Humeyni’yi severken Atatürk ile evlendirilmek

By Hasan Demiroğlu on Ağu 25, 2008 in Laiklik, Ulus-Devlet

Onlar gibi yaşamaya, onlar gibi düşünmeye başlasanız da fark etmiyordu. Bu sefer de sizi böyle davrandığınız için suçlarlardı. Onlar.. Böyle insanlardı işte..

(Maksim Gorki / Ekmeğimi Kazanırken)

Humeyni’yi severken zorla Atatürk ile evlendirilen her kız gibi, her hür olmaya çalışan birey gibi görüşlerini anlatırken laf oyununa getirilmiş, birbirinden bağımsız şekilde sorulan iki soruya verilen iki ayrı cevabı birleştirilerek ”Atatürk’ü sevmiyorum, Humeyni’yi seviyorum’ şeklinde bir cümle çıkartılmıştı Nuray Canan Bezirgan’ın söylediklerinden. Vampire kan lazımdı, laikliğin elden gittiğine dair daha sağlam ‘kokular’ salacak daha derin bir çukura ihtiyaç vardı. Maaş karşılığı cumhuriyeti koruyan anchorman’ler vardı, en ‘en-kıl-men’lerinden. Resmi tarih yazarımız Turgut Özakman’ımız vardı, her şehit verdiğimizde arka sayfasına hangi mankenin kiminle yattığını yazdığı yaprağın ön sayfasında milliyetçiliğin doruğuna çıkan gazetecilerimiz vardı. Daha birinci sınıftayken, daha çözmemişken alfabeyi, daha dünyaya dair hiçbir şey bilmezken, daha hiçbir siyasi görüşe sahip değilken, daha ’sağ ve sol’ kavramlarını birer yön sıfatından ibaret olduğunu sanıyorken varlığımızı armağan ettiğimiz bir varlık, izinde olduğumuzu söylediğimiz bir de Lider’imiz vardı. Tanımıyorduk, bilmiyorduk, anlamıyorduk ama izindeydik. Hoşumuza gidiyordu bu; çünkü onun izinde olduğumuzu en gür sesle bağırdığımız, ekranların onun izinde olduğumuzla dolup taştığı günler tatildi. 19 Mayıs’lar, 23 Nisan’lar.. Biz Ata’nın izindeydik. ‘İzin’deydik daha doğrusu. Hoşumuza gidiyordu.

Sonra bir kız çıktı. Başına ‘arkamızdan hançerlediklerini’ dördüncü sınıfta ilk sayfasında motto olarak ‘Yurtta Sulh Cihanda Sulh’ yazan kitaplarımızdan öğrenip düşman olduğumuz Arapların örtüsünü takıyordu. O örtü annemizde de vardı, babamız da göbeğini kaşıyordu. O örtü cepheye silah taşıyan ninemizde de vardı ve hiç görmemiştik, tanımamıştık onları ama belki de yarısı cephede ölen, diğer yarısı da cephede gazi olan büyük babalarımız da göbeklerini kaşıyorlardı. Şapka da takmazlardı, saz çalarlardı. Sonra öğrendiler ki ’sonradan tefrika çıkan bir fırka”ya göre yanlışmış bunlar. Örtü olmamalı, saz çalınmamalı, erkekler şapka takmalıymış. Ama öyle kararlıymış ki bu fırka; erkeklere farz kıldığı şapkayı takmadığı için bir kadını da asmış. “Kadın şapka giye ki asıla?” diye sormuş, cevap gelmemiş. Böyle olmazsa irtica gelirmiş, kararlığının gösterilmesi için bir hatun kişi de asılmalıymış. Emir büyük yerdenmiş.

İşte o örtüye benzer bir şeyi takıyordu bu kız.

