“Benim dinim kinimdir… Irkına, vatanına, tarihine ihanet etmiş olan insanların ve milletlerin hiçbirini unutma Türkoğlu! Unutma ve affetme!”

Büyük travmalar, katliamlar ve yok edilme korkusu yaşayan toplumlar geçmişten ders çıkarırken affetmek ile acıları unutmak arasında fark göremiyorlar. (Bkz. PKK’lıları affetmek)

Etnik kökenimiz benliğimizin bir parçası, rengarenk insanlığımızın gerçek bir rengi. Ancak bu renk üzerinden yapılan bir baskı, bu renk “yüzünden” çekilen büyük bir acı sonucu diğer bütün renkler silinebiliyor. Bir başka deyişle IZDIRAPLAR ÜZERİNE YAPAY BİR KİMLİK İNŞA EDİLİYOR. Bir halka yapılabilecek en büyük kötülük bu belki de. Sadece Türk ya da sadece Kürt olmaya mahkûm edilen insanlar giderek insanlıklarını perdeliyorlar. Böylesi halklar ırkçılığa, her türlü şiddet çağrısına kucak açıyorlar. Zira duydukları kin ve nefret onları bıçak gibi bilerken bir yandan da tektipleşiyor, şeyleşiyor.

Bu korkunç dönüşümü Yahudilerde ve Avrupalı Ermenilerde görmek mümkün. Balkanlarda, Kafkaslarda Türk ya da Çerkes olma “suçundan” dolayı bizden önceki kuşaklar da bu şekilde eziyet gördüler. Ölenler bir kez ölürken hayatta kalanlar aşağılanma duygusuyla hergün öldü. Peki ya Kürtler?

“…PKK destekçisi Kürtler adeta hızla koşan bir adamın bir cam panele çarpıp yere yığılma duygusunu tekrar tekrar yaşayacaklar. Camın öbür tarafını görecekler ve camın öbür tarafında akan hayatı gözlemleyebilecekler, belki bedenen o hayatın içinde olacaklar ama ruhen hiçbir zaman o camın öbür tarafına geçemeyecekler. Hiçbir zaman kendilerini camın öbür tarafına akan hayatın parçası hissedemeyecekler…”

Böyle diyordu Emre Uslu. Haklıydı. Sadece Kürt olmak istedikçe Kürtlüğünü kaybeden bir kuşak yetişiyor. Tıpkı Türk ulusalcıları gibi geçmişten, gelecekten hatta kendi gölgesinden bile korkan bu insanlar şiddet için şiddet isteyen örgütlerin, partilerin elinde istenen her şekli almaya hazırlar.

Kürt aydınları kadar Türk aydınlarına da büyük iş düşüyor. İnsan olmadan “Türk” ya da “Kürt” olmanın imkânsızlığını halklarına anlatmak. Okuyacağınız bu kitap aydınların dikkatini tam da bu noktaya çekmek için hazırlandı: Asimilasyon ile şiddet kıskacı içindeki Kürt halkına… Buradan indirebilirsiniz.

Müstearının anlamını aşan konularda ahkâm keseceğine ülkenin nüfusunu doğru öğren önce.

TR’nin nüfusu gerçekte 90 milyon olMAdigina göre annesi Kürt, babasi Türk olanlari iki kez saydiniz sanirim. Ama Cerkez, Laz, Arnavut… olanlari da dede/nine seviyesinden sayarsak hemen her kes 3 veya 4 kere sayilabilir. O zaman 90 milyon degil 4 X 70 = 280 milyon demek lazim.

xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx xxxxx

elinde TC kimliği olan herkes EŞİTTİR..daha neyin dırdırını ediyorsunuz? dil mi…? osmanlı zamanındaki gibi bölük börçük yapıya mı dönelim? ülkede 10 milyon kürt varsa 80 milyon da türk var.. onlarla anlaşmak için zaten türkçe bilmen gerekiyor. yada AZINLIK olmayı kabul ediyorsun demektir; ki budumda da TC kimliğin alınır ve haklarından mahrum kalırsın.

milliyetçiliğin bir düşünce akımı olması osmanlı devleti içindeki kimliklerin başkaldırtılması meseleri öyle bu benim düşüncem benim fikrim diye ortaya atılmayacak kadar ciddidir. milyonlarca insanın acısı yerinden yurdundan olması vardır. hiç de yabana atılacak şeyler değildir ateş düştüğü yeri yakar bu ateş bu toprakta yaşayan tüm insanları yakmıştır.

