Filistinli annelerin selamı var

 Çeviren : Aisha Benghazi

Sunuş: “Varsın bir yudum su veren olmasın, biri bana başucumda ‘su yok’ desin de” diyordu şair Kemalettin Kamu. Filistinli annelerin para yardımı, ekmek, su kadar bir selama da ihtiyaçları var. Contemplating from Gaza adlı blogun yazarı Heba bu annelerden biri.

Kendimizi suya atarak kurtulmak

Sürekli kendime soruyorum insanlar bu anlamsız dünyada normal ya da güzel ne bulabiliyorlar diye. Bu felaketlerle dolu evrende bana teselli veren tek şey küçük kızlarımın dudaklarındaki gülümsemeler. Bugün Gazze yağmurlu. Bir arınma törenine katılmış gibiyim. Geçmiş zordu. Gelecek de daha iyi gözükmüyor. Bu yağmura ihtiyacımız vardı. Çünkü geçen kıştan beri yöremiz kaynıyordu adeta. Yağmurdan sonra hava açar derler. Acaba ülkem için iyi bir şeyler umut edebilir miyim? Bir şeyler olma şansı bu kadar zayıfken bile?

Yağmurun ilk damlaları bana üniversite yıllarımı hatırlattı. Amman şehrinin o soğuğunda ince bir ceketle okula gidiyordum. Her türlü sorumluluktan uzak, kafamda geleceğe dair hayallerle. O zamanlar İntifada henüz başlamamıştı ve güzel bir şekilde yaşanabilecek bir Gazze hayal ediyordum.

Belki fazla karamsarım ama bu yağmur bana Filistinlilerin özgürlük projeleri yaptığı, reformları gelişmeyi ve bir Filistin devleti kurmayı düşlediği yılları hatırlattı.
Bugün neredeyiz? Geriye gidiyoruz. Pazarda bir Coca-Cola bulabilecek miyiz? Geçiş için bir izin kağıdı bulabilecek miyiz? Bu kadar mahkûmuz, resmen zincirlenmiş durumdayız. Bazen kendimize diyoruz ki kurtulmanın tek yolu kendimizi denize atmak. Karanlık mı? Belki. İntihar mı kokuyor? Öyle görünmemeye çalışıyorum. Çok mu şikâyetçi? Herhalde biraz hakkım bu benim.

Gazze’li kadınlarla Batı Şeria’lı kadınların konuştuğu bir video konferansa katıldım. Her iki grup günlük sıkıntılarını anlattılar. Biz Gazzeliler Batı Şeria’daki hayat hakkında hiç bir şey bilmiyormuşuz. Onlar da bizim gibi okula veya hastaneye giderken saatlerce sırada beklemek zorundalarmış. Oysa biz bir tek kendimizi bu durumda sanıyorduk. Yaşadıkları şehrin dışında çalışanlar için sorunlar katlanarak artıyor çünkü birden fazla kontrol noktasından geçmek zorundalar. […] Filistinli olarak aynı trajediyi yaşıyoruz, aynı yollardan geçiyoruz, aynı şarkıları söylüyoruz ve hiç şüphesiz aynı düşleri görüyoruz. Umarım bu ayrılık hayattaki amaçlarımızın da ayrılmasına sebep olmaz. Kızlarıma Batı Şeria’yı göstermek isterdim. Bir tanesi ülkesinin adını Gazze sanıyor. […] Kendimizi yanlız hissetmememiz için Allah bize böyle bir yetenek vermiş: Dertlerimizi paylaşmak.

Bu kadınların sahip olduğu güç ve zorlukların üstesinden gelmek için harcadıkları çaba gerçekten olağanüstü. İçlerinden biri okuma-yazma kurslarına gitmek istediğini söyledi… Hapisteki oğlunun yazdığı mektupları okuyabilmek için! Ne kadar güzel değil mi?

Filistin ile ilgili diğer yazıları okumak için FİLİSTİN kategorisine tıklayın.

3 [?]

Share This