Katılıyorum.Toplumun,sapıklar ve diğerleri gibi kesin çizgilerle ayrılmış tarafları yok bu nedenle de ‘sapıklığı’, bireyleri masumlaştıracak şekilde “kurullara/kurumlara” indirgeyerek düşünmemiştim.

Vicdan kollektifleşti, kurumsallaştı. Devlete transfer edildi.(M.Y)

Kurulun verdiği kararı buraya alıntılarken düşündüğüm bu şekilde bir vicdan ihalesi yapmak değildi.İşaret etmek istediğim,bu ihale edişe neden olan ,tanımlama ve/veya kabullendirme yaklaşımında seçilen yöntem ve kullanılan ‘dil’in benzerliğiydi.

B.E’nin cinsel istismar edildiği tarihte 12 yaşını bitirmediğini belirten Kurul, olayın ahlaki kötülüğünü algılayamadığı için psikolojik olarak da zarar göremeyeceğine karar verdi.

Kurulu oluşturanlara,bu kararı neye dayanarak verdikleri tek tek sorulduğunda eminim akla,mantığa uygun gelebilecek bir takım “bilimsel verilerden” bahsederek kararlarının doğruluğunu ispat ede(bile)ceklerdir.
Ahlak skalasının hiçbir yerinde yer almaması gereken olaylar, genetik,psikolojik,ekonomik,biyolojik vb.gibi bir takım mazeretler sıralanarak akla ve vicdana sığdırılmaya çalışılıyor.Sizin tanımınızla ‘toplumun gayri meşruluğu’ temin edilmiş oluyor.Bu aşamadan sonra örtünün adının pek bir ehemmiyeti kalmıyor zaten!.

Kemoterapi alacak olanın, seans öncesi yapması/uyması gereken bir takım kurallar var.”Sapıklar her topluma lazımdır zira ahlak skalası ona göre belirlenir” denildiğinde aşağı indirilmesi gereken çıta maalesef daha yukarı taşınarak “gayri meşru”olanın meşrulaştırılabileceği zemin de temin edilmiş oluyor .

İtirazınız olduğu noktayı yanlış anlamışsınız. Lüzumiyeti isteyen, tespit eden ben değilim; kendi günahlarını sapığa nispet edip küçümseyen toplum.

Mehmet bey’in dediği gibi bu da bir çeşit kurumsallaştırma ve transfer etme değil mi?
Toplum için, yukarıdaki kurulun kararındaki 12 yaşındaki mağdur kız çocuğuna dendiği gibi “başına gelen ahlaki kötülüğü algılayamadığı için psikolojik olarak da zarar görmemiştir” diyebilir miyiz ki kendi günahlarını nispet edip küçümseyen olarak itham edilebilsin?Toplum için bu tespitte bulunan kim ve delilleri nelerdir?

Her makamı iyice sindirip,bilerek geçmek lazım.Hala sizi yanlış anlıyor olabilirim,bunu düzeltmek için katkıda bulunursanız memnun olurum.

Sapıklık, toplumun kendi gayr-i meşruluğunu örtmek için kullandığı bir örtü. “Henüz yaşı küçük, psikolojisi etkilenmemiştir” diyen kurul da bize, sapıklığın aslında toplumsal bir marazın nihai nüksetmesi olduğunu gösteriyor. Ama suçu, yine sadece kurulda ararsak benzer bir hatayı tekrarlamış olacağız. Ortada, kesilip atılması gereken bir cerahat yok; bütün vücudun kemoterapiye girmesi lazım.
İtirazınız olduğu noktayı yanlış anlamışsınız. Lüzumiyeti isteyen, tespit eden ben değilim; kendi günahlarını sapığa nispet edip küçümseyen toplum. Yani bir gereklilikten değil; bir oluştan bahsediyorum.
Böyle az ve öz yazınca muğlak kalıyor tabi. Fıkranın esprisini anlatınca da ortada fıkra kalmıyor.
Düşmanım, ifadem ve hızımsın;
Gündüz geceye muhtaç, sen de bana lazımsın…
Makamında okuyunuz efendim.

