Ben de metni büyük keyifle çevirdim. “Özgürlük” konusuna teması, pornografinin çözümüne değinilmesi, iffet, ahlak, günah kavramlarını açıklaması önemli. Kierkegaard ile bu tercüme sayesinde tanıştım. Metni daha özümseyerek çevirebilmek için İbn Arabi’nin kadın tasavvuruna yönelik okumalar yaptım. Bu çeviriden sonra ayrıca Shakespeare, Dante, Aristo, Gazali okuyasım geldi.
Metnin başı ve sonunda felsefi argümanlar biraz sıkıcı gelebilir ama herkesin bu metinden çok farklı istifadelerde bulunacağını düşünüyorum. Umarım metin uzun diye okunmamazlık edilmez.

teşekkür ederim.

Araf Dağı’nın en altında gurur vardır ki, yedi günahın en büyüğüdür
İnsanın başkalarını sevmeyip, küçümseyip, sevgisini kendi benliğine yöneltmesidir” diyor gurur için.

Galiba şurasına tekabül ediyor:

Mount Purgatory has at its base pride, which is the deadliest of the seven sins

Arrogance yerine pride kullanılmış olması sebebiyle “gurur” şeklinde çevirdim. Metni mümkün olduğunca tahrif etmemeye çalıştım. Kibir şeklinde de okunabilir tabi.

Benim çıktımın 4. sayfası oluyor:

Araf Dağı’nın en altında gurur vardır ki, yedi günahın en büyüğüdür

İnsanın başkalarını sevmeyip, küçümseyip, sevgisini kendi benliğine yöneltmesidir” diyor gurur için.

Açıkçası gururlu diye tarif edildiğim için(aslında eşşekliktir biliyorum) buna biraz kafa yordum az önce.

Bu tarif -bence- GURUR değil de sanki KİBİR’den bahsediyor?

İkisi farklı şeyler değil midir?
Orjinal metinde kullanılan kelime tam olarak neydi?

sayg.

saygılar

site açildigindan beri yayinladigimiz en güzel yazilardan biri.

“Günah” yazida belirtildigi gibi “modasi geçmis” bir kavram… Sadece batida mi? Ya bizdeki modernistlere ne buyrulur?

ama bati uyandi, bir çok psikolog “perversion” üzerine çalismalar yapiyor. Batili düsünürlerin bir kismi saglam bir ahlaki temel kurmadan yol alamayacaklarini düsünüyorlar. Sibony, Cyrulnik, Zarifian ve Naouri gibi bir çok çagdas yazar bu yazidaki kavramlari isaret ediyor:
1) Can sikintisindan dogan bosluk,
2) Bu boslugun dogurdugu endise hali,
3) Insanin günahlara bir semsiyeye siginir gibi siginmasi,
4) Hazza dönük yasamin insani saldirganlasmasi ve mutsuzluga itmesi,
5) vb

Yine yazida söylendigi gibi “baskasina zarar vermedigi müddetçe herkes istedigini yapsin” demekle olmuyor. Daha saglam dayanaklar gerekli.

Bu yazi bir kaç bakimdan ilginç kapilar açiyor, her biri üzerinde çalismak, birlikte kafa yormak gerek.

insan kötüyü, kötünün kaynaklarini anladikça nefsiyle mücadele edebilir. Bu bence yazinin dinsel boyutu.

Ama pozitif bilimleri ve siyaseti dogrudan ilgilendiren hususlar da çok önemli:

insanin manevî boyutu: insani etten, kemikten ibaret, ötekilerden daha zeki bir hayvan sanan dünya görüsü ne bireylere huzur getirebilir ne de toplumlara. Egitim, saglik, siyaset, … bütün disiplinler bu boyutu dikkate almak zorundalar. Yoksa basarizliga mahkum olduklari gibi nice felaketlere de yol açiyorlar. Netice insanin ve insanligin yikimi oluyor. Bu yazidan ögrendiklerimiz:

* depresyon gibi “hastaliklari” ilaç ile tedavi etmeye çalisan bilim yobazlari için önemli bir sonuç.

* Suçu engellemek için insanlari hapise tikarak daha beter suçlu üreten adalet sistemlerinin dikkate almasi gereken bir saptama.

* Milli egitim adi altinda tek tip insan üreten, etik sorgulamayi gereksiz gören ulus-devletçiler için sert bir tokat,

* Özgürlük fetisizmi pençesinde kivranan liberaller için bir meditasyon firsati.

* Islam düsüncesini biçime hapseden, nakil edilene anlamadan yapisan ve Islam’i folklörlestirenler için ise AKLIN YOLUNA nazik bir davet.

ALLAH razi olsun, çevirilmesi özellikle zor bir metin. Nice çevirilere

sağolasınız oldukça geniş bir konu,güzel tanımlamalara değinilmiş hem konuyu ele alana hem de bu uzun metni çeviren şahsınıza teşekkürler.