saltanat kurmuştu. Yetmeyen bir şey varsa darbecilerin net biçimde yargılanması. Ama bu şartlarda bile hümanist, liberal, demokratlar için daha iyisi zor gelir..

Anayasa değişirse ne olur. Yıllardır lügatlerden okuduğumuz Demokrasi gerçek olur. Cumhuriyet idaresine biraz daha yaklaşırız. Demokrasiye,C umnhuriyete, özgürlüklere EVET!

Yani diyorsunuz ki “benim genel başkanım çöplükte yetişen bir gül”. Öyledir diye umut edelim. Bence dürüstlük sadece zimmetine para geçirmemek değildir. Mesela AKP’yi başörtüsü maddesini çıkartması konusunda fişfikleyip, sonra parti kapatma davasına alkış tutmak dürüstlükle bağdaşmaz kanımca. APO’yu idamdan kendi imzasıyla kurtarıp sonra meydanlarda ip sallamak da öyle. Ayrıca genel başkanınız çok agresif ve sürekli asıp kesmekten bahsediyor. Ses tonu da Drakula filmlerindeki seslendirmeleri andırıyor. Kendisi bağırmadan konuşamıyor mu?
Bir de şu soruma cevap verirseniz: Ozan Arif’i tanırsınız herhalde değil mi? Kendisinin 12 Eylül’e ve Kenan Evren’e saydığı şiirleri vardır. 12 Eylül’e söverek büyüyen ülkücülerin şimdi Kenan Evren’in yargılanmasının önünü açacak bir yasaya hayır demesi dürüstlük müdür?
CHP’nin her dediğine “he!” deyip yanına yumulmak dürüstlük müdür? Ne için? AKP giderse koalisyon kurulur CHP+MHP bize de koltuk düşer hesabına… Korkarım bu gidişle nasıl seçimde DYP+ANAP siyasi hayatlarına son verdiler, sıfırı buldular; MHP de kendi sonunu hazırlıyor. Muhsin Yazıcıoğlu’nu öldürmek de bir Ergenekon hesabıydı, tutmadı. İçinde biraz vatan sevgisi olan ülkücüler ulusalcılarla gerdeğe girmekten endişe ediyor. Birçok ülkücü genel başkanını dinlemiyecek. En azından benim tanıdıklarım öyle.

İhaleye fesat karıştırmamış,zimmet-kalpazanlık-çete kurma suçları işlememiş, görevi kötüye kullanmamış, vatan ve millet haini olmamış, kul hakkı yememiş, beytülmala el uzatmamış Liderlerimin böyle söylediği için

Hiç ülkücü görmesek inanacağız. Bu ülkede uyuşturucu kaçakçılığı, çek-senet tahsilatı işleri, kumarhane işçiliği, mafyalaşma ülkücülerin marifetidir. Ülkeye kattığınız bu değerlerle ne kadar övünseniz az.
Ayet, hadisleri parti sloganı yapma pespayeliğine düşeceğinize bu ülkede kırk yıldır hır gürden başka hangi dikili ağacınız var onu anlatın…

Anayasada değiştirilmek istenen maddeleri detaylı bir şekilde okudum. Araştırdım, Avrupa’da da bu tip yargı sistemini kullanan ülkeler var. Ama hatırlatayım, o ülkeler demokrasi olayını bitirmiş, yalayıp yutmuş. Bizim ise daha önce defalarca laikliğe ve demokrasiye karşı olduğunu beyan etmiş bir Cumhurbaşkanı ve Başbakanımız var. Baskı yöntemini kendine politika edinmiş, “Bitaraf olan bertaraf olur” diye meydan okuyan bir Başkanımız var. Başbakan ileride Cumhurbaşkanı olup “Devlet Başkanlığı” sistemini getirmenin hesabını yapıyor. Tek ve mutlak güç olma yolunda ilerlemek istiyorlar. O yüzden bu referandum sadece bir anayasa değişikliği olarak değil, bu değişikliklerin nasıl sonuçlar doğurabileceğiyle de ilgilidir. Bu değişikliklerin Avrupa’nın bünyesindeki sonuçlarıyla bizim ülkemizdeki sonuçları çok farklı olur. Biz bu farkı anlayamıyoruz işte.

Yazarın malesef katılmıyorum. Eğer “Evet” oyları %45′te kalırsa bu AKP’ye büyük bir darbe olur. Çünkü bu pazarlıklar sonunda büyük ihtimalle BDP’nin de desteği gelecek, ki BDP’nin %10 oyu var. Ayrıca Islami görüşe yakın diğer partiler ve bazı küçük partilerin seçmenleri de anayasada ne değişeceğini bilmeden gözü kapalı “Evet” diyecekler. Bir de bu açıdan bakınız. Bu da AKP’nin kendi seçmeninden beklediği desteği alamaması anlamına gelir.

Son olarak, Ayşe arkadaşım. Çok güzel yazmışsın, saygı duyuyorum. Insanın kılığı kıyafeti kendi bileceği iştir. Önemli olan insanın içindekidir, niyetidir. Belli ki senin niyetin çok iyi. Ancak rica ediyorum bir araştır. Acaba türban hangi devrimin ve rejimin bir sonucunda oluşmuştur? ve bu halk kimler tarafından, neden “Türbanlı-Türbansız” diye bölünmek istenmiştir? O zaman belki öyle düşünen insanları analayabilirsin. Biz bölünmemek için birbirimizi anlamalıyız. Ayrıca anayasa değişikliğinin bu soruna çözüm getirmediği de açık.