Bizim birinci sınıfta varlığına varlığımızı verip izinden yürüdüğümüz lideri sevmiyormuş. Yıllardır kıravatlı bürokrat ve devlet partisi vekillerinden alıştığımız hegemonik dilin etkisinde kalmamışa benziyordu. O Humeyni’yi sevdiği için ‘vatan haini’ ilan edilmiş, ne verdikleri belli olmasa da ‘yazıklar olsun’ sözüne layık bulunmuştu. Eğitim hakkını elinden aldıkları kıza yazıklar olsun diyebiliyorlardı, onlar böyle insanlardı. Ancak asıl mesele Humeyni değildi. Asıl mesele Atatürk’ün sevilmemesi de değildi. Zorba yönetim sevgi değil itaat istiyordu. Asıl mesele binlerce şehidin kanıyla sulanmış(!), Atatürk’ün zor bela yedi düvele karşı savaş vererek kurtardığı bu ülkede yaşayanların Atatürk’ten başka liderleri benimsemesiydi! Aynı söz, farklı bir dönemde Lenin, Troçki, Mao, Adam Smith gibi isimler için söylenseydi de aynı şeylerle karşılaşılırdı. ‘Netekim’ karşılaşıldı da. Bir kişi ya da görüş ikonlaştırılıp putlaştırıldığında nasıl bir motivasyon ve haklı çıkma değeri olduğunu en iyi anlatan örnekti bu. ‘Biz doğru söylüyoruz, çünkü Atatürk Türkiye’yi kurtardı!’

Bireylerin liderleriyle, idealojileriyle böylesine hastalıklı aşk ilişkileri kurduğu ve bu kurulan ilişkinin muktedir olduğu ülkelerde akıl göç eder. Bütün objektif ve rasyonel bilimler var olan kültürel ortamla paralel olmak zorunda bırakılırlar. Hapsettikleri bilim böylece onları bilimsel kılar. Antropoloji yıllarca Rasizm için kullanılıp bu düşünceleri ‘bilimsel’ kılmadı mı? Abartarak, mitolojiye yakın hale getirdikleri Tarih; elinde başka hiçbir şey olmayan halkın kendini iyi hissetmesi için iyi bir araç olur. Özgürlük kelepçelenir, insanlardan yaşamlarını devlet için sürmeleri beklenir. Çünkü devlet bizi korur, okutur. Bu tipteki devletler diğer devletlere halkı bir şekilde düşman etmenin yollarını da hep bulmuşlardır. Çünkü devlet varlığını daha da güçlendirmek ve insanları devletin olmadığı durumların kaotik olduğuna inandırarak devlete mecbur bırakmak despot yapılar için hep bir çıkış yoludur.

‘Atatürk’ü sevmemek’ bu yüzden garip bir durumdur. Çünkü yaşadığınız ülkeyi sevmek, yaşadığınız ülkeye ihanet etmemek ancak ‘Atatürk’ü sevmekle’ vuku bulan bir durumdur. ‘Vatan’ kelimesini ’savunduğum idealoji’ olarak algılayan beyinler için vatana ihanettir bu. Çünkü bizi o kurtarmıştır. O ‘layuhti’ yani hatasızdır. Firavun gibi. O’nun için ‘kaale’ yani ‘Dedi ki..” şablonu kullanılır. O ne demişse şartlar ne kadar değişirse değişsin doğrudur. Peygamberlerin hadisleri gibi. Gerçek kelimesi anlamını yitirir ve beyinlere takılır kelepçeler. Artık ruhlarımızı, idraklerimizi deli gömleğinin içine sokmuşuz, yaşantımızı satmışızdır. Biz devlet için yaşamaktayız. Mutlu olmamız bir emirdir, oluruz. Sadece devletin ve rejimin varlığı bile bir mutluluk nedeni olmalıdır, olur.

Bize ‘ben’ değil ‘biz’ demeyi öğretir ve bunu ahlaklılık sayarlar.

Tek tek uğraşılmak zordur çünkü. Böyle olunca sömürmek daha kolaydır.

2 [?]

