Şunuda ekliyeyim ; Sol bugünün Türkiyesinde neden tutunamıyor ? Eğer siz sadece Atatürk devrimleriyle siyaset yaparsanız bu bir yere kadar gider. Bu devrimleri halk ile bütünleştirseniz sonuna kadar gider.

Bugün solun kitlelerden yeterince destek bulmadığı ve marjinalleştiği gerçeğiyle karşı karşıyayız.Eğer soldan kastımız CHP,DSP ya da tabelasında sosyal demokrat kavramları çağrıştıran diğer muadil partiler değilse,bugüne değin solun parlamentoda hiç temsil şansını pek yakalamadığını görürüz;tabi TİP deneyimini saymazsak.Ki TİP in bugün tartışmakta olduğumuz evrensel sol değerleri ne kadar temsil ettiği ve günümüz özgürlükçü solla ne kadar örtüştüğü de elbette ayrı bir tartışma konusudur.

Burda amacım solun dünyada miadını doldurmuş olduğunu ve dolayısıyla Türkiye’de yaşam bulamayacağını iddia etmek değil.Bilakis her türlü insak haklarının,bireysel özgürlüklerin sol ve sosyalist bir dünya düşüncesiyle yaşam bulacağına,daha adil ve paylaşımcı bir dünyanın bu yolla kurulabileceğine dair umutlarımı koruyorum.

Ancak bu taleplerimize rağmen gerçeğimizle yüzleşmek ve sayın yazarın da değindiği gibi kendimize ayna tutmaktan kaçınmamaız gerekir diye düşünüyorum.

Dolayısıyla günümüzde meclise solu temsilen tünel kazarcasına bir vekil göndermeyi başarabilmişsek,bu,üzerinde durup düşünmemizi gerektiren ciddi eksiklerin varlığına işarettir.Dünü ve bugünüyle derinlemesine tartışmamıza karşın farklı sonuçlarla karşılaşıyorsak herhalde bu bir tesadüf değildir.

Bu gerçeklerden hareketle,solun tartışılmasına ve özeleştiriye bu kadar direnç göstermek yerine nereye savrulduğumuzu ve nerede durduğumuzu serinkanlılıkla sorgulamamız acaba daha isabetli olmaz mı?68 ruhu madem bizim için bu kadar hayati öneme sahip,madem tek kurtuluş reçetemiz,o halde kitlelerde neden somut ifadesini bulamıyor diye kafa yormamız gerekir.

Gerçekçi olmak gerekirse temel çelişkimiz, meseleye sadece efsaneler,mitoslar etrafında dönerek baktığımızdan ve bu nostaljinin yarattığı havaya kapıldığımızdandır.

Tabi durum böyle olunca da bizi dalmakta olduğumuz romantik rüyamızdan uyandıran sesler rahatsızlık vermeye başlar.Oysa solun evrensel değerleri,ilke ve kuralları sandığımız kadar değişim ve dönüşüme kapalı değildir.Dünya değişmeye devam ediyor,edecektir,bu kaçınılmazdır.1930 larda değiliz,60 lar,70 ler de geride kaldı.Hâlâ o dönemlerin düşünce yapısında ısrar ederek arzu ettiğimiz yeni bir dünya kuramayız.Bakın Üç Dünya Teorisi,Proleterya Diktatörlüğü gibi kavran ve tezler artık tedavülden kalkmıştır.Bunlara yaslanarak bireysel özgürlükleri,dünya barışını,adil bir paylaşımı tesis etmek artık mümkün değildir.

Dolayısıyla böyle bir dünya ve Türkiye özlemi için yeni açılımlara,yeni projelere ihtiyaç vardır.Evet halkların kardeşliğini,özgür bir dünyayı istemişlerdi,bu uğurda nice bedeller verildi,acılar,çileler çekildi.Saygınlığı hakediyorlar.Ama bu hep aynı yerde sayarak geçmişin avuntularıyla yaşayacağımız anlamına gelmez.