paşa yine diyor ki Atatürk “Türkiye halkı” dedi, buna “Türk halkı” denmiş olsa tüm cümle düşer” diye buyuruyor.
Günaydın paşam, Atatürk’ün “Türkiye halkı” dediğini 75 yıl sonra mı hatırladınız, bunu hatırlamanız için 30 yıl savaşmak 30 bin şehit vermek mi gerekiyordu?

75 yılda bir arpa boyu yol gitmek, özgürlük ve demokrasi yolunda kayayı ancak 1 mm oynatabilmek buna denir ancak. 1 mm daha oynatabilmek için umarım bir 75 yıl daha beklemeyiz sayın paşam.

“TSK OLMASA,, MERAK EDİYORUM BU “DİNDARIM” DİYE GEÇİNEN “DİNCİLER” ÖZGÜRCE İBADET EDECEKLER Mİ?? ”

diye soruyorsunuz, bu sorunun cevabı, aşağıdaki sorunun cevabı verilmeden verilemez.

DİNDARLAR ÇOCUKLARINI ASKERE GÖNDERMEZSE, TSK/ORDU OLUR MU?

hiç bir ülkenin ordusu halkından ayrı tutulamaz, TSK’yı kutsayıp, -ister dindar, isterse dinsiz olsun- halkı küçümsemek yanlış bir tavırdır. Bir orduyu halkı var eder, ordunun varlık sebebi de dolayısıyla halkının bekası içindir.

Birincisi,yazıda,TSK’nın olmaMası ya da gereksizliğini ima eden bir fikir yok yazıda.Her ülkenin bir ordusu var,elbette bizim de olacak ve olmalı;buna ne yazıda ne de yorumlarda bir itiraz bulunmuyor.
Ancak TSK’da sonuçta bir kurum ve elbette her kurum gibi bu da tartışılıp eleştirilebilmeli.Dolayısıyla orduya yöneltilen her eleştiriyi “yıpratma gayesi”şeklinde okumamak gerekir.Bilakis denetlenebilir ve eleştirilebilir bir kurum yıpranmaktan çok güçlenir…kendi içindeki eksiklikleri gidermiş olur.
Burada da ordunun kendi vatandaşının inanç ve tercihlerine daha saygılı olması yönünde haklı serzenişler var.Mesela evladı şehitlik mertebesiyle onurlandırılırken,annesinin başörtüsünden ötürü dışlanmış olması sizce de çelişkili bir duruma işaret etmez mi?
Zira “şehitlik”,”şehadet”gibi kavramlar, takdir edersiniz ki daha ziyade dinsel bir inancın ahlaki ve moral değerlerinin kapsama alanına girerler.Orduların da bu değerleri bir moral ve motivasyon aracı olarak kullanmaları doğaldır diyorsanız(ki bu yönde görüş belirten pek çok yorum var)bu gayet anlaşılabilir.Ancak bu anlayışa sahip bir ordunun aynı inancı temsil eden inanç ve tercihlere(debaşörtüsü veya türban)aynı mesafede yaklaşması icap eder diye düşünüyorum.
Dolayısıyla bir çifte standart uygulandığında bu istismara girer.
Basından okuduğumuz kadarıyla da bazı askeri törenlerde benzer yaklaşımlar olmuştur ve bunu az çok hepimiz biliyoruz.
Bütün bunları değerlendirirken ortaya bir şöyle bir şey çıkıyor:
1-Bunlar yaşanmadı,yaşanmıyor diyebilir misiniz?
2-Yaşandıysa-ki yaşanmıştır-bunu doğru buluyor musunuz?
3-Bu çelişkilere dikkat çekmek sizce ordu düşmanlığı anlamına mı gelmeli?
Yanlış anlamayın amacım sizi basit bir sorgulamaya çekmek değil,buna zaten hakkım da olamaz.Sizinle bir fikir paylaşımında bulunmak ve ortak bir paydada buluşarak doğruları bulmak benim için daha önceliklidir,buna samimiyetle inanmanızı umud ediyorum.
İkinci bir husus “dindar geçinen dinciler”belirlemenizdir.Bu da bana göre çok önyargılı ve faraziyeler üzerine kurulmuş bir argümandır.Afedersiniz ama kimin dindar,kimin daha samimi dindar ya da kimin “dinci” olduğuna dair elinizde özel bir terazi mi var?Tamam elbetteki din istismarı yapanlar da var,fakat her kesimi böyle bir genelleme içine almak ve toptancı yargılarla yaftalamak doğru değil.En azından her orduyu eleştireni “dincilik”yapmakla itham etmek adil bir eleştiri olmasa gerek.Kaldı ki samimiyeti kuşkulu bulduğunuz bu inanç meselesini de “ana bacı namusu”ile ilişkilendirerek korunması gerektiğini savunmuşsunuz.Bu yaklaşım da maalesef kendi düşüncelerinizle ne kadar tutarsızlığa düştüğünüzün kanıtıdır.Zira siz, henüz,inanç ve tercihlerinden ötürü dışlanmaMa talebine bile sıcak bakamazken başkasının namusundan sorumlu olma duyarlılığı pek oturmamış.
Birde,işte ordu olmasa,şu olmasa bu olmasa din,iman,namus elden gider yaklaşımı da artık çok demode oldu.Bunu savunmak için kusura bakmayın ama başka bir gezegende yaşamış olmak gerekiyor.Ordular,temsil ettikleri ülke veya devletlerin dış güvenliğinden sorumludurlar.Böyle bir güvenlik misyonları elbette var.Fakat öyle abarttığınız gibi din bekçiliği yapmak falan gibi bir görevler olduğu yok.Dünyaya şöyle bir bakın,İngiltere’de milyon dolarlık camiler yapılıyor,terörist ABD’de bile bırakınız insanların giyimlerne karışılmasını,her türlü dini cemaat ve tarikatların özgürce faaliyet gösterilmesine en ufak bir devlet engeli yok.Yani öyle düşman çizmesi,ibadet yasağı,camii yıkma,din-iman-namus talanı vs.gibi abartılı şeyler yok artık.
Özetle bu saydığınız tehlike ve tehditler artık tarihte kaldı.Zaten kimsenin aman aman dış tehditlerle dinim tehlikede diye bir kaygıya kapılıp acil yardım beklediği de yok…Talep ve beklentiler gayet belli ve açık:İnsanlar,kendi ülkelerinde,ülkelerinin kurumlarınca inancından ötürü dışlanmak,itilip kakılmak istemiyor…Nasıl giyineceklerine,inançlarına karışılmasını istemiyor,bu kadar basit!E,yok her türlü haklarını kısıtlayacaksın,yasaklayacaksın,dışlayacaksın,ikinci sınıf muamelesi yapacaksın…Sonra da namusundan,ahlakından bilmemneyinden onun adına sahip çıkacaksın!Siz ce de bu biraz garip değil mi?

