Elbette bütün bunlar bir ülkenin değer verdiği bir devlet adamını her fırsatta karalamayı meşrulaştırmıyor.Bu mantık sevmeyi ve sevdirmeyi kanun zoruyla dayatan ve bu anlayışı destekleyenlerden hiç de farklı bir tutum değil.Çünkü sevilmemesi ve itiraz edilmesi gereken kişi ve şahsiyetler değil varolan anlayış olmalıdır.Dolayısıyla her türlü antidemokratik uygulamaya tepki duyulacaksa bu bizzat uygulayıcılarına olmalı.

Nasıl ki islam adına terör estiren,ölmeyi ve öldürmeyi kutsal sayarak sivil insanların canına kastedenlerden İslamın değerleri,şahsiyetleri sorumlu tutulamayacak ve bizlere”o halde biz de şunu şunu sevmiyoruz”deme hakkını veremiyorsa,bugün yaşanan hoşnutsuzluklardan Atatürk’ü sorumlu tutup “onu sevmiyorum”demek de bana göre o kadar yanlış ve gereksizdir.

Bu tür çıkışlar ne ülke barışına,ne toplumsal uzlaşmaya ne de demokratik bir ortamın oluşmasına katkı koyabilir.Karşısındakinin ağzından cımbızla laf almaya çalışan bazı haber bezirganlarının reyting hırslarına yarayabilir sadece.Bu tür soruları bilinçli sorarlar çünkü.Amaç,muhatabın sıkışarak zor durumda kalmasıdır.Yeterki ses getirsin,sansasyon yaratsın,gerisi pek umurlarında olmaz.

O bakımdan toplumu birbirine karşı kışkırtmaya çalışan kötü niyetli zihniyetlerin eline koz verilmemeli.Onlar büyük bir iştahla ellerini ovuştururken,sağduyuyla karşılık verilerek hevesleri kursaklarında bırakılmalıdır.

sen bu lafları hak edecek ne yaptın ? Biri çıkıyor ben başörtülü okumak istiyorum diye Fransız mandasını kabul edecek kadar alçalıyor. Acaba hiç mi kitap okumadı kendisine anlatan yalanları hafızasından silmek için hiç mi Atatürk’ü sevmeye çalışmadı. Ortaya çıkan bu manzara tamamen AKP iktidarının oy potansiyelini artırmak için girdiği yol da yaptığı büyük yanlışlıklardan kaynaklanmaktadır. Neymiş : “hem Laik hem Müslüman olunmazmış.” Bunca yıl bunu Atatürk ilke ve Inkılaplarına bağlı kalarak nasıl başardık. Bilmelidirler ki bu ülke ABD politikalarıyla yol alamaz. Politika baştan belirlenmiş gelen iktidarında bu çizgileri aşmaması gerekir.

Bir Leninistin “Lenini nasıl sevmezsiniz” hezeyanının aynısı üzerinize yapışmış. Olaya kemalizm penceresinden bakabildiğiniz için nasıl bir Leninist’e Lenin’in sevilmemesi anormal geliyorsa Kemal Atatürk’ün sevilmemesi de kemaliste normal gelecektir. Dolayısıyla “Lenini sevmeyen ölsün” yaklaşımı ile “Gaziyi sevmeyen ölsün” yaklaşımı arasında bir fark yok. Lenini sevmeyen ölsün size de saçma geliyor olsa gerek, öyleyse….

Daha dogmatik olarak kabul edilen, “geri kalmamazın sebebi” (!) olan islam kültürüne bakalım. Resul bir peygamber olmasına, Allah’tan alemlere bir rahmet olarak gönderilmesine rağmen herkes tarafından sevilmemiş. Çünkü değer yargıları farklı, bakış farklı, duruş farklı. Yamuk bakan nasıl doğru görsün ? Resul bunu bilmiyor değildi. Medine site devletinin ana teması islamın tevhid unsuru iken bunu kabul etmeyen (haliyle beğenmeyen, haliyle sevmeyen, haliyle tasvip etmeyen) Yahudiler, Hrıstıyanlar.. “urun söyletmen”ci bir mantıkla ötekileştirilmedi, dışlanmadı, kovulmadı en azından bundan dolayı sorguya çekilmedi.

Yie lay aynı yere eliyor ülkemizdeki kemalistlerin medenileşmesi, dogmalarından arınmaları, at sözlüklerinde soyunmaları için islam kültürüne çok ihtiyaçları var. hiçbir dogma onlarınki kadar dogma değil zira. Onların dogmaları Ahmet Turan Alkan’ın deyimiyle “herkesin dogmasını dövüyor”

Mesela oraya çıkan bayan İngilterenin daha özgürlükçü bir ülke olduğu gerçeğini kemalistlerin yüzüne vuruyor.

“mandacı” dogmasına hedef oluyor. Alakaya çay demle derler ya.

Kadıncağız tarihçilerin söylemlerini tekrarlıyor.

“cahil” yaftası yiyor. Çünkü kemalistlerin kıt tarihi bilgileri dünyanın en dokunulamaz dogmasıdır. Aksini ispatlamak yerine dogma yaftası yapıştırmak onların tarihçilik geleneğinin en belirgin özelliğidir.

Eğer laiklik kemalistlerin anladığı laiklikse hem laik hem dine saygılı (haliyle kamil manada müslüman) olunamaz. Olunamıyor da işte ;) İnsan laik olmaz zaten ya…

Vesselam…

Yazı aklıma bir şarkının bu nakaratını getirdi. Garip bir memleketiz vesselam. Sevgiyi bile ölüm zoru ile dayatıyoruz.

Neden sevmiyor diye topyekün saldırmak yerine neden sevilemiyor’u ya da neden sevdirilemiyor’u sorgulamaya cesaret edemiyoruz. Çünkü bu zor yol, o zaman kendimizdeki hataları da görmemiz kuvvetle muhtemel. Peki bu durumda ne yapılıyor, tabiki kolay olan linç yoluna gidiliyor. Hemde hiç düşünmeden.

Oysaki modern toplumların en belirgin özellikleri içlerindeki farklı sesten olanlara da söz hakkı vermeleri ve bu hakları sonuna kadar korumaları. Düşüncenin ifadesi o toplumlarca çok mühim bir mesele.

Muassırlaşıp, medenileşebilmek için toplum olarak bizim de hazmetmemiz gereken daha çok meselelerimiz var. Öyle ki o lokmaları önce bir çiğnemeye başlayalım…