Sorun TÜRKLERDEN kaynaklanmaktadır, o yüzden bir TÜRK sorunu vardır, sorunun kaynağı kürdler değil, faşist, ırkçı Türklerdir.

bakınız :

http://nisanyan1.blogspot.com/2009/02/kurt-sorunu-yoktur-turk-sorunu-vardr.html

Asimilasyon, inkar ederek, dışlayarak yok ederken; entegrasyon ise içine alarak yok etmektedir.

Size katılmıyorum. Öncelikle, asimilasyonda doğrudan dışlama olmaz. Kökeni 19′ncu yüzyıl Fransız koloni modelidir. Cezayirde arap çocuklarına okullarda tarih kitaplarında soylarının gallilerden geldiğini, eğer bir Parisli gibi fransızca konuşabilir ve fransız kültürüne adapte olabilirlerse, herhangi bir fransızdan hiçbir farkları olmayacağı öğretiliyordu.

İngiliz modeli farklıdır. Yönetenle yönetilen arasında katı duvarlar inşa eder. Doğrudan yönetim yerine yerine yerel unsurlar eliyle dolaylı yönetim modeli geçerlidir. Örneğin yerel kabile şefini fransızlar sallamaz, doğrudan cezayirliye ulaşmaya ve onu fransızlaştırmaya çalışırlar. İngilizlerse yerel unsurlarla işbirliğini tercih ederler. Daha yukarıdan bir bakış vardır. “Bunlar ilkel, vahşi insanlar. Ama benim işim bunları eğitmek değil. Yerel yöneticiler üzerinden ingiliz şirketlerinin çıkarlarını gözetmem yeterli” diyip çıkarlar.

Yerel kültürlere daha saygılı görünür ama örtük bir ıkçılık barındırır. Bir hintli hiçbir şartta bir ingiliz olamaz.

Benim sevdiğim, açıklayıcı bir kültürel örnek:

Kolonilerde görevli bir fransız vali, cezayirli bir kadınla ilişkiye girebilir, evlenebilir. Bu hoşgörülür hatta teşvik edilir birşeydir.

Bir ingiliz koloni görevlisinin böyle birşey yapması ise skandal olarak görülür. Bayağı bir düşkünlük muamelesi görür.

İkinci anlayışının sonu nazi toplama kampları oldu. Güney Afrika apartheid rejimi de böyle bir kolonyalist mirasın devamıydı. 1960 sivil haklar hareketine kadar ABD güneyi böyleydi. Bugün bence İsrail yine aynı yolda giden son devlet.

Kısaca, asimilasyonist milliyetçilikle, anglo sakson işbirlikçi (association) milliyetçilik anlayışları, sonuçları itibariyle çok farklı iki tip ulusal kimlik inşa sürecidir.

http://husky1.stmarys.ca/~wmills/course317/4French_Policies.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Assimilation_(French_colonial)
http://en.wikipedia.org/wiki/Indirect_rule

Günümüz çok kültürcülüğü de merkez ülkelerde böyle bir mirasın daha demokratik, anglo sakson modelidir. Post-kolonyalizm dedikleri sürecin dayattığı en “makul” çözüm gibi duruyor. Ancak özünde, ingiliz kolonyalist zihniyetin devamıdır. Çünkü yine asimilasyon değil, entegrasyon hedefler. İngiltere’de artık şeriat mahkemesi bile kurabilirsiniz. Yeter ki hristiyan-ingiliz, meşhur beyaz anglo sakson protestanlara dokunmayın.

Benim gördüğüm, TC kürd illerinde birçeşit çarpık asimilasyon politikası uygulamış. Bugün kürt kimliği ve kültürel taleplerinin tanınmasıyla entegrasyon dönemine giriyoruz. Türkiyenin önündeki en sağlıklı seçeneğin de bu olduğuna inanıyorum.

“Ne asimilasyon ne entegrasyon” hiçbir ulus devletin bugüne kadar ürettiği bir formül değil. İslam ümmet anlayışı bunu sağlayabilir. Ama o da etnik hassasiyetlerin törpülenmesini gerektirir. “Ne türk ne kürt, aslolan müslüman” diyebilmemiz lazım.