kısaca aktarmak istediğim kürt illerinde yaşananlar sadece size kürt kimliğine has değildir asimilasyon sindirme işkence bunlardan hepimiz geçtik. bunu develt politikları ve siyasetçiler güdenler ve güdülenler rasyonel düşünceden uzak insanlar yapmıştır ve ne yazık ki bu gafleti yine bizim insanlarımız yaptı. acılarımız ortaktır. bunu bir defa ortaya koyalım. bu ülkenin her yerinde aynı standartlarda her yaşam alanının kendi potansiyelleriyle gelişmesi atılım yapması büyümesi refah içinde yaşaması taraftarıyım. ama soruları dadoğru sormamız doğru adımlar atmamız gerektiğine inanıyorum.

öncelikle tarihle barışacaksak cumhuriyetin ilk yıllarında kurtuluş mücadelesi kazanıldıktan sonra toprak reformuna karşı gelen, hilafet için ayak direyen, amerikan ve ingiliz ajanlarıyla işbirliği yapan aşiretleri ve ayaklanmalarını da unutmamak gerek. türkiye nin musul kerkük hakındaki emellerine taş koymak için yapılanları da belirtmiş olayım ayrıca. hali hazırda bölgenin büyük kara para ve kara (insan uyuşturucu, silah) ticaret sorunu… görmezden gelinmektedir. ilkönce önyargı ve önkoşulları, önyargıları bırakalım kendini ayırdığın bu ülkenin diğer kürt olmayan vatandaşarı bence gayet ılımlı ve sabırla yaklaşıyor şu an işleyen sürece. ama ilkönce kürtlerin bu ülkede veya bu ülkesiz ne yapmak istediklerinin ve beaber yaşama gaye ve ideallerinin de bilincinde olması gerekir.

şu sözlerimi de söyleyip bitireceğim. 2003 seçimlöerinde oyumu dehaplı sosyalist oluşuma verdim çünkü bu ülkede yıllardır değişmeyen seçim yasalrı ve antidemokratik uygulamalardan ve türkiyeni asıl çözmesi gereken problemlerden uzak yönetilmesi ve at gözlüğü takmış gbi kör yol almasını hazmedemiyordum. bu oluşumun bu zinciri kırabileceğini düşünüyordum. ama sonra vermedim neden ve artık öyle düşünmüyorum neden bunu partililere de söyledim. samimiyetten uzak ne istediğini söylemeyen içten pazarlık yapan. bu ülkede beraber yaşama ideallerinden ve özverisinden uzak hiçbir oluşumla fikirle işim olmaz.

bu süreç devam eder etmez günler gösterir. çünkü ortada bir yol yok. belirlenmiş ilkeler yok. ezber sözleri tekrarlanıp duruyor. lazı çerkesi kürdü……..

Benden önce mesaj yazmış olan Derya Hanım’a da bir şey söylemeden geçemeyeceğim. Eğer Tanrı varsa ve herkesi hesaba çekecekse O’na siz de hesap vereceksiniz. Oturduğunuz yerden,sadece size sunulan bilgilerle çeşitli yorumlar yapmayın derim ben. Biraz hakikati araştırın, karşınızdakini de dinleyin. Peygamber “milliyetçilik yapan bizden değildir” demiş. Kör milliyetçilik yerine akılla mantıkla objektif düşünmeyi öğrenin.

Bir türk olarak benim söyleyeceklerim bu kadar.

