‘Bölücü faaliyetlerin odağı’ olduğu gerekçesiyle hakkında kapatma davası açılan DTP, ek savunmasını verdi. 172 sayfalık savunmada Lagendijk’in ‘DTP’nin kapatılması PKK’ya yarar’ sözleri de yer aldı

YARGITAY Cumhuriyet Başsavcısı Abdurrahman Yalçınkaya’nın kapatma davası açtığı DTP’nin, esasa ilişkin savunmasında Başsavcı’nın,141 iddiasına ayrı ayrı yanıt verildi, bunlardan 129’unun sözlü beyan olduğu ifade edildi. Yalçınkaya’nın iddianamesinde DTP’lilerin terör örgütü PKK’ya ‘terörist’ demediği yönündeki suçlamasına şu savunma yapıldı:

‘TERÖR ÖRGÜTÜDÜR’ DİYEMEYİZ

‘DTP, çocukları dağda olan ailelerin oylarını almıştır kuşkusuz. Peki bu neyi gösterir? Sayın Başsavcı’nın iddia ettiği gibi PKK ile özdeşliğini mi, yoksa o ailelerin çocuklarının dağdan indirilmesi için siyasi çözümü bulun diye DTP’ye umut bağladıklarını mı? 2’nci neden doğrudur. Bu durumda DTP, kendisine siyasi çözüm için oy veren milyonlarca insanın çocukları, yakınları dağda iken PKK terör örgütüdür nasıl der, niçin desin?’

AĞAR BİLE SİYASET YOLUNU ÖNERDİ

DTP-PKK ilişkisi ile ilgili olarak da Türkiye-AB Karma Parlamento Komisyonu Eşbaşkanı Joost Lagendijk’in, ‘Kapatmak çözüm olmaz. Demokratik mücadele kanalı kapatılmamalı. DTP’yi kapatmak PKK’ya yarar’ şeklindeki sözlerine yer verildi. Savunmada DYP eski Lideri Mehmet Ağar’ın İçişleri Bakanlığı döneminde bin köy yaktığını gururla açıkladığı ifade edildi, DYP lideriyken gündeme getirdiği ‘Dağdakilere siyaset yolunu açmak gerekir’ önerisi hatırlatıldı.

ANKARA star

AK Parti davası savunmaya girdi

21. yüzyılda iktidar partisi AK Parti ve TBMM’de grubu bulunan DTP’ye kapatma davası açılmasının anakronik (Çağı geçmiş, çağa uymaz, eskimiş) olduğu belirtilen savunmada,şöyle denildi: ‘Burası Türkiye denilebilirse de, bu davanın anlamını ulusal ölçekte açıklayabilmek yine de zor. Çünkü, küreselleşen dünyamızda Amerika’da yaprak kıpırdasa Çin’de esintisi duyuluyor. Gerçekten de, gerek AK Parti’nin, gerekse DTP’nin kapatılma davası, başta tam üyelik hedefiyle aday olduğumuz AB ve dünya kamuoyu tarafından yakından izleniyor.’ Savunmada, Başsavcı Yalçınkaya’nın vatandaşlık tanımı da eleştirildi.

Çöpte MKE mühimmatı çıktı

KIRIKKALE’NİN Keskin ilçesinde, kaymakamlık lojmanının da bulunduğu caddedeki çöp konteynerindeki şüpheli paketten, eski mühimmat parçaları çıktı.

Önceki akşam, Altıntaş Mahallesi’ndeki kaymakamlık lojmanının yakınlarındaki bir çöp konteynerine şüpheli bir paket atıldığı ihbarı üzerine Keskin Emniyet Müdürlüğü ekipleri olay yerine geldi. Lojman ve konteyner çevresinde önlem alındı, bölgeye mesaisi biten polis memurları da takviye olarak çağrıldı. Kırıkkale Emniyet Müdürlüğü uzman ekipleri paketi konteynerden alarak götürdü. Paketten, Makina ve Kimya Endüstrisi yapımı eski mühimmat parçalarının çıktığı öğrenildi.

Kırıkkale Emniyet Müdürü Salim Akça, ‘Bunlar mühimmat parçaları. Şüphe üzerine parçalar Emniyet Genel Müdürlüğü Laboratuvarı’na gönderildi. Patlayıcı özelliği olup olmadığını gelecek rapor doğrultusunda öğreneceğiz’ dedi.

a) “Başbakanlar kadınların rahminden kaç çocuk çıkacağına bu şekilde karışamaz.”a ise Mustafa Kemal Atatürk 1924′ün Meclis açılış konuşmasında, “Efendiler, nüfus meselesi bir memleketin en mühim mesaili hayatiyesindendir. Tezyid-i nüfus elzemdir” derken, demesine de karşı olmanız gerek.öyle misiniz yoksa bu konuda eleