Biraz ara verdiğim konusunda haklısınız.Fakat yorum bazında bir mola benimkisi…Çaydanlık fokur fokur kaynıyor ve kaynadıkça da,feyz aldığım güzel sohbetlerinizi bırakmaya hiç de niyetim yok.

Ancak yeri gelmişken,neden eskisi kadar sık yorum yazmadığıma biraz açıklık getirmek istiyorum.Bu kesinlikle bir küskünlük ya da kırgınlıktan değil,daha ziyade,”acaba farkında olmayarak kalp kırmış,katılımcı dostları üzmüş olabilir miyim?”den kaynaklı.

Zira,adını vermek belki doğru olmaz,fakat niyetim küçümsemek değilken bir katılımcı dostumuzdan bu yönde bir eleştiri almıştım.Yorumumu tekrar tekrar okuduğumda haklılık payı da yok değildi,sitemlerinde haklıydı.Gerçi özür diledim ama ok yaydan çıkmıştı bir kere.

Yani anlayacağınız,yazdıklarımız,yorum ve yargılarımız bazen niyet ettiğimizden çok daha farklı anlamlara/anlaşılmalara yol açabiliyor.Ancak şunu itiraf etmeliyim ki,fikirlerimiz bizler için ne kadar paylaşım amacı taşırsa taşısın,hatta bize son derece samimi ve masum gibi gelseler dahi mutlaka nefsimizden bir parça,bir iz taşırlar.Haliyle bu “insani durum” bazen karşımızdaki insanın rencide olmasına neden olabiliyor.

Kısacası bunun önüne geçmek için biraz mola vermeyi uygun gördüm.Ha,nefsimizi terbiye edeceğiz diye fikirlerimizi dile getirmekten vazgeçmek çok mu isabetli bir tercih veya seçim,elbette ki tartışılır.

Belki bilirsiniz,eskiden hoş sohbet edilip, çaylar da içildikten sonra “misafir kalkma vakti geldi” diyerek gitmeye yeltendiğinde ev sahibi de “ne güzel sohbet ediyorduk hem daha çaydanlık soğumadı, biraz daha oturun!” derdi.

Ev sahibi değilim ama siz de çaydanlık soğumadan kalkmayın lütfen. Zaten zor geliyorsunuz

Karakalem’deki link ilginç. Özellikle şu satırlar:

“İntihar saldırısı mı, İstişhad eylemi mi?” türü tartışmalar günümüz fakihleri arasında el’an müzâkere edilen, tartışılan mevzular olmaya devam ede görsün…

Bu mevzuların hükmü 1000 sene önce verilmiştir, günümüz fakihlerinin meselesi değildir. Kur’an’a göre kimse bir başkasının yaptığından mesul değildir. Bir cani için hiçbir masum öldürülemez. Böyle bir yazının Karakalem’de yazılmış olması çok düşündürücü…
Kimse işgal altındaki ülkelerin kendini savunma hakkından bahsetmiyor. Fakat İslam’da savaş hukuku vardır. Buna İsrail’li uymuyor diye mukabele-i bil’misil yapamazsın. Sen Allah’a karşı sorumlusun.
Eşcinsellik konusunda da Akyol’a haksızlık edilmiş. Akyol, açıkça eşcinsel evlilikler gibi konuların toplumumuza uygun olmadığını ve liberaller samimiyse çok eşliliği de savunmaları gerektiklerini söylüyor.
Mustafa Akyol’un isminin bir marka gibi kullanılması da ilginç. Müslüman camiada böyle insanların birbirine hasmane tavır içine girmeleri hiç hoş değil. Karşı çıkılan bir şey varsa, Kur’an’dan, sünnetten delil getirir ortaya koyarsın. Bizde nedense düşmanlık oluşturup tezyif etme yoluna gidiliyor. Bunun tek mağduru Mustafa bey değil.