Çoğu yorumlarınızı okudum. Fakat yazmadan geçemedim.

Ömcelikle sizlere şu soruyu sormak isterim; Dünyada kaç tane lâik ülke var? Biliyorsanız beni bilgilendirin.

Ülkemizde Atatürk, Din çok fazla istismar ediliyor. Demokrasiden dem vuranlar. İş giyim tarzına gelince “hoop dur orda!” diyor. Ben kara çarşaf dışında ki örtünmeleri normal karşılıyorum. Bir de bu konu nedense ülkemizde türban oldu. Bu cümleyi ilk kim ortaya attı onuda merak ediyorum. Bizim bildiğimiz “Başörtüsü” neden türban oldu? :)

Arkadaşlar hoşsunuz güzelsiniz fakat irdelemek gerek. Bu ülke, kabul etseniz de, etmeseniz de İslâm Ülkesi’dir. O yüzden insanların dinlerine bir yere kadar dokunursunuz. Diğer konu ise başörtüsü, laiklik, şeriat gündemleri ile arka planda neler yapılmıştır?

Ben şunu da söylemek isterim. Askere güveniyorum. Fakat Üst rütbelilere değil. Bunun altını çiziyorum. TSK, askerinin karısının başörtüsünü araştırana kadar önce kendi içinde ki Masonları temizlesin. Sonra Sabetaistleri. Ve Masonlukta ve Yahudi inancında ki Aslanları temsil eden o iki Aslanı da Genel Kurmayın merdivenlerinden kaldırsın.

Bu konularda hassasım kusura bakmayın. Bu ülkenin Genel Kurmay Başkanı’nı bırakın bir imâm, Diyanet İşleri Başkanı ile yanyana gördünüz mü? Ben görmedim. Ama Hahamlar ile gördüm. Atatürk’ü de imâmlar ile gördüm, eski resimlerde. Kusura bakmayım TSK milli olmak zorundadır. Olmazsa terörde bitmez. Öyle boş dağları vurmak ile bu işler olur mu?

