Biz unutamıyoruz, ya siz? yazısına yapılan yorumlar

melin tarafından

melin — Tue, 29 Jun 2010 09:34:24 +0000

benim ailem kökten:) chpli bir aile. ablam şu forum milliyetçilerinden, türbana da karşı. annem dindar bir kadın olduğu halde başı örtülü değil. kızdığı da kara çarşaflılarmış (öyle diyor). bense bunu söylemek ne kadar doğru bilmiyorum (sınırlı kelimelerle kendimi anlatmaya çalışırken etiket kullanmak zorundayım) ateistim. en azından şu an için durduğum nokta ateizme yakın. hala okuyorum. o yüzden kendimi yine de sınıflandırmaktan çekinirim. gel gelelim benim bu konudaki fikirlerim nedir, paylaşmak istedim. ilkokuldan itibaren andımızı ezbere söyleyerek, 10 kasımlarda sarı zeybek izletilip, ağlayan veletlerdendim. lise sona kadar da durum değişmedi. bunun yanında da din hocalarıma evrim teorisi hakkında soru sordum diye herkes önünde rezil edilmişliğim de vardır:) halbuki gerçekten o dönem bilmiyordum ve öğrenmek istemiştim bir hocanın görüşlerini. sonra üniversite başladı. inkılâp tarihi hocası sağolsun, resmi ideolojiden uzaklaşmamamız için elinden geleni yapıyordu. bilim yuvası dedikleri yerde ben, müfredatta olmayan konular üzerine yorum yapamıyordum. yaptığımızda tehdit dahi alıyorduk. ben nerde miyim? izmir :).hiç şaşırtıcı değil di mi? peki ne üzerine konuşup tepki çekiyorduk?. türban yasağına karşı durduğumuz, tsk ve devlet üzerine ahkam kestiğimiz için. yalnız değildim neyseki. 2-3 kişiydik ama bence kalabalıktık.
peki ben, inançlı dahi değilken nasıl inançlıların hakkını savunabiliyordum? çünkü devlet ya da başka bir sebep duymadan ahlakımın ve aklımın beni doğru yola götüreceğine dair vardı inancım. evet ben bir inançsızım. ama inananların dinlerini özgürce yaşabilmelerini savunuyorum. çünkü ben de fikirlerim yüzünden dışlandım, aşağılandım çoğu zaman. kürt açılımı daha tartışılmadan, kürtlerin hakları dedim. ermeni soykırımını sözdesi olmadan tartıştım. peki yeri geldi ne oldum? vatan haini, akpli, beyni yıkanmış, züppe, pkk sempatizanı, sana da yeşil sermaye mi burs verdi, sevgilin mi kürt ve daha niceleri. kızacağımı sandılar bunlara :). ailemde bile çok tepki çektim zamanında. atatürk lisesinde okuyup, fransız kolejlerine gidip bunları savunamazdım onlara göre. evet resmi ideoloji benim üzerimde başarısız oldu. çünkü onların oku dedikleriyle sınırlamadım kendimi. önceleri benim de zincirlerimden kopmam zor oldu. ama başardım.
evet başım bağlı değil. ve ben çektiğiniz sıkıntıları hissedemedim belki ama anlayabildim. insanların inançlarını ve düşüncelerini sonuna kadar özgürce yaşamaları gerektiğini de savunucam her zaman. çoğu müslüman benim gibilere kâfir diyip, belki ramazanda kızacak ve latent kemalist olarak görecek :). ama biliyorum ki 1 kişi bile olsa o beni anlayacak. işte ben o bir kişi için bile davasına destek olmaya devam edeceğim. çevremden çok insan eksilttim… kendinden başka herkesi düşman olarak görenleri. artık hayatımda bir süs bitkisi kadar yerleri var. bilgi paylaştığım çok az insan yetiyor bana. lütfen bizlerle de devam edin bu yolda. beraber aşalım engelleri..