Share This

Trackback URL Print This Post

10 Yorum
Yazan:Berkan Gelen Tarih: Ağu 26, 2008 | Reply

Ataturk, Mao, Humeyni ve benzerlerini hic sevmedim, sevmeyecegim.
Yazan:Bilal Atış Tarih: Ağu 26, 2008 | Reply

sevmek yürek ister, dayatmayla zorlamayla olmuyor, hele rejimin dayatmalarıyla sevgi olmuyor. İmamı, Ahmedinejat’ı, İzzet Begoviçi ve benzelerini hep kendimle özdeşleştirdiğim için sevdim. Dayatılsaydı belki onların da sevgisi hasıl olmazdı. Atatürkün arkasından milleti ezenler bunları atatürk adına yapıyor ve nefret uyandırıyor. Ne garip ben de Ataürk’ ü sevmiyorum
Yazan:snowqueen Tarih: Ağu 26, 2008 | Reply

Çok üzüldüm gerçekten mavi sakallı pardon beyaz sakallı Humeyni ile evlendirilmediğine hanım kızımızın, inanın bir damla gözyaşı aktı gitti, kaçıp evlenseymiş bari. Humeyni itaat değil, kırmızı güller, sevgi sözcükleri demek ya :)) Sevgisinin bir göstergesi olarak
siyap çarsafı da giydiğinde gerçek özgürlüğü ve cenneti bulacaktı kızımız.

II. Mahmut fesi zorunlu kıldığında böyle ağlak yazılar yazılmıştı kesin.
Bize gavur yunan icadı fesi taktırıyorlar diye.
Öncesi sarıktı çünkü.

“mitolojiye yakın hale getirilen tarih”i eleştirenin de, kızıl deniz’in yarılması gibi oldukça “gerçek” olaylar üzerine tarihi inşa etmesi ayrı bir taktir konusu:)
Yazan:Mustafa Akbas Tarih: Ağu 26, 2008 | Reply

Sözde cagdas Kemalistlerin Atatürkü kullanip halkin üstünde jakobenlik yapmasina coktan alistik. Türkiyenin sorunu Atatürkü sevmek sevmemek degil sözde Atatürkcülerin bu ülkenin insanin önünü kesmesidir.Neden ülkemizde sayisiz darbe oldu, kim Alevileri kullaniyor, neden meclisin secmenden aldigi hür irade temsil hakkini kullanamiyor, neden Kürt vatandaslara önyargili davraniliyor!!! Neden kurtulus savasinda yendigimiz Yunanistan bizi milli gelirde gecti. Bu arada Yunanistan ikinci Dünya Savasindada Almanlar tarafindan isgal edilmisti.Sözde Atatürkcüler Türkiye Insanini sömüryor.Herkesim nasibini aliyor…türkü, kürdü,sünnisi,alevisi. Kemalistler bu ülkenin basbelasi.
Yazan:Bilal Atış Tarih: Ağu 26, 2008 | Reply

mustafa akbaş arkadaşa yürekten katılıyorum. Herkesimin bir vakit gelip de azınlık olduğu, öteki olduğu bir ülkede, bir toplumda yaşıyoruz. Mezhebin bile farklıysa azınlık mamelesi görüyorsun. İnsanın insan olduğu için sevildiği hür, demokratik bir ülke istiyorum. İnancımı kimseye hesap vermeden yaşamak istiyorum.
Yazan:herackles Tarih: Ağu 27, 2008 | Reply

Yazinizda -bence- hakli oldugunuz tek bir yer var o da bir kisinin kimi sevip sevmeyecegine baskalarinin karar vermemesi gerektigidir.
Yalniz, cehalet ile sevginin mumkun olamayacagini “Sevme Sanati” kitabinda Eric Fromm cok guzel bir sekilde aciklamistir. Ne yazik ki o arkadas, bahsettigi konu dahil tarihle ilgili buyuk celiskiler ve cikmazlar icerisindedir. Soyledikleri, ne yazik ki, yanlistir. Programin tamamamini izleyemedim.Sadece 10 dakikaya yakin bir kisminda gorebildigim kadariyla, arkadasin bilgi eksikligi oldugu kanaatine vardim. Hal boyle iken, bir de uzerine bilmedigi bir konuda bir seyler soyleyip onlari kendisine referans alan birisine ne kadar saglikli yaklasilabilir?
Bence orada dusunulmesi gereken 2 onemli konu var:

1) Sizin de bahsettiginiz; insanlarin neyi secip sevmeyecegine kimin karar verecegi meselesi.
2) Bir konu hakkinda herhangi bir sonuca varirken bilgi sahibi olmadan konusmanin ne kadar ahlaki oldugu.
Yazan:Hasan Tarih: Ağu 28, 2008 | Reply