DTP’te oy verenlerin % 99′u bağımsız bir Kürdistan’dan yana demişsiniz.Peki izninizle sormak istiyorum:bu kesin yargıya nasıl vardınız?Tabii bu öngörünüzü bir gözleme dayandırmış olabilirsiniz.Misal,seçim zamanı geldiğinde şiddete yatkınlık da dahil bölge insanının bazı olaylara karışmış olabileceğini düşünmeniz normal.PKK’ya sempati duyan bir kesimin olduğunu düşünmeniz de.Ayrıca 25 yıldır devam eden çatışmalı bir ortam var ve bu elbette bir şekilde negatif yargılara neden olabilecek bir nedendir.Kısacası sizi gayet iyi anlıyorum ve bir bakıma da hak veriyorum.Zira bir türlü kalıcı bir çözüme kavuşturamadığımız bu sorun Türkiye halkları olrak bizleri bir açmaza sürüklemiş ve bizleri yorgun düşürmüştür.Dolayısıyla tepkinizi anlıyor ve saygı duyuyorum.Ancak yine de bütün bunlar DTP’ye oy veren kesimin bağımsız bir devlet kurulmasından yana olduğu anlamına gelmez.En azından sağlam verilerle desteklenmediği sürece bu anlam çıkarılmamalı diye düşünüyorum.
Dilerseniz şöyle bir mantık kurabiliriz:Örneğin,-size göre-DTP’yi destekleyenlerin bağımsız bir devletten yana olduğunu varsayalım.Peki bu imajın kafanızdan silinmesi için bölge insanı hangi partiyi desteklemeliydi:Bir çok bölgeden aday dahi göstermeyen CHP’yi mi,yoksa oralara ayak basmayan MHP’yi mi,hangisi?Ya da sözkonusu partiler bölge halkının oylarına talip olacak şekilde teşkilatlansalardı,neye karşılık halktan destek alacaklardı?Benimkisi sadece basit bir mantık yürütmesi.Gerçekçi olmak lazım,kürt halkı MHP’ye,CHP’ye nasıl oy versin.Bana bunun gerçekleşebileceği bir neden gösterin ikna olmaya hazırım.Dolayısıyla tercihleri size göre tartışmalı olsa bile,tersi bir sonuç eşyanın tabiatına aykırı olurdu.Ha,diyeceksiniz ki DTP bu topluma ne verdi ve ne kazandıracak?Amenna,bunu oturur saatlece tartışabilir,eksileri artıları konuşabiliriz.Gayet tabii tartışmaya açık,eleştirecek pek çok hata da çıkacaktır.Lakin hataları bir tarafa mal etmeden,çözüm odaklı düşünmek kaydıyla.

Ancak,neticede öyle ya da böyle kürt seçmenlerinin önünde çok da farklı alternatiflerin bulunmadığı gerçeğini de dikkate almak durumundayız.Tamamen konjönktürel bir durum bu;ya DTP’Yİ,ya da AKP’yi tercih edeceklerdi.Ninitekim de öyle oldu.Kısacası,elbette DTP’nin eleştirilecek pek çok hatası var,bunu kabul ediyorum.Ancak bu tercihi doğrudan bağımsız bir devlet hayali olarak algılamak doğru bir saptama değil.Ayrıca önemli bir nokta daha var:geçtim DTP’yi,bugün artık PKK bile ayrı bir devletten yana olmadığını ısrarla belirtiyor.Tabii söylemlerinde ne kadar samimiler,ne kadar tutarlılar,bu elbet tartışılabilir.Yöntemlerini de hiç mi hiç tasvip etmiyorum.DTP’nin siyasi tavrını da doğru bulmuyorum.Aynı şekilde benim gibi milyonlarca kürdün de bu noktada kaygı ve endişeleri var.

Sonuç olarak Güneydoğuda sandıktan DTP’nin birinci parti çıkması bir realitedir.Beğenir veya beğenmeyiz,sonuçta bölge insanın iradesiyle meclise girmişlerdir…Bir karşılaştırma yapılacaksa diğer siyasi partilere göre ne eksik ne de fazlaları var.Dolayısıyla kürt halkının iradesini bu şekilde sandığa yansıtması kesinlikle bağımsız devlet istediklerine yorulmamalı diye düşünüyorum. Tabi dediğiniz gibi oturup konuşmak,doğruları hep beraber tartışmak lazım.Şayet 20 sene önce bu diyalog başlatılsaydı eminim bugünkü durumdan çok daha ileride olacaktık.Yine de geç kalmış sayılmayız,yeter ki ortak aklı oluşturacak demokratik ve barışçıl yöntemlerde kararlı olalım.