Kurul bu kez, öz babasının cinsel istismarına maruz kaldığı iddia edilen B.E’nin, beden ve ruh sağlığının bozulmadığına karar verdi. Ancak Kurulun bu rapordaki gerekçesi, diğer raporlardan çok daha çarpıcıydı. B.E’nin cinsel istismar edildiği tarihte 12 yaşını bitirmediğini belirten Kurul, olayın ahlaki kötülüğünü algılayamadığı için psikolojik olarak da zarar göremeyeceğine karar verdi. Bu akıl almaz gerekçeyle verilen rapor, tutuklu yargılanan M.E’nin tahliye olmasına neden oldu.
http://www.nethaber.com/Toplum/79802/Adli-Tip-12-yasindaki-kiz-tacizden-bir

Ahlak skalasının hangi diliminde yer alan zihniyet “kötü” tanımını yapacak?”Toplum”a lazım dediğiniz bu sapıkların “skalayı “belirleyen merci konumunda olmaları durumunda ne olacak? Yukarıdaki kararı veren adli tıp uzmanları bu ahlak skalasının hangi diliminde yer alıyor olabilirler?
Bu skala bana bir iple birbirine bağlanmış olan ve 180 dereceden daha fazla açılma imkanı olmayan yelpazeyi hatırlatıyor.Bu yelpaze dilimlerini bir arada tutan ipi koparmadığınız sürece daha geniş açılı bir yelpaze elde etmek mümkün olamayacaktır.Ortada bir sağıklık var o sapıklığın cezasında söz sahibi olanların kararı da “sapıkça”!

İpi koparılmış,dilimleri dağılmış ve işlevini yitirmiş olan nesne artık “yelpaze “değildir.Bu nedenle “sapıklığın” da ahlak skalasında yer aldığından bahsetmek, ipi kesen makası bilemeye yardımcı olmaktan farklı bir tavır olmayacaktır.

Toplum, sapığa lazımdır. Çünkü ancak toplumdan cesaret alır sapık, ondan beslenir, ona borçludur.
Dediğiniz gibi “sapık”, meşrulaştırma/olağan kabul edilme noktasında toplumdan güç alır.Zira tepkisiz kalarak“ahlak spektrumu”nun bir yerinde yer aldıklarından söz ettiğinizde bunu sahip oldukları ,kullanılması olağan bir “hak/özgürlük”müş gibi algılayıp fiillerinde daha da pervasız olabiliyorlar.

“Psikiatrist Doç. Dr. Arif Verimli, çocuk pornosu izleyenlerin bu eğilimlerini kendi içlerinde meşrulaştırdıklarını belirterek, ‘Bu tür sapkınlığı olan insanlar özellikle yurtdışından gelen çocuk pornosu CD’leri izleyince ‘Demek ki ben normalim, Avrupa’da da birçok kişi benim gibi çocuklarla cinsellik yaşıyor’ diyerek kendisini meşrulaştırabilir’ dedi ve şöyle devam etti: “‘İnsanda zemin müsait olmadıkça bu sapkınlığı hiçbirşey tetiklemez. Ancak internetten ya da televizyondan böyle bir şey izleyince bu durum, bu tür insanlarda bir kıvılcım oluşturabilir’”(3)
http://www.derindusunce.org/2007/08/30/tehlikenin-farkinda-misiniz/

Sapık, toplumun gayr-ı meşru çocuğudur. Onu o peydahladı şeytanla flörtünden. Ve şimdi “ne kadar çirkin!” diyor. “Yok olmalı, kürtaj etmeli bu bedenden…”
İtirazım kısaca; bu gayri meşru peydahlamaya ses etmeyip “lazım”denilmesine.

Bu tip sapıklıklara,gündüz-gece,yaz-kış,iyi-kötü mantığı ile bakılıp “lazım” denmesini anlamakta zorlanıyorum.