Yazıda ispat edilmeye çalışılan Humeyni’nin Atatürk’ten daha iyi bir lider olduğu değildir. Atatürk ve Humeyni idealojilerini devlet haline getirmek ve uygulamak konusunda birbirine benzer yöntemleri kullanmışlardır. İki yapı da otokratik ve despottur. İki yapı da insan hayatının üstüne idealojileri (ya da dini) koymuşlardır. Geçer akçenin insan hayatı ya da demokrasi olmadığı her yapıya karşı olmak tabii ki gerekir.

Bu yazıda eleştirilen bizim rejimin yapısıdır. Bizim rejimin kendi kutsallarından başkasına sevgi duyulmasını yasak edişi ve bunun nedenleridir. Bu yazı başka bir dönem ‘^Lenin’i severken Atatürk ile evlendirilmek’ şeklinde de yazılabilirdi. Öyle de yazabilirdim.
Yazan:kehribar Tarih: Eki 26, 2008 | Reply

siteminiz devlete rejime yada sisteme ise Atatürkün suçu ne? sizin amacınız ne? humeyni ile Atatürk aynı cümle içinde karşılaştırılamayacak kadar farklılar. biri ortalığı karıştırıp diktatör olarak geldi. Atatürk ise ülkeye demokrasiyi getiridi. sonrası kötü olduysa Atatürkün suçu ne peki. kötümü yaptı? bu sitenin her yerinde özgürlüklerden demokrasıden bahsediliyor. onları bize kazandıran Atatürk değilmi. iranın özgürlüğünü elinden alanda humayni değilmi. bence siz neyi savunacağınızı neye kızacağınızı bile bilmiyorsunuz. Atatürkü sevin ama sonrakiler kızabilirsiniz. ama amacınızı gizliyorsanız ve asıl amacınız Atatür laikliği getirdi biz o yüzden onu sevmiyoruz diyorsanız açıkça yazın. siz Atatrükü sevmiyorsunuz ama lafı döndürüp rejim bize dayattı ondan sevmiyoruz diyorsunuz. o zaman Atatrük e hakkını verin sonrada diğerlerine kızın.
Yazan:rukiye Tarih: Eki 27, 2008 | Reply

“humeyni ile Atatürk aynı cümle içinde karşılaştırılamayacak kadar farklılar. biri ortalığı karıştırıp diktatör olarak geldi. Atatürk ise ülkeye demokrasiyi getiridi.”
(Humeyni ve Ataturk ikisi de ozel isimler ve ikisine de buyuk harfle baslanir,kaldi ki Humeyni cumlenin basinda yazilmis,buyuk harfle baslanmayi iki kez hak ediyor.)Evet bir Ataturk’cu boyle kiyaslar Humeyni ile Ataturk’u.Bir Iran devrimcisi de ayni cumlede Ataturk yerine Humeyni ismini yazarak yapar kiyaslamasini.
Simdi biz her ikicisi de olmayanlar ne demeliyiz,nasil yapmaliyiz kiyaslamamizi?Her ikisiyle de evlenmek istemezken zorla Humeyni’ye verilmeye calistiriliriz, ya da caremiz yoktur kabul etmeliyiz Ataturk’u.Ikisini de kabul etmeyip bekar kalma gibi alternatif yok mu ya da ucuncu bir isim?
Yazan:yucel Tarih: Eki 27, 2008 | Reply

Humeyniyi seven bu Türk kızı humeyninin emperyalizme karşı savaştığını unutmuşa benziyor.Türkiye cumhuriyetinde yaşamaktansa İngiliz sömürge yönetiminde yaşamaği tercih eden bu kızımız İngiliz ve Amerikan yönetimindeki irakta Müslüman kadınlara tecavüz edilip kirletildiğini unutmuşa benziyor.ABD lilerin kutsal mekanalara nasıl saygısızlık ettiği haksı zolarak Ebu garip ceza evinde binlerce müslüman kadının iskence ve tecavüze uğradiğini göremiyor