Eski MG çizgisi sorunların böyle çözüleceğini savunuyordu. Ben şahsen karamsarım, çünkü türkler bir süredir gerçekten de milliyetçilikten geri çekilme eğilimindeler ancak kürtler içerisinde kendi milliyetçiliklerini inşa etme arzusunda olan ciddi bir kesim oluştuğunu gözlemliyorum. İsmail Beşikçi bir süredir bu kesimin entellektüel öncüsü oldu. Kürt hareketi de Öcalan’ı kurtarma ama milliyetçiliklerinden de taviz vermemek noktasına sıkışmış durumda.

Kürtçe bilen milyonlarca insan gündelik hayatında, işte, alışverişinde, dost -ahbap diyaloglarında iletişim dili olarak mecburen Türkçe’yi kullanmaktadır. Ekonomik entegrasyon, iletişimin Türkçe üzerinden kurulmasını zorunlu kılmaktadır. İş bulmak için Türkçe’nin bile yeterli olmadığı günümüz koşullarında geçim kapısı olmadıkça Kürtçe’nin geleceğinden umutlu olmak için pek neden yok…

Aynı süreç sosyal entegrasyonda da gözlenmektedir. Bir sosyal entegrasyon/bütünleşme aracı olarak evliliklerde bu durum o kadar barizdir ki… Kürt-Türk evlilikleri Kürtçe’nin aleyhine asimile edici bir süreç olarak işlemektedir Zira bu ailelerde bir iki kuşak sonra Kürtlük, en azından dil düzeyinde, yok olmaktadır.

Üzgünüm ama sorunların çözümü maalesef belli. Gümrük duvarları inşa etmeden ekonomik entegrasyon ve onun doğal sonucu olan türkçenin yaygınlaşmasını engelleyemezsiniz. Türk kürt evliliklerinde kürtçenin unutulması kaygınızın tek çaresi de kamusal alanda resmi kürtçe gibi duruyor. Ermeniceyi ermenistan yaşatıyor, türkçeyi Türkiye. İngiliz yengem ingilizceyi unutmadı ama türkçesi de aynı seviyeye geldi. Çocukları Türkiye’de yetişiyorlar ve Türkçeleri İngilizcelerinden daha iyi. Londraya dönselerdi tersi olacaktı.

Sevan Nişanyan’ın güzel bir örneği vardır. Türkiye’deki faşist dil yasakları yüzünden evde sadece ermenice konuşan akrabaları, Kanada’ya yerleştikten sonra ikinci kuşakta ermeniceyi unutmuş. Çünkü, baskı ve zorlama olmadıktan sonra evdede gocunmadan ingilizce konuşur hale gelmişler.

Yengeme kimse “vatandaş türkçe konuş” demiyor. Kürtlere de denmemeli. Gerisi kendi bilecekleri iş.

Nihayetinde, bir ulusal dilin yokolmasının önündeki tek engel ulusal devlettir. Kürtçenin, türkçenin, ingilizcenin, fransızcanın, insanların iletişim kurmalarının önünde türlü çeşit “etnik bariyerin” olmadığı, bütün insanlığın tek bir dille, ama farklı, kaypak lehçelerle anlaştığı bir dünya hayal ediyorum.

Merkez ülkelerde o bariyerler kaldırılıyor. AB en somut örnek. Ama maalesef çevre ülkeler bölücü milliyetçiliklerle birbirlerini kırmaya devam ediyorlar. Yugoslavya’dan Irak’a heryerde aynı.. Biryanda diğer kimlikleri bastırıp, kendi içinde asimile etmeye çalışan hakim kimlik, diğer yanda kendi azınlık ulusal dilinin-kültürünün-devletinin hayalini kuran etnik milliyetçilikler.

Kimliksizleşme sürecine girebilmek mi diyordu hoca? Sanırım zaten bi’ haber değilsiniz bu argümanlardan. Özeleştirel bir samimiyetle tartışılmasını umarım.

Dostlukla

Ve siz sevgili uveys kardeşim,bana demokrasinin tanımını sormuştunuz.Demokrasi nedir ne değildir,bunu anlatmak bir iki satıra sığmayacak belki ama,bu tuhaf ve anlamsız yasağın demokrasiyle bağdaşmadığını eminim anlamışsınızdır.