cb tarafından

cb — Tue, 01 Sep 2009 22:04:13 +0000

Bu arada Tan gibi sıkı liberal demokrat arkadaşlarımında güzel cümlelerini ekledim elbet,sağolunuz

cb tarafından

cb — Tue, 01 Sep 2009 22:03:28 +0000

Sevgili İkbal hanım,

doğum gününü bekleyemeden yazıyı gönderdim kendisine üstelik yazıyı okuyan demokrat Sol’cu bir dostumuzda bu arkadaşıma bir mektup yazdı,onu da iliştirdim,ağlaştık öylece sonra iki dost bu acıdan kendimize acısız bir anlam çıkartıp güzel bir gün geçirdik birlikte,çok şükür

M. İkbal TUNA tarafından

M. İkbal TUNA — Tue, 01 Sep 2009 11:42:49 +0000

cemile hanım gerçekten çok üzüldüm size ve diğer aile dostunuza. size bunları yapanlar günümüz dünyasında çok anokronik kalıyor artık. onlar belki siz ve sizin gibi değerli insanların çok az da olsa dünyasını mahvetmiş olabilirler ama siz dik duruşunuzla, değerlerinize bağlılığınızla onların ahiretlerini mahvedeceksiniz gibi geliyor(beddua etmeyi sevmem ama bazı şeyler çok dokunuyor)
anlamlı bir hediye olmuş arkadaşınız için. umarım dostluğunuz hep devam eder

Olcayto Tan Haskol tarafından

Olcayto Tan Haskol — Tue, 11 Aug 2009 19:50:43 +0000

Sevgili Cemile ve Özlem

Keşke sizinle beraber bir bedel ödeme bu acıları paylaşma imkanı olsaydı.

Mustafa İslamoğlu’nun tabiriyle bir demokratın boynunun borcudur bu.

Bir dost sözü “bu mesele çözülecek.”

cb tarafından

cb — Tue, 11 Aug 2009 15:58:37 +0000

Sevgili Olcayto ve Özlem,

ikiniz adına gerçekten üzgünüm,ben dışarıdan katlanamıyorum bir de bunları kısmen de olsa ev içinde yaşamak zor olmalı,Allah cümlemizin yardımcısı olsun

özlem tarafından

özlem — Tue, 11 Aug 2009 15:37:38 +0000

Tan Bey,
kemalist bir ailenin imalat hatası bir çocuğu olarak yaşadıklarınızı zamanında bolca yaşadığım için nasıl sıkıntılı bir durum olduğunu iyi biliyorum.
Buradayım diyen yorumunuzdan selamınızı aldım.
Ben de selam, iyi ki sizin gibi sesler var diyorum.

Olcayto Tan Haskol tarafından

Olcayto Tan Haskol — Mon, 10 Aug 2009 22:14:33 +0000

Kemalist ailenin demokrat bir çocuğuyum ben,kendi yaşam biçimlerine öylesine saplanmışlarki ne söylediysem vicdanlarına hafif çarpıyordu.Canı yanıyor insanın ailenizi gözleri ve vicdanları mühürlenmiş görünce çırpınıyorsunuz ,olmuyor elden bir şey gelmiyor.Her konuda hüküm veriyorlar nasıl yaşanılacağı nasıl giyinileceği ne doğru ne yanlış her şeyi biliyorlar.Cahil hep haklı.
Bir nebze olsun yüreğinize su serpecekse bizde varız.Bizim vicdanımız körelmedi yanıbaşımızdakiler, aynı evin içinde, aynı mahallede zulmederken biz yanınızdayız.

