__ “KOMİNİZM BİLE BİRGÜN ÇÖKER AMA CUMHURİYET YIKILMAZ”__ M.K.ATATÜRK

http://img267.imageshack.us/img267/4144/6ok.jpg

http://i50.tinypic.com/2jbjdkg.jpg

De ki: O’na şirk mi koşuyorsunuz? Halbuki O sizin devletinizi yarattı. O olmasaydı siz hala türküm diyebilecek miydiniz? Şüphesiz siz nankörlersiniz.

Kemalizmin tasfiyesini benimseyip isteyen arkadaşlarıma şahsımca eleştirilerimi yönelttim.Kemalizmin tasfiyesine katılmam mümkün değildir.Bu hayal aleminde uçup gerçekleri görmemezlik olur.Ancak kemalizmin eleştirilemez olduğunuda kastetmiyorum.Kemalizmin şuanki temsilcilerini(temsilcilerimi desek sömürücüleri mi siz karar verin) göz önüne alarak Kemalizmin tasfiyesini tezini ortaya atmak tamamen anti-demokratik yaklaşımdır.Eğer herşeyi halka dayandırıyorsak ve kararına saygı duyuyorsak bunu bizim değil halkın kararına bırakmak gerekir.Bu konuda son sözüm Kemalizmin yarıda kalmış devriminin ve şuanki ortam koşulları içerisinde seçimi göz önüne alarak işine geldiği zaman cunta yeşili,işine geldiği zaman da islam yeşili olan yapılardan arındırmak gerekmektedir.Bu da Kemalizmin tasfiyesiyle değil.Kemalizmin artık sosyalizmle buluşmasıyla oluşabilir.

http://www.derindusunce.org/2009/04/11/kemalist-demokrasi-olur-mu/

Mutlaka okumuşsunuzdur. Başlık yazarın kendisinin de belirttiği üzere aslında konu içeriğine uygun değildir ve KEMALİZMİN ne olduğuna dair en belirleyici yazılardan biridir.(kemalizm bundan ibarettir diye düşünsemde böyle bir iddiam yok tabi)

>>İZM’LER İDRAKİMİZE GİYDİRİLMİŞ DELİ GÖMLEKLERİDİR>> C.meriç

***TAVSİYE Kitap–BU ÜLKE Yazar: Cemil MERİÇ
Konu herhangi bir izm de değil kemalizm de değil.

az ve öz olarak Kemalizm’i çok iyi tariflemişsiniz.

Kemalizm, bilinçli olarak içi doldurulmamıştır,
zira Kemalizm esnek bir yol izleyebilmek, dilediği yöne evrilebilmek için bilinçli olarak çizgilerini belirlememiş, cari duruma göre yani askerlerin deyisi ile “durumdan vazife çıkarmaya” teşne bir düşünce sistem olarak kurgulanmıştır.

“her Türk’ün asker doğduğu” yerde, “durumdan vazife çıkarma” şeklinde kurgulanma, eşyanın tabiatına uygundur.

Kemalizm; sosyalizm-kapitalizm çelişkisi arasında tampon ülke ve bir dolgu malzemesi işlevine soyunmuş, iki kutuplu dünyada bu tarz bir siyasetle kendine bir fayda çıkarma niyetini belli etmiş, (ki bu durum İnönü’nün ABD’ye karşı yapmaya çalıştığı, başarı şansı olmayan “yeni bir dünya kurulur, Türkiye orada yerini alır” santajlarıyla sabittir)

tampon ülke siyaseti; 1921 yılında SSCB ve o dönemin süper gücü olan İngiltere arasında imzalanan ve bu antlaşma gereği, her iki ülke çıkar bölgeleri arasında “tampon” bölge ilan edilen Türkiye’nin (Kemalizmin), “tampon” olmaktan kendine fayda icat edebilmeye matuf bir tarz üzerinden şekillenen siyaseti, bu siyaset temelindeki cari uygulamalar ile bugüne gelinmiş, soğuk savaşın kapattığı defolu yanlar, soğuk savaşın bitmesi ile orta yere kesif bir şekilde saçılmıştır. gemicilikte güzel bir deyiş vardır; “eğri gemi doğru sefer yapmaz” diye, çok kaptanlar geldi gitti, ancak eğri gemi bir türlü doğru sefer yapamadı, doğru bir rota tutturamadı.