“Batili” bir Türküm ben, Türkiye’nin bölünmesine de karsiyim. Ama “Türkiye’nin bütünlügü illa ki silahla korunacak” diye dayatirsak ülkemizi bir ETNiK HAPiSHANE haline getirmis oluruz diye düsünüyorum. Kürtlerden ve Türklerden çok bu ülke “melez” insanlarin ülkesi. Hepimizin dedeleri, nineleri ya çerkes, ya kürt, ya ermeni, ya türk, ya arap… Yani ETNiK HAPiSHANE’ye hakli olarak karsi çikarken öteki asiri uca gitMEmek gerekir. Nüfus mübadelesi gibi yikimlari yeniden yasamanin, mikro-milliyetçiligin alemi yok. Yoksa Kürdistan da Zazaistan, Soranistan ve Kirmançistan halinde 3′e bölünür. Bunun bir fantezi oldugunu sananlar Sovyet Rusya’dan kopan Gürcistan’a bakabilirler. Abhazlar’in bagimsizlik mücadelesi bir mikro milliyetçilik degil midir?

Neticede kemalizmin tahrikiyle, kemalist modelde kurulacak milliyetçi-militarist bir Kürdistan basta Kürtler olmak üzere herkese dertten baska bir sey getirmeyecektir. Türkiye’den, Iran’dan, Irak’tan ve Suriye’den toprak alarak kurulmus bir Kürdistan olsa olsa yeni bir Israil olur. Bir açik hava hapishanesi.

Ama Kürt kardeslerimize sonsuza kadar “sik disini, 180 yil sonra demokrasi gelecek, torunlarin rahat edecek” diyemeyiz. Demokrasi, özgürlük, herkes için, hemen, simdi lazim.

Dostlukla

durhat beyin yorumları okunmayı tekrar jak ediyor kanımca.Bir de birbirinizle tartışmak kadar söz konusu makaleyi unutmayıp biraz ona da kafa yorulsa daha verimli olmaz mı

Hey gidi insanlık hey!Birileri de kalkmış “kanlı eller”den sözediyor pişkince.Demezler mi hele sen önce kanlı ellerini ve kirlenmiş vicdanını bir temizle de sonra insanım diye ortaya çık.

Ama yok,devlet eliyle işlendi mi terörden sayılmaz.Devlet kutsaldır ya,eli kanlı sayılmaz.İnsanlara b..k da yedirir,canlı yayında çocukların kolunu da kırar,dipçikle kafasını da parçalar.Bütün bunları gömezden duymazdan gel,her türlü vahşet ve barbarlığı halının altına süpür,sonra da töre möre üzerine bir güzel insanlık dersi ver.Ne insanlık ama!

“masum küçüçük yüreklere kin aşılamak, çok da temiz ve kansız görünmüyor”

demişsiniz. masum küçücük yürekleri arkalarından 12 kurşunla öldürmek de pek temiz ve kansız sayılmaz öyle değil mi?

ne demek polene girmek, fikir alışverişi ne; mümkün mü bu şartlar altında?

benim bir kere çok derin bir anlatım krizim varken nasıl bir fikir verebilirimki, devamında polene girmiş olalım. baksanıza yukarıda anlatamadıklarımdan çıkardığınız toplam fikir söylediklerinizse…

bu durumda haklısınız, devlet, tecavüze uğramış polyanna kadar masumdur. tecavüzcülerin listesini yani laik engizisyonun bugünkü lanetliler listesini yayınlayın da mevzu uzamadan, polenee kuban gitmeden aydınlatın milletimin derin karanlığını…

İşte böyle bir gerçeklik olmasına karşın,meseleye sen-ben,biz-onlar ekseninden yaklaşan ve meseleyi sadece taraf perspetifinden yaklaşan bir anlayış doğmaktadır.Ki bu anlayış biçimi iki yönüyle olası tüm çözümleri iğdiş etmektedir.Zira kürtlerin hakkını arama iddiasında olanlar da dahil kürt halkının öncelikli sorunlarına odaklanma yerine tartışılması dahi teklif edilmeyen porejeleri halka dayatarak/empoze ederek kürt halkının beklenti ve umutlarını(bilerek ya da bilmeyerek)ipotek altına almakta;diğer bir kesim ise varolan sorunun tamamından kürtleri sorumlu tutarak taraf olgusuna hapsolmaktadır.