Allah yardımcınız olsun.

topluiğne tarafından

topluiğne — Sun, 09 Aug 2009 14:19:15 +0000

bu olay bu ülkenin en büyük ayıbı. hem de her yönden… hem cinsiyetçi, hem sınıfçı, hem de dinsiz bir uygulama.
sadece yasağı uygulayanlar yok karşında. ailen, çevren, dindar çevreler (peruk vs gibi çözümler ararsan.)
17-18 yaşlarında dünyayı karşına almak kolay değil. şimdi olsa, yemişim üniversitesini der hayatıma başka bir seyir vermeye çalışırdım ben de herhalde. ama o günlerde…
lanet olsun.

cb tarafından

cb — Sun, 09 Aug 2009 09:30:07 +0000

Sevgili Özlem,Aydd,Özlem t.,Betül,Purrple ve Katre hanımlar,

elbet yalnız değiliz sadece içimizdekileri içimizde yaşamak yerine paylaşmaya ihtiyacımız var sanırım tabii Değerli Editörümüz de hem sevilesi hem de sayılası bir isimdir bu içimizdeki duyurmak amaçlı bize yardımı oluyor sağolsun.Ben de bu süreci ağlayarak yaşadım ve ağlayarak yazdım.

Özlem t., ünlem sevdasından vazgeçmelisiniz size acıtasyon imasında bulunanlara ‘ biz acıtmıyoruz yaşananlar acı ‘ diyebilirsiniz ya da küçük emrah taklidi yapınız kim neyden anlıyorsa ona göre :)Ya da onları dövebilirsiniz,ağır tahrik olduğu için suç sayılmaz bu dayak!

Ya da evlatlarını evden atan babaları Show habere çıkartıp,şu ıstakozcu şirret kadının eline verip hadlerini bildirmek lazım.

Allah yardımcımız olsun,insan daha güzel armağanlar vermek ister aslen

sevgilerimle

BetuL tarafından

BetuL — Sun, 09 Aug 2009 03:31:35 +0000

Guzel bir hediye, eminim arkadasiniz unutmayacak bu hediyenizi. Elden hic bir seyin gelemese de yanindaligin/acinin paylasildigin bilinmesini kucumsemeyin.

Selamlar

cb tarafından

cb — Sat, 08 Aug 2009 20:00:56 +0000

Enver bey,

biz bunları yaşadıktan sonra gelip özür dileseler ne olacak?Yaşadıklarımız ve geçen zaman geri gelmiyor.Elbet öyle birşey olursa o da bir güzellik.Ben Allah’ın adaletine güveniyorum.

ÖZLEM.T. tarafından

ÖZLEM.T. — Sat, 08 Aug 2009 17:51:46 +0000

ben farklı bir acıdan bahsetmek istiyorum, başörtü sıkıntımızı konuşduğumuz bir sitede başörtülü bir akadaş bu ”acıtasyonu” bırakmamızı söylemişti..başörtülüler artık bu meseleyi kullanıyorlar yorumuyla birlikte!!…(cemile hanım ünlem kullandım ama ::))))

Katre tarafından

Katre — Sat, 08 Aug 2009 17:10:59 +0000

cemilecim seni en çok bizler anlarız, ama en azından ailen kararı sana bırakmış, ailen destek vermiş… benim gibi herkesle zıtlaşmak zorunda kalmamışsın, destek hiç görmedim ki. çok tartıştık ailemle ama en azından evde atmadılar ona şükretmeliyim.

tıp fak. son sınıfta okuyan bir kızcağızı anlatmıştı hocamız. ailesi okuldan ayrıldığı için eve almamışlar, kapıya koymuşlar kızı ve komşusunda geçirmiş geceyi. sokakta abisine rastlamış abisi daha kötüsünü yapmış başörtüsünü zorla çekmiş başından, iğneler yüzünü kan içinde bırakmış… sonra mecburen okula başlamış, kız başımı açtım ama benden geriye birşey kalmadı demiş, onurum vs.

aydd yalnız değilsin, 11 yıldır bu duyguyu ben de yaşıyorum… ilahiyat prof.’nun kızı bile başını açıp okuduysa ben ondan daha mı bilgiliyimdir diye çok eleştiri aldım.

cemile, arkadaşına en iyi destek yalnız olmadığını hissettirmen olsa gerek, bahsettiklerini yapabilecek olsaydın zaten yapardın buna inanıyorum.

kendini yalnız hissedenler tez zamanda bir araya gelmeli gibi geldi bana:)

bizi ağlatanlara inat tebessümü eksik etmeyin arkadaşlar yüzünüzden…

purple tarafından

purple — Sat, 08 Aug 2009 16:39:59 +0000

bu arada sevgili editör,kurallarını çok sevdim….

purple tarafından

purple — Sat, 08 Aug 2009 16:34:57 +0000

unutmayalım ve unutturmayalım..

