Yazinizi begenerek okudum. Elinize saglik. Tek tarafli bakmamak oldukca erdemli bir yon.

Bir dostum bana Islam Ortacag’ini yasiyor dediginde sasirmistim. Bu 15 yil kadar onceydi. Ne demek istedigini uzun zaman dusundum. Muslumanlar icin oldukca korkutucu bir lafti bence. Cunku anlamini cektiginiz zaman Ortacag’i Ronesans ve Reform’a baglamak, bundan da dinin “ehlilestirilmesi” bir anlamda da sivri uclarinin alinarak “degistirilmesi” anlamlari da cikabilirdi. Ben tamamiyle boyle almadim. Islam’in dunyadaki durusunun oturtulmasi, bir dinin farkli bakis acilari altinda yorumlandiginda ne kadar farkli gorunebilecegini algiladim.

Ancak iletisim caginda degisimler eskisi kadar yavas seyretmiyordu. Bence Islamiyet yakin zamanda bilgiye yatirim yapilmasiyla ortacagini geride birakti. Buyuk olcude sistem entegrasyonu tamamlandi. Aslinda 11 Eylul olaylarinin yarattigi negatif etki, bati dunyasini Islam’i anlamaya birakti zamanla. Islamcilar da gerginliklerini atip batiyla barismaya basladilar. Bugun Humeyni zamaninin kafa koparan haydutlari torpulendi dunyadan. Yerini Islamiyet’i oldugu gibi algilayan, sizin taniminizla “normal” Islamcilar aldi. Artik farkliliklarla dalga gecilmiyor, farkliyiz diye gulunmuyor. Farkliliklarin yarattigi sevimli durumlara ortak bir espri anlayisiyla gulebiliyoruz ki bu da dunyayi yasanir kiliyor.

Gülmek güzeldir.
Güldürmek zordur.
Bu işi yapanların her zaman çok zeki ve çok iyi bir gözlem gücüne sahip olduklarını düşünmüşümdür.
Saygıyla.