Tabiatiyle bu hastalıklı ruh halinden-veya dünya düzeninden-muzdarip olduğumuz için de zaman zaman yakınıyoruz.Avrupa’yı yabancı düşmanlığıyla ya da özelinde islam karşıtı olmakla suçluyoruz.Bazen sorunu modern ideolojilerde,modernitede,pozitivizmde vs arıyoruz,ki haklı gerekçe ve sorgulamalardır bunlar.Haliyle “yanlış anlaşılma”ya neden olacak durumu ortadan kaldırma adına “ılımlılaştırıcı” denge arayışlarına yöneliyoruz.Ancak bu pek de isabetli bir arayış olmasa gerek.Zira,dış dünyayı-Avrupa,ABD,İran,Malezya vd şeklinde-suçlamak da,sorunların çözümünü bu farklı kültür ve sistemlere entregre olmakta arama ya da onlara benzemeye çalışmakla hiç bir sorun aşılamaz,çözüm de gelmez.Dolayısıyla karşılaştığımız her bir problemden dış dünyayı sorumlu tutarak şeytanlaştırmak nasıl ki çözümü Onlar’a havale etmek,bir bakıma sorumluluktan kaçma anlamına geliyorsa,”Onlar bizi nasıl görüyor,nasıl biliyor?”kaygısına odaklanarak hareket etmek de sadece bir “imaj yenileme”psikoljisine işarettir.Ve her iki eğilim de problemlidir.Problemlidir çünkü”İçeri”de bunca “kimlik” problemleri yaşayıp bunun kavgasıyla birbirimizi helak edip, birbirimize tahammülümüz yokken Avrupa’dan,ABD’den ve diğerlerinden nasıl bir anlayış ve tolerans bekleyebiliriz ki?Bizi anlamıyorlar diye onları şeytanlaştırmaya hakkımız yok.Zira,arzu ettiğimiz barışçıl ve hoşgörülü toplumu tesis edememişken sorunu başka yerlerde aramak sağlıklı bir bakış açısı olamaz.Kaldı ki “bizi daha iyi anlasınlar”diye bir arayış içerisine girmek de o kadar sorunludur.Zira bir yol,yöntem veya değişim istek ve arzusu ancak insanlığın ortak yararına olduğunda anlamlıdır;birilerine beğendirme çabası güdüldüğünde değil.E,peki biz ne yapıyoruz?Avrupa bizi anlasın,islamın onların bizi anladığı gibi olmadığını kanıtlayalım.Ya da ne bileyim sırf AB’ye girelim,bizden daha güçlü olduğunu düşündüğümüz güçlü devletlerin gözüne girelim diye reformlar yapalım.Böyle bir mantık olabilir mi?Dersimize,ödevimize hazırlanır gibi hep sınav hissiyatıyla nereye kadar?Dolasıyla imaj tazelemek,ötekinin bizim hakkında daha pozitif yargılara varmasını sağlamak adına çabalamak yerine,insanlık böyle gerektirdiği için reform ve dönüşüm çabaları olmalıdır.Amaç,yukarıda değindiğim kaosu ortadan kaldıracak bir zihniyet dönüşümü gerçekleştirmek olmalıdır.Daha çok adalet,daha çok özgürlük,daha çok eşitlik ve daha çok barış için.İnsanlık için.Kısacası,nasıl tanımlanırım,nasıl anlaşılırım’ın yerine tüm insanları barış ve adalet içerisinde kaynaştıracak ilkeleri içselleştirerek insanlar kurtuluşa da hakikate de bir adım daha yaklaşacaktır diye düşünüyorum.Kaygılar ise ikinci planda kalmalı,önemli olan,insanın/bireyin doğru yolda olduğuna dair vicdanen rahat olması ve bu anlamda iç tutarlılığa sahip olması.Zannedersem kendi iç dünyasında bu sorgulamayı aksatmayan birey hem demokrattır hem de en alasından samimi bir dindar.