özlem tarafından

özlem — Sat, 08 Aug 2009 13:03:26 +0000

Sevgili Cemile ben bu yasagi sizin kadar agir yasamadim. ama ortunmeyi ilk dusundugum andan itibaren ne ile karsilasabilecegimi biliyordum. sizin jenerasyonla ayni agirlikta olmasa bile yanilmadigimi da gordum. Cogu zaman ise pek coklari gibi caresiz seyrettim. diyecegim o ki bugun 20 yildir hissettigim ayni duyguyu hissediyorum hala. Daha da guclu ve inatci bir sekilde. O da ofke! Tipki gozaltinda kayip annelerine baktigimda ya da Sarkis amcanin oykusunu okudugumda ya da Cafer beyin birgun bizlere sordugu soruyu(’siz hic muharrem orucunu aciktan tutan, bunu etrafa soyleyen bir alevi gordunuz mu?’ Ben gormemistim gercekten)Korkarim bir gun bu sacma yasak bitse bile tum bu magduriyetler sona erse bile bu duygu bende bitmeyecek.
A ve S ye ne oldugunu yazmamissin ama onu da bilmek istedigimden pek emin degilim.:(
yine de sen yazmaya devam et.
yuregine saglik,klavyene kuvvet:)

aydd tarafından

aydd — Sat, 08 Aug 2009 11:28:25 +0000

Gözlerim doldu desem…

Önce o yüzünüzdeki pırıltıyı,sonrasında da o acıyı o yıllarda yaşayan biri olarak bu dünyada yalnız olduğuma kanaat getirmiştim.

İçimde hiç dinmeyen sızı vardı tam 11 yıldır. Etrafımda da beni anlamayan bir yığın insan. neden okulu bıraktığımı anlayamayan, acımı paylaşmayan, aksine acıtan insanlar.

Hergün ama hergün bu sızı içimde.. Özelliklede çevremde sorun yokmuş gibi davranıp ,bir yere gelip , okulu bırakmakta ben yanlış yapmışım gibi davranan insanlar..

Yazacak , söyleyecek çok şeyim var …
ama şu kadarını sizlerle paylaşayım ;

özetle yalnız olduğumu düşünüyorudum, yalnız değilmişim. benim gibi birileri varmış, buna sevinsemmi ,üzülsemmi bilemedim…

düşündümde , hem kendim için hem bizim gibiler için çok üzgünüm…

eg tarafından

eg — Sat, 08 Aug 2009 11:11:45 +0000

bir ah çeksem karşıki dağlar yıkılır derler ya, aslında bu kadar zulme uğramış insanların bir ahı ile dünya yeryerinden oynar. zira adaletle ayakta kalan dünya, ah ile yerinden olur…bu kadar insanın ahını almanın yükünü omuzlarında ve vicdanlarında nasıl taşıyacaklar bu zalimler merak ediyorum.

bir ara bir fotğraf görmüştüm. ilk defa üniversiteye giden bir siyah kızın arkasından ona sövüp sayan ve tartaklamaya çalışan kadınlardan birisi yıllar sonra pişmanlığını dile getirip özür dilemişti. o özrün bir anlamı olur mu o insanların katında ve Allah katında bilemiyorum; ama umarım bir gün bu zulme yolaçanlar da zulmettikleri insanların ayaklarına kapanıp “bizi affedin, zira ölemiyoruz bile” derler. kimsenin ahı kimsede kalmaz, buna tüm kalbimle inanıyorum.