Kemalizm, formel bir düşünce sistemi olmadığı/olamadığı için her Kemalistin, kendi nevi şahsına munhasır bir “Kemalizmi” vardır, ancak ne var ki hepsinin ezberi ve sloganı aynıdır. zira bu ezber aynı zamanda resmi ideolojinin de ezberidir.

seçim sonuçları haritasından anlaşılacağı üzere ülkenin en eğitim/öğretimli kesimini oluşturan Kemalistlerin, “çoğulcu ve katılımcı demokrasi”, “hukukun üstünlüğü”, “kişi hak ve özgürlükleri”, “insan hakları” gibi demokrasinin olmazsa olmazlarının Kemalist ilkeler arasında bulunmayışını göremeyecek denli kör oluşları, statükoculuğa ve doğmatikliğe işarettir. bu durumu anlayabilmek “bu denli cehalet ancak tahsille mümkün olabilirdi” ile anlatılacak bir gerçeklilik olsa gerek.

***”Kemalist”,”Atatürkçü” = Bin sayfa bile yazarım tarihçesinden başlayarak.

***Kemalizmin bana göre en kapsamlı tanımı olsa olsa ”kendine kemalist diyenlerin belirli yer ve zamanda sahip oldukları ; her duruma ve karşıt fikre göre uyarlanabilen dünya görüşü” olabilir.****Yani kemalizmin bir ideoloji-sistem olarak tartışılması mümkün değildir zira içeriği ve esasları belirsizdir.Kemalizm bir kemalist ne diyorsa odur.

Kutuplar üzerinden tartışma maalesef hayatımızın bir parçası oldu.Bilmiyorum AKP’li,CHP’li şeklinde doğrudan partizanlıkla suçlanmamak;Kemalist,İslamcı ya da Kürtçü olarak algılanmamak için nasıl bir yol izlemeli.

Velhasıl,bir şekilde insanın fikrini belirtmesi böylesi önyargılara neden oluyor.

Kemalizm tartışılabilir mi?Elbette tartışılmalı.Bunun yanında “sol”da tartışılmalı,liberalizm de,islami akımlar da.

Fakat tasfiye dendiği zaman ister istemez olumsuz bir reaksiyon oluşuyor.Zira demokrasi tanımı gereği her görüş ve ideolojinin özgürce ifade edilmesi ve gerekirse eleştirilmesi demektir.Bana göre bir görüşün eleştirilmesini talep etmekle bunun tasfiye edilmesini istemek farklı şeylerdir.
Bu bağlamda yazarın kullandığı “tasfiye”belirlemesi bana göre doğru bir tanım değil ve yanlış anlaşılmalara sebiyet vermeye açıktır.Zira tasfiye etmek demek,sözkonusu siyasi ideoloji veya akımın eleştirilip tartışmaktan ziyade o fikri akımın ortadan kaldırılması gerektiği ima etmek anlamına geliyor.Ki bu da demokrasiyle bağdaşan bir eğilim değil bana göre.

Zira son günlerde cemaatler ve misyonerlik faaliyetleri üzerine gündemi meşgul eden bir tartışma var.Bana sorarsanız,ne cemaatleşme,ne misyonerlik faaliyetleri ne de her hangi bir siyasi veya felsefi düşünce yasaklanmamalı.Dolayısya toplum için ciddi bir tehdit oluşturmadığı ve silah ve şiddete başvurulmadığı sürece her türlü inanç,felsefe ve düşünceye izin verilmeli,bu tür sivil örgütlenmelerin önünde bir engel bulunmamalı.

Ancak böyle bir demokratik tartışma kültürüne henüz sahip olmadığımız için maalesef bizim gibi düşünmeyenleri “tasfiye etmek”gibi kestirmeden bir çözüm yolunu benimsiyoruz.

Tabii naçizane eleştirim sadece yazının yazarına değil.Yorumlardan da anlaşılacağı üzere aynı tepki ve engelleme farklı yerlerden de gelmektedir.

Örneğin ilk yorumda,kendisinden farklı düşünenleri “liberal faşist”likle suçlamış bir katılımcı.Bu kesinlikle doğru bir yaklaşım değil.Bakın,yazının neresine katılmadığı yönünde hiçbir antitez getirme zahmetinde bulunmadan sadece hakaretvari bir itham var.Demek ki bu kadar basit ve kolay.
Şimdi izninizle sorayım(yanlış anlaşılmasın siz bu tarz tartışmayı tasvip etmediğiniz için sorumu yöneltiyorum)kendisine sen “liberal faşistsin” şeklinde yorum adı altında suçlama getiren herhangi birine siz yazarın yerinde olsaydınız nasıl bir tepki verirdiniz?