Hatlar karışıyor galiba. Tayfun bey’le münakaşanızdan parazit yapıyor. Ben, Hamas ve El Fetih gibi siyasi hareketlerle Filistin sorununun çözülemeyeceği söyleyen adamım. “Cemile bombacı galiba” diye de pek düşünmedim. En fazla TNT patlatır diye düşünmüşümdür yani.
Filistin konusunda, yardım çalışmalarını; panelleri, konferansları, STK yapılanmalarını, sivil protestoyu çok gerekli buluyorum ve böyle çalışmalara bizzat da katılmak, destek vermek isterim. Ama müslümanın müslümana propogandası saçma. İnsanı aciz bırakıyor, sadece üzüntü ve hayal kırıklığı oluşturmaktan başka da bir işe yaramıyor.
Ben Hamas’a terörist demiyorum. Vizyonsuz diyorum. Metodları yanlış diyorum. Şurada bu konuyu uzun uzadıya tartışmıştık.
http://www.derindusunce.org/2009/02/01/cihad-neden-ise-yaramiyor/

bence durum şudur;bakın önceden islamofobi yaratıcılarının oryantalistlerin doğuluları,arapları gösterip ‘ pis,bombacı,cahil,radikal,vahşi ‘ ilan etmesi kolaydı,çünkü canavarlar kolay yaratılır…tabi hem insanları sömürüyor hem de sömürüye karşı çıkanları şiddet yanlısı ilan ediyorlardı.sonra ne oldu,bir çok islam ülkesinden ya da doğudan insanlar sadece kolgücü işlerde çalışmak için değil,eğitim için batıya gittiler,öğrenciler,akademisyenler vs. malum başörtüsü yasağından sonra ihl. mezunları,yasaktan kaçan başörtülüler yurtdışına gitti sonra bu iletişimlerden,bireysel tanışmalardan sonra insanların zihnindeki pis,vahşi,katil Müslümanlar imajı yıkıldı,biliyor musunuz?mesela almanya’da, kolgücü işlerinde değil de eğitim için giden,dil bilen,eğitimli öğrencilere,akademisyenlere neo-müslüman diyorlar,ve bu dialog kurulabilecek neo-müslümanlar,islamofobiyi yok etme ihtimalleri nedeniyle onlar için bir tehlike! bir şey daha söyleyeyim açıkçası ben hem karikatür krizinin ve minare yasağının bilinçli olarak,müslümanları tahrik edip,şiddet yanlısı gösterip,islamofobiyi ayakta tutmak için düzenlendiğini düşünüyorum.şimdi bu durumda dafalrca yazdığım gibi şiddet içermeyen eylemler oldukça gereklidir,yöntem bu olmalıdır,taş atmak bir harekettir,eylemdir,şiiri daha derin okursanız anlarsınız,illa birinin kafasına nişan almanıza gerek yok.biri bir film çeker,biri bir şiir yazar,biri bir yazı yazar,işte o taş atmaktır.ancak taş atmayı,nişan alarak yapanlar,canlı bomba olanlar belki doğru değildir ama anlaşılabilir yanları vardır…aman ben de kime ne anlatıyorum,maalsef sizin kafalarınıza ‘ doğulu müslüman vahşiler ‘ imajı öyle bir kazınmış ki,3 gündür yazıyorum anlayamıyorsunuz,perdeleri kaldırın…taş atmayada gerek yok,önce arının…taş atmak için de yüz görümlülüğü vermek gerek,arının !