İlk yorumumda meseleye kürt tarafından bakan kesimleri eleştirerek başladım.Bu aynı zamanda bir özeleştiriydi.Evet,şu ya da bu nedenle kürt halkının beklentileri tam da demokratik tartışma ortamının henüz yerleşmemiş olmasından bir kısır döngüye dönüşmüş,dönüştürülmüştür.Bir yandan devletin kürt halkı üzerinde yürüttüğü sistemetik baskılar,diğer yandan kürt halkının haklarını savunma iddiasında olanların bu halkın talepleriyle örtüşmeyen baskıcı/despotik/sindirici yöntem ve anlayışları,kürt halkını adeta iki ateş arasına bırakmıştır… bir anlamda kürt halkının ideolojilere tutsak ederek öncelikli talep ve beklentilerini özgürce ifade etmesini,irdesini ortaya koymasını engellemiştir.

Ne var ki bu demokratik tartışma yoksunluğu tartışılırken sapla saman birbirine karıştırılmaktadır.İkinci bir yorumla katılmamın nedeni biraz da bu gerçekliğe dikkat çekmekti.Zira iki katılımcının yorumları maalesef taraf mantığının nasıl işlediğinin göstergesidir.”Bu memleketi beraber kurtardık”,”bin yıllık kardeşlik”vs.gibi edebiyatlarla başlayan,ancak Adana’dan ötesinde ne olup bittiğini bilmeden kürtleri cahillikle,”kullanılmış”olmakla,ağa ve aşiretlere kulluk etmekle suçlayan ucuz ve basit şöven yaklaşımlar sergilenmiştir.
Birincisi bu tür söylemlerin hiç de etik olmadığını ve ne vicdanla ne de objektiflikle bağdaşmadığını belirtmeliyim.Yeri geldiğinde “biz bir bütünüz”,”etle tırnak gibiyiz”gibilerinden süslü cümlelerle bir halkın kimliğini yok saymak,ama sorun olarak tartışıldığında tüm sorumluluğu bu halka yüklemek,ahlaki problemliğe bir işarettir.Nasıl oluyor da kürtler haklarını istediklerinde “ükenin değişmez unsurları” sayılarak olmayan bir halk gibi gösterilir iken;birden kullanılmışlık,kandırılmışlık,devlete düşman,dış güçlerle işbirliği,ağaya kulluk,aşiretçilik,cehalet ve her türlü potansiyel suça açık bir topluluk/halk olarak kabul edilebiliyorlar?Bu nasıl bir mantık,nasıl bir vicdandır ki,hakları söz konusu olduğunda “bizden birileri”;sorunun adı konduğu ise en alasından etiketlenip varlıkları(!) kabul edilebiliyor…her türlü sorunun odağıymış gibi gösterilebiliyorlar.

Evet kuşkusuz kürt halkının da hataları vardır,olmuştur,olmaktadır.Bir kürt olarak her fırsatta bunun özeleştirisini de yapıyorum ve yapacağım.Ama biraz insaf lütfen!Hangi vicdanla,hangi mantıkla kürtlerin bu ülkede ezilmediği,haklarının gaspedilmediğin,ayrımcılığa uğramadığı söylenebilir.Onları sadece devlete düşman birer potansiyel hain,işbirlikçi,cahil cühela görme psikoloji ne zaman terkedilecek?Bu nasıl bir insanlıktır biri bana izah etsin?Utangaç milliyetçilik dedikleri şey böyle bir şey olsa gerek.

Yazık,demokrasi,din,iman,vicdan diye mangalda kül bırakmayanların konu kürtler olunca istikamet değiştirmeleri gerçekten çok üzücü.Evet,bu ülkede elbette sadece kürt sorunu yok…ve elbette kürtlerin dışında da ezilenler var…ve yine evet ülkenin batısında/güneyinde/kuzeyinde de yoksulluk,geri kalmışlık var.Ama lütfen konu kürtler olunca zik zak çizmeyelim…hasır altı etmeyelim…ve varsa bir sorun(ki vardır,görüyoruz,yaşıyoruz,ülkece bedel ödüyoruz)bundan sırf kürtleri ya da ayrıştırarak bir kesimi sorumlu tutma kolaycılığından vazgeçelim.Sorun sistem sorunudur.Bir şekilde bizler hangi kimlik ve aidiyetle sorunun hem parçası hem de sorumlusu/ortağı oluyor,olabiliyorsak bunu genelleştirmeden özeleştirisini yapalım.