Saygılar.

‘Yargı’nın resmen siyasi parti gibi çalıştığı ülkede hangi “yargı bağımsızlığı”ndan söz ediyorsunuz.

Türkiye’de güçler ayrılığı diye bir şey hiç olmadı.

Tıpkı laikliğin, demokrasinin ve olduğu söylenegelen nice şeyin hiçbir zaman olmamış olması gibi.

“Yargı bağımsızlığı”?

Buna ancak ve ancak kargalar güler.

Burada 90 yıllık maskeli bir saltanatın ecel çanları çalıyor.

Birbirimizi kandırmaya gerek var mı?

Derseniz bir şeyler el değiştiriyor, evet bu doğru.

Yeni ‘parti’deyseniz sevinir, eski ‘parti’deyseniz üzülürsünüz.

Demokrasi devrimlerini çok önceleri yapmış ülkelerle bunun arefesinde olan bir ülkeyi kıyaslamayın.

Bir kıyas yapacaksanız, onların bu devrimi başardıkları tarihlere gidin, pek çok benzerlikler bulursunuz.

HSYK nın meclisin eline geçmesi meclisin yargıyı hiyerarşisi altında tutması demokratik devlet olmanın gereği olan güçler ayrılığı ilkesine vurulacak çooook büyük bir DARBE dir.

1. Hukuk devletinde hiçbir devlet kurumu, anayasadan kaynaklanmayan bir yetkiyi kullanamaz. Ancak Anayasa Mahkemesi 148. Maddede açıkça belirtilen şekil denetiminin sınırlarını kendi içtihatıyla genişletti. Bu içtihat, anayasanın bizzat kendisine aykırıydı.

2. Demokrasilerde, tüm devlet kurumları, doğrudan veya dolaylı olarak milletten yetki almak zorundadır. Ancak HSYK ve Yüksek Yargı kurumlarının seçiminde, dışa kapalı bir oylama (kooptasyon) sistemi bulunmaktadır. Bu sistem yüzünden, HSYK ve Yüksek Yargı hiçbir şekilde milletin tercihlerine bağlanmamaktadır. Bu ise demokrasinin özüne aykırıdır.

Türkiye dışında tüm hukuk devletlerinde Yüksek Yargının üyelerinin seçiminde milli irade dolaylı olarak rol oynamaktadır.

3. Kuvvetler ayrılığı ilkesi, yargı erki için de geçerlidir. Hukuk devletlerinde yargı erki yerindelik denetimi yapamaz, zira bu yürütmenin yetkisindedir. Yani yargı, yürütmenin icraatlerinin halkın menfaatine olup olmadığını değerlendiremez. Sadece kanunlara uygunluğu denetleyebilir.

Dolayısıyla, halkın menfaatine olmadığı gerekçesiyle, köprü zamlarının geri alınması, özelleştirmelerin iptal edilmesi, hukukun özüne aykırıdır. Yargı da dahil herkes hukuka uymak zorundadır.

4. Anayasanın 90. maddesine göre meclis tarafından onaylanmış uluslarası anlaşmalar, anayasanın da üstündedir. Dolayısıyla, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS) gibi uluslararası anlaşmalar, anayasanın üstünde duran birer kanun kaynağıdır.

Ne var ki, Türkiye Rusya’dan sonra AİHS’yi en fazla ihlal eden ikinci ülke konumundadır. Bu da Türkiye’de Yüksek Yargının hukuki olarak gelişmemişliğinin net bir göstergesidir.

5. HSYK, otoriter devlet anlayışının koruyucusudur. Gerek darbe döneminde, gerek JİTEM olaylarında, HSYK hiçbir zaman devlet adına suç işleyen kişilerin cezalandırılmasına izin vermemiştir. Tersine bu konuda girişimde bulunan Sacit Kayasu, Ferhat Sarıkaya gibi savcıları derhal cezalandırmıştır.

Dolayısıyla, HSYK ve Yüksek Yargı Türkiye’de hukuku isteyenlerle değil, otoriter ve statükocu güçlerle işbirliği yapmıştır. Bu yüzden, bugün HSYK’nın hukuktan söz etmesinin bir inandırıcılığı yok.

…milli menfaatlerin ve duyarlılığın esamisinin okunmadığı bu hükümetin, Kürtçülere, PKK ve yandaşlarına verdiği destek ve teröristlere adeta anne şefkatiyle kol kanat geren tutum ve kararları…

Bu ne ya?

Bu kadar çirkin bir suçlamayı yapabilenler bence kesinlikle “evet” demesinler.

Evet ile elde edilecek kazanımlarda payları olmasın, biz de “evet” demiştik diyemesinler.

Çünkü bu ‘zihniyet’ ile “evet” oyu asla bağdaşmaz.

Açıkçası bu zihniyetten gelecek “evet” oyunun iyi bir şey olacağına da inanmam.

“Kimden gelirse gelsin”le olmaz bu iş.

Var ya ara sıra duyduğumuz “Ah nerden verdik şu AKP’ye oy, vermez olaydık” diyenler.

Yarın birgün de “Ah nasıl da “evet” dedik, demez olaydık” diyenler çıkar mutlaka.

Ben bu arkadaşların “hayır” demesinden yanayım.