Evet,bana göre de yazarın yaklaşımı daha esnek olmalıydı.Ama biraz da gerçekleri görmek lazım.Sonuçta hepimiz insanız.Bir şekilde etki-tepki dediğimiz kısır döngünün bir parçası oluyoruz.Ve sanırım bu hepimiz için geçerli…Düzey ve üslubu eleştireceksek burada fark gözetmeksizin daha demokratik ve medeni bir tartışma talep edebilmeliyiz.

Türkiye halkları daha ilk özgür seçimlerde chp zihniyetini tasfiye etmesine rağmen, hukuksuz 27 mayıs, 12 mart, 12 eylül faşist darbeleri ile Türkiye halklarının özgür iradesi geçersiz kılınmıştır. Soğuk savaşın sona ermesi hukuksuz ve faşist darbelerin devrini kapatmıştır, post-modern darbelerin gücü ise, halkın iradesini yenmeye yetmemektedir.

85 yıl boyunca “zinde güçler” sayesinde kesintisiz iktidarını sürdüren Kemalist zihniyet, kendi dar düşünce sistemi dışında kalan tüm partileri kapatarak, Türkiye’yi bir parti mezarlığı haline getirmiştir.
işte bu çözümsüz ve verimsiz paradigmanın bir ürünü olan Demirel, iktidarda kaldığı yaklaşık 40 yıl boyunca Türkiye’ye değil, bu vesayetçi zihniyete hizmet ettiği için ülke bir arpa boyu yol katedememiş, ancak vesayetçi sistemin sahipleri dünya zenginleri top listesinde yerlerini alırken, dünyanın en zengin generallerinin de Türkiye’den olması darbelerin bir sonucudur.

Kemalist zihniyet kendi düşnce sistem idışıda kalan hiç bir partiye yaşama şansı tanımamıştır, bu kadar parti kapatılmış bir başka ülke yok, kapatılan tüm partilerin tek bir ortak yanı var o da “kemalist” olmayışları.

CHP, İTC’nin ardılıdır, İTC; orduyu siyasallaştırarak ve gereksiz şekilde I.Dünya savaşına katılarak, Osmanlının yıkılmasının ana müsebbibidir.

İTC ardılı CHP’nin iktidarı mı? ülkenin başına gelebilecek en büyük felakettir ki, bu asla mümkün olmayacaktır, işin en iç acıcı yanı da bu gerçektir.

Darbeci ve komitacı geleneğin kurucusu olan ITC’nin devamı olan CHP’nin lideri en son yaptığı grup konuşmasında “bu işler çiçek göndermekle olmuyor”, bu işler “bu işler sempati demeçleri ile olmuyor” mealinde sözler ile T.Saylan’a çiçek götüren paşa ile basın açıklaması yapan gnkur bşk.nı yetersiz bularak açıkca DARBEYE çağırıyor, işte böyle bir partidir chp. bu günlerde 12 eylül faşist darbesinin yaptığı anayasayı canpare şeklinde savunuyor olması da cabası (bozuk sicili say say bitmez alimallah)

NOT:Eleştirinin Kemalizme değil CHP zihniyetine yapıldığını yazarın eleştirilere şiddetli cavabından anlıyoruz.

Kitap okuyan Furkan Bey! Adam asma? Hangi adam asmaymis o son 30 senedir? Tersten ipe asilan PKK’lilar mi yoksa 80′de coplarin farkli kullanim alanlarinin oldugunu gosteren radikal dinci ressam Kenan Evren mi?

Son 30 yilin CHP’lilerini gelin birlikte gorelim:

Bulent Uslu
Turgut Ozal
Turgut Ozal
Yildirim Akbulut
Mesut Yilmaz
Suleyman Demirel
Mesut Yilmaz
Tansu Ciller
Tansu Ciller
Tansu Ciller
.vb diye gidiyor. Parmaklarinizi biraz daha kullanirsaniz devamini da ogrenirsiniz.

Demek ulkeyi CHP bunlarin uzerinden yonetiyormus da bizim haberimiz yokmus!
Aydinlattiniz bizi o engin bilgilerinizle, sagolun varolun!