Bir zamanlar Kürt dilini sokakta konuşanı göremezdik. Bugün dolmuşlarda, resmi dairelerde dileyen dilediği gibi Kürt dilini konuşabilmektedir. Aradaki ince çizgiyi silmeye çalışan, düşünceleri içinde boğulmaya mahkum olacaktır. Her kim ki, okullara, hastanelere, resmi kurumlara bu dili sokmaya çalışırsa; milletimizin seçimi sonrası hüsrana uğrarlar. Bunu iktidarda olanlar da biliyor, olmayanlar da biliyor …

TÜRKİYE de yani TÜRK soyluların yurdunda konuşulacak dil bellidir.Dünyanın en güzel dili TÜRKÇE!Aksine diğer etnik kökenlilerin dilimizi düzgün şekilde konuşmak için zorlanması gerekmektedir.

Meşhur bir söz vardır “bir evin bir tek sahibi olur, iki sahibi oldu mu o ev kimseye yâr olmaz” der. Ülkelerin de bir tek sahibi vardır. Ülkede, sahidinden başkaları da elbette yaşayabilir ama bunlar ülkenin sahibi (asli unsuru) ile eşit haklara sahip olamazlar. Olmayı talep dahi edemezler. Çünkü herkesin sahip çıktığı ülke, ya bölünüp yok olur, ya da başka milletlerin pazarı olmaktan kendini kurtaramaz.

Türkiye’nin de sadece bir tane sahibi vardır. O da Türk Milleti’dir. Bu yüzden asli unsuru Türklerdir ve resmi dili Türkçedir. Bunun aksini iddia edenlerse vatan ve millet hainidir.

kürtlerin fikir babalarından olan musa anter “kürt salak mı ki bölünmek istesin? Türk batıdaki en iyi yerleri alacak, kürde ise güneydoğudaki bereketsiz topraklar kalacak. Yok öyle yağma. İstanbul da bizim, Ankara da, İzmir de. Günü geldiğinde hepsini alacağız.” diyerek, kürt istilası derinden sessizce devam etmektedir.

Kürtler bir aileden 15-20 çocuk doğurdukları için boş buldukları bölgelere göç edip orayı kürtleştiriyorlar. Bundan 50 yıl önce İstanbul’da kürt yoktu. Aynen bundan 10 yıl önce Mersin’de kürt olmaması gibi. Cumhuriyet kurulduğu yıllarda Diyarbakır’ın bile nüfusunun çoğunluğu Türk’tü. Artık gerçekler ortaya çıkmalıdır. Arkadaşlar gerçekçi olmaya çalışırsak ortada şöylede bir durum var;

Sistematik bir şekilde kürdleri techir veya başka bir olay ile müdehale edersek tüm dünya üzerimize çullanır.

Dünyadan gelicek tepkileri minımum seviye indirmek için 1915 Ermeni techiri göz önüne alınmalıdır.

İç karşıklık olduğu taktirde Türk ordusunun doğudaki kürdleri sürgün etme gibi hakkı doğabilir böylece Musul ve Kerkük’ün daha da güneyine kürdler sürülebilir.Musul ve Kerkük Vatan topraklarına dahil edilebilir.

Cumhuriyetin ilk yıllarında genede kürt nüfusu 500000 i bulmuyordu. Hatta Atatürk dönemi boyunca kürd nüfusta azalma bile olmuştu. Atatürk ten sonraki lerin ihanet ve gafletleri ile kürd lere her türlü imkan sağlanmış ve hızla çoğalarak bu gün 10 veya 15 milyon civarına ulaşmışlardır. Bu konuda bize düşman yabancı ülkelerdende çok destek ve akıl almışlardır. Demokrasi ile yönetilen ülkelerde nüfus çoğunluğuna sahip olan ülkeyede devletede sahip olur. kürd lerin kölesi olmak istemiyorsak; Türk nüfus üstünlüğünü asla kaybetmemeliyiz ve tek partiye(CHP ye) oy vermeliyiz.

abd ve israil sadece stratejik düşmandır. kürtler ise toplumsal, siyasi ve kültürel alanda rakibimizdir. yani her alanda bizleri sömürmekte ve Türk toplumuna zarar vermektedir.

Türkiye Türklerindir.