Sen dalga geç Cemile hanım! Bende farklı fikirler oluşmasına yol açtı. Aslında Mehmet hocam’dan Sanat-Tanrı ilişkisinin bu boyutunu da ele almasını rica ediyorum. Resim üzerinden yaptığı çalışmanın aynısını müzik için de yapabilir.

sen taş atmayı o otobüs olayında kavramıştın hani?bak işte taş(sanat-tanrı ilişkisi ve müzik fikri) atıyorsun,bende atıyorum

http://www.derindusunce.org/2010/02/25/allahin-sanati-insanin-sanati/

dalgaya gelince ben pek geri durmam biliyorsun

yok yani ilginç olan insanların uzun uzadıya yazmamdan sonra hala benim bombacılığı savunduğumu hatta bombacı falan olduğumu düşünmeleri :)ben bombacıları anlamaktan bahsettim ancak anlayan olmadı,beni yazdıklarımdan sonra anlamak istemeyenlere insanların zor yaşamlarını anlamalısınız demek,evet biraz tuhaf…maalesef -ümit bey dışında-,anlamak istemiyorsanız yapabilecek birşey yok.

editörden rica edelim siteye,bedava kitap indir butonunun yanına bedava mp3 indir butonu eklesin,senin gibi şarkı türkü seven dostlarımızda tıklasın,biz de ders çıkaralım :))

Sen dalga geç Cemile hanım! Bende farklı fikirler oluşmasına yol açtı. Aslında Mehmet hocam’dan Sanat-Tanrı ilişkisinin bu boyutunu da ele almasını rica ediyorum. Resim üzerinden yaptığı çalışmanın aynısını müzik için de yapabilir.
Hatta kızılderililerden şamanlara, hristiyanlardan müslümanlara musiki ve ayinlerle ilgili de interaktif çok hoş bir çalışma çıkabilir.

Godfather’dan unutamadigim bir replik:
“Never hate your enemies, it affects your judgement”

Sinirlendikce daha kontrolsuz saldiri, daha kontrolsuz saldirdikca daha fazla kendine zarar, daha fazla zarar gordukce daha fazla sinirlenip daha kontrolsuz saldiri………… Bu dongu boyle geldi, boyle de gidiyor malesef. Sonra forward emaillerle vucudu parcalanmis musluman resimleri ve bu resimleri gozu yasli izleyip terorize olan diger muslumanlar… Derin devletin istedigi musluman tipi de tam olarak bu zaten. Dibe vurmus, galeyana gelmis, aklini, mantigini yitirmis, yeri geldiginde rahatlikla “deli, meczup, terorist, kokten-dinci” seklinde yaftalanabilecek enayi musluman tipi bu! Sogukkanli, akilli, mantikli, idealist muslumanlar bunlar icin hayattaki en buyuk tehlikedir. Cunku kilit gorevlere gelip bu akan kani durdurabilecek kararlari alabilecek, muslumanlarin onurlu bir hayat surebilmesi icin diplomatik, siyasi mucadele verebilecek kisiler bunlardir. Bu insanlar direnise katilmamakla suclanip dindar kesimden tasfiye edilirse, kemalizm canavari zaten acmis agzini sonuna kadar yutmak icin bekliyor bu musluman aydinlari. Onlari radikal islam egilimi olanlarla karsi karsiya getirmek icin de ellerinden geleni yapiyorlar.

Hz. Muhammed’le ilgili cizilen karikaturden sonra “Allah’im, n’olur protesto edilmesin, gormezden gelinsin, ciddiye alinmasin” diye dua etmistim. Malesef her tarafta protestolar oldu. Sonuc: daha fazla alayci karikatur, daha fazla Hz. Muhammed’le dalga gecen video, resim vs. Yani sen protesto ettikce daha da inatla gozunun icine sokuyor bunu. Bir insanin cok hassas oldugu bir konuda, onu sinirlendirdigini bile bile o konuyla ilgili dalga gecmek bu adamlari cok eglendiriyor. Hristyanligi bile yerden yere vuruyorlar, akla hayale gelmeyecek sekilde asagiliyorlar. Sen savundukca onlar saldirir. Cool olmak, herkesle yuz goz olmamak, herkesi ciddiye almamak lazim. O zaman surec yavas yavas senin leyhine isleyecek, gun olacak, devran donecektir.
“Camura tas atma, uzerine sicrar”

çünkü Müslümanlar ne yazik ki çogunlukla %50 Müslüman su günlerde. Islerine geleni aliyor, gelmeyeni de görmezden geliyor Kâinat’a dair ne varsa. “Ayin P ile baslayan günlerinde domuz yerim” diyen Müslüman gördünüz mü siz?