Ülkemizde dine karşı bir baskı vardır. Bunu kabul edelim herşeyden önce. Özellikle TSK kanadında. Bu küresel bir baskı zaten. İslâma karşı açılmış bir savaş var. İnsanlar sindirilmiş. Adam namaz kılıyor belki ama gizli gizli neredeyse, aman biri görürde birşey olur diye. Yada bu konularda konuşmaz istese de. Nedeni kariyer ya da gelecek kaygısı.

İşte bunlar önemli konulardır arakadaşlar. Demokrasiden bahsedeceksiniz. Ama din işin içine girdimi “hooop!”. Sizin neyinize milletin giyiminden kuşamından isteyen istediği gibi giyinsin isteyen full dekolte giysin isteyende başörütüsünü pardesüsünü giysin. Biz 21 yy.’dayız değil mi? Uğraştığımız konulara bakın. Nerdeyse ülkede Engizisyonlar başlayacak. Ey Allah’ım. Ben kendimi bildim bileli bu konular gündemde sürekli. ABD’de, AB’de insanlar Kilise de nikah kıyıyor arkadaşlar. Devlet Başkanları İncil’e el basarak yemin ediyorlar. Bizde Kurân’a el basılsa ne olur acaba? Merak ediyorum. Darbe olur mu?
Ülkemizin daha önemli konuları var.

Sevin Yıldırım hanıma katılıyorum. Başörtüsünü 2 metrelik bez parçası değildir. Şunu da belirteyim ki benim annem başörtüsü kullanmıyor. Yani bir tarikata felan da üye değilim. Bilginiz olsun.

Evet takiyyecilerde önemli bir husus.

Yazıma son verirken site editörlerinden yazarlarından bir de isteğim olacak. Aşağıda ki konuları araştırdınız mı? Ben şuan bunları araştırıyorum;
1) Nutuk’ta değiştirilen cümleler ve çıkartılan sayfalar.
2) Özdemir Çallı’nın kaleme aldığı “Yakın Tarihimiz” adlı kitapta büyük önder Mustafa Kemal Atatürk’ün 31 Ocak 1923′te İzmir’de Gümrük Binası’nda halkla yaptığı konuşmada, başörtülü kadınların, hayatın tüm alanlarında yer alması gerektiğini anlatıyor. Atatürk, “Dinin tavsiye ettiği örtünme hem hayata, hem fazilete uygundur” diyor. Kitaba göre, batılı ülkelerin “Türk kadını her şeyden mahrum bırakıldı” suçlaması karşısında Atatürk şunları söylüyor: “Gerçekten memleketimizin bazı yerlerinde, en çok şehirlerimizde, giyiniş tarzımız, kıyafetimiz bizim olmaktan çıkmıştır. Şehirdeki kadınlarımızın giyinişlerinde iki şekil ortaya çıkıyor: Ya çok kapalı, ya da çok açık. Bunun her ikisi de şeriatin tavsiyesi, dinin dışındadır. Bizim dinimiz kadını her iki aşırılıktan da hariç tutmuştur. Şeriate uygun örtünme, kadınlar için güçlük vermeyecek, kadınların toplum hayatında, iktisadi hayatta, gündelik hayatta erkeklerle işbirliği etmesine engel olmayacak şekilde bulunacaktır. Bu basit şekil toplum hayatımızın ahlak ve usullerine de aykırı değildir.”
3) Çevik Bir’in yaptığı postmodern darbenin arkasında bulunan 14 Şubat 1997 tarihli
İsrail Masonluk Yüksek Konseyi’nden Paul Veysett’in mektubunun aslının fotokopisi.

Şuan bunları araştırmaktayım. sizlerin de ilgisini çekebileceğini düşündüğüm için yazıyorum.

Son sözüm oyunlara gelmeyelim. Dini kullananlara ve dine karşı olanlara da dikkat edelim. Ve dini kullananlara karşı en büyük silahımız dinimizi iyi bilmemizdir.

Birlik ve beraberlik içinde olacağımız günlere ulaşmak dileği ile…
Allah’a emanet olun.
Vesselam.
Karakeçili Mehmet İPEK