““Madem El-Hakku Ya’lu haktır. Neden kâfir, müslime; kuvvet hakka galibdir?” Yani, “Madem ki hak üstündür, ona üstün gelinmez. Kâfirlerin Müslümanlara, kuvvetlinin haklıya galip gelmesine ne dersiniz?”
Bu sorunun cevabı dört ayrı yönüyle çok öz ama çok doyurucu olarak verilir.
Önce vesileler üzerinde durulur ve bu hikmet dünyasında vesilelerin, sebeplerin çarpıştığına dikkat çekilir. Müslüman olsun kâfir olsun, her kim ulaşmak istediği sonucun ön şartlarını yerine getirir, sebeplerine vesilelerine tam riayet ederse başarı onun olacaktır. Hangi üründen hangi şartlarda hangi tekniklerle ve nasıl bir planlama ile verim alınacağı bellidir. Bu şartlara kim uyar, bu vesileleri kim yerine getirirse başarı onundur.
Soruda geçen kuvvet kavramına da şöyle değinilir: “Kuvvetin bir hakkı var, bir sırr-ı hilkati var.”
Başarılı olmak, düşmanınıza, yahut rakiplerinize galip gelmek istiyorsanız kuvvetli olmaya çalışmanız gerekir. Zira, kuvvetin de bir hakkı vardır. O hakkı kim elinde tutarsa galip gelmesi kuvvetle muhtemeldir. Çelikle tahtayı çarpıştırırsanız tahtanın mağlup düşeceği bellidir.”

YAZININ TAMAMI:

http://www.derindusunce.org/2009/09/08/neden-kafir-muslime-kuvvet-hakka-galibdir/

isteyen Müslüman olsun, adam gibi cihad etsin, isteyen “gagamla su tasiyom” diyip kolu bacagi kopmus bebek fotograflarini forward etsin, nefsini kandirsin. Neticede insan özgürdür. Öyle olmasaydi RABB’ine karsi sorumlu olmazdi.

ben genel bir bakış elde etmek için bu kısaca bahsettiğim ( elbet çok daha kitap-yazar eklenebilir ) kaynakların ilk adım için önemli olduğunu düşünüyorum.elbet verdiğim örnekler el-kaide vs. tipi oluşumları içermiyor,zaten gündemi takip etmek ve dediğim gibi bir tarih okuması yapmak duruma ışık tutmak için yeterli.

elbet farklı düşünebiliriz,ki düşünüyoruz.bunda bir problem görmüyorum bilakis benim için renktir,çeşittir.şeriati olması lazım,diyor ki ‘ yabancı bir dil öğrenmek,kendi diline dışardan bakmak için,kendine dışardan bakmak için çok gereklidir’ sadece dil ile sınırlamamak gerek elbet başka bir bakışı dinlemekte bu denli önemlidir,en azından insanın kendisinin nerede durduğunu görmesi açısından.asıl ben size teşekkür ederim.

bu konuyla ilgili mustafa beye yazacaktım,sık sık farklı düşünsekte sağolsun eleştirileri çok hoş karşılayabilen biridir.ancak daha yeni bir konuda eleştirdiğim için ‘nöbetçi eleştirici’ olmamak adına yazmamıştım,nasıl olduysa kendisine ulaşmış,sağolsun üstüne yazmış.mustafa beye bir teşekkür etmek farz oldu

link verdiğiniz için teşekkürler.

editörden rica edelim siteye,bedava kitap indir butonunun yanına bedava mp3 indir butonu eklesin,senin gibi şarkı türkü seven dostlarımızda tıklasın,biz de ders çıkaralım :))

Bu arada, Cemile Hanım son verdiğiniz yanıt için de teşekkür ederim. Bu bahsettiğiniz eserler, tam olarak yukarıdaki tartışma konumuz olan, “Hamas, El Kaide gibi örgütlerin sivillere yönelik şiddetini” doğrudan doğruya ele almıyor.

Anladığım kadarıyla, siz bu eserleri okuyup, bunlarla hemhal olmayı, bu sürecin içinde gelişen duyguların ve mazlum müslümanları anlama çabasının esas önemli şey olduğunu düşünüyorsunuz. Bu anlama çabasının, mazlum müslümanları eleştirmekten daha doğru olacağını düşünüyorsunuz, diye anlıyorum. Bunun çok değerli olduğuna katılıyorum; ancak burada bir yaklaşım farklılığımız da bulunuyor.

TAŞ ATTIM
bir taş attım pencereye, “tık” dedi
anası çıktı, “gızım evde yok” dedi vay vay
“inanmazsan gel yukarı bak” dedi
armut dalda gız balkonda sallanır vay vay

Kahtalı Mıçı

Bunun bir taş attım havaya, düştüm mapushanaya şekli de var tabi.
Şaka bir yana, sorun şu:
Kim söylemişti unuttum, problemler, onları oluşturan düşünce seviyesiyle çözülemez…
Ortaokuldaydım, bir arkadaşımla otobüsteyiz. Birbirimize “ay çok sıkıldım” filan diye yakınmışız. Arkada sakallı genç bir abi “taş atın!” dedi. Anlayamadık. “Sıkıldıysanız taş atın” diye tekrarladı. Konunun Filistin bağlantısını çözüp jeton düşünce çok etkilenmiştim bu sözden. Evet, Golyat’ı deviren Davud hikayeleri, hacca giden karınca örnekleri filan güzel şeylerdi. Doğrudur da, Allah’ın adetidir zalimleri zayıflarla tepelemek. Ama, yapılabilecek şeyler varken taş atmak ve karınca ayaklarıyla hacca gitmek de, kolaya kaçmak gibi geliyor bana. İnsanın kendini iyi hissetmesi için, vicdanını rahatlatması için iyi. Ama çözüme bir katkısı yok.
Tabi yapalım, taş da atalım, kermes de düzenleyelim. Bunlar çok değerli faaliyetler, küçümsemiyorum. Ama bunlardan medet beklemememiz lazım.
Allah’tan mucize bekleyeceksek de buna uygun bir ümmet olması lazım. Ben Hard Talk’da o El Fetih’li, Hamas’lı abilerimi dinleyince, konunun neden çözülemeyeceği konusunda gayet tatmin oldum. Golyat tamam, ortada Davud yok kardeşim. Netameli mevzular, tartışmaya girmek istemiyorum.
En iyisi ben şu şarkıyla mukabele edeyim:
bir derdim var artık tutamam içimde
gitsem nereye kadar, kalsam neye yarar
hiç anlatamadım, hiç anlamadılar

herkes neden düşman, herkes neden düşman
unuttuk hepsini, nuhun nefesini
gelme yanıma sen başkasın ben başka

fazla genellemeci konuşmuşum,benim hatam daha özele bir cevap yazayım.

Tam olarak anlayamadım doğrusu. Kaynakçadan kastım, sizin perspektifinizden fikirleri somut ve detaylı olarak görebileceğim eserler.

ben öncelikle kuran,meal,tefsir,hadis okumayı hem de bir değil bir çok kaynaktan okumayı tercih ederim.öncelik buradadır,zira önce ne olduğumu,Allah’ın bana ne olduğumu öğrettiği kaynaktan kendimi öğrenmeyi dilerim.sonra düzgün bir tarih okuması,biraz gözlem…islam düşünce tarihi…bol bol makale tahlili,özellikle islam düşünürleri…illa kabul edeceksiniz diye bir kaide yok,okuyun üzerine düşünün…cemil meriç okuyun,ali şeriati belki…en çok sahabe hayatı.islam tarihi okumanızı tavsiye ederim.ali şeriati ve cemil meriç okuyun.

Acelecilikten, hesapçılıktan tam olarak ne kastettiğinizi anlamaya çalışıyorum. Neden bir fikir eseri okumak aceleciliktir diye düşünüyorsunuz? Kendimi mazlum müslümanların yerine koymakla, sizin bahsettiğiniz perspektifi anlamaya çalışmamın daha doğru olacağını mı kastediyorsunuz?

“İnsan hayrı istediği kadar şerri de ister. İnsan pek acelecidir!…” (İsrâ 17/11)
“İnsan aceleci (bir tabîatta,huyda) yaratılmıştır. Size âyetlerimi göstereceğim; Benden acele istemeyin.” (Enbiyâ 21/37)

fikir eseri okumak acelecilik değil,çok doğru bir eylemdir.aceleciliği fikir eseri okumak ile aynı cümlede kullanmadım.dedim ki,insanlar aceleci bir tavırla sonuç bekliyor,dedim ki insan fikir eseri okumadan,mazlum ile hemhal olmadan,düşünmeden hüküm veriyor,dedim ki insan tüm bu tembelliğini görmeden,insana akıl veriyor.diyorum ki,insan kendi bir taş atmadan,döşeği kuruyken,taş atmadığı gibi bir de atanlara yorum getiriyor,benim eleştirdiğim budur.ayrıca taş atmak bir şiddet göstergesi değildir,taş atmak bir eylemdir,eylem,görebilene elbet!

al bu da sana ders olsun

BİR TAŞ AT

Bir taş at
Bir taş daha at.
Bir şiir ateşle.
Bir yumruk yükselt.
Sesini yükselt.
BİR ÇOCUK YETİŞTİR.

Bir maske tak.
Duvara bir slogan yaz.
Şehitleri an.
Bir hayal kur.
BİR BARİKAT KUR.

Tarihine sahip çık.
Sokaklara sahip çık.
Bir slogan at.
Bir kurşun at.
Bir tohum ek.
Bir ateş yak.
Bir cam kır.
TERLE.

Sahte belge düzenle.
Bir bildiri bastır.
Bir kanun kaçağını barındır.
Bir yara sar.
Bir dosta sevgi göster.
SİLAHINI TEMİZLE.

Hakikati söyle.
Bir miting düzenle.
Arkanı kolla.
Gökyüzüne bak.
İZ BIRAKMA.

İşçilerden öğren.
Bir yoldaşa öğret.
Bir hücreyi ziyaret et.
BİR SAVAŞ ESİRİNİ KURTAR.

FBI’ın gizli dosyalarını çal.
Kendi kalbini çal.
Parolayı aklında tut.
Bir aynasızı silahlandır.
Bir füzeyi çalışmaz hale getir.

Bir fıkra anlat.
Bir plan yap.
Bir ümit ışığı gör.
İsmini değiştir.
Bir teoriyi test et.
Bir dogmaya meydan oku.
Korkunu kullan.
Bir damla gözyaşı akıt.
HARİTAYI İNCELE.

Hainlerle hesaplaş.
Ağırlığını hakkıyla taşı.
Biraz daha ağırlık kazan.
Sevmek için mücadele et.
SEVDİĞİNİ BİR DAHA SÖYLE.

Sınırı aş.

MALKOM X

Programda El-Fetih yetkilisi de aynısını söylemişti anket sonunda. Biz, Filistin halkından başka bir şey değiliz diye. Maalesef durum öyle değil. Bu duyarsızlık filan değil. El-Fetih’le Hamas birbiriyle mücadele etmekten Filistin hakkında mücadeleye zaman bulamıyor. Kısır intikam sözlerinden başka ortada çözümden yana tek bir şey konuşulmuyor.
Tabi siyasetçileri eleştirmek İsrail’e destek olmaktır short-cut’ını kullanırsak şurada kısa sürede hayal kırıklığından hainliğe doğru yelken de açabilirim. Neyse çetrefilli mesele. Ağlamaya ve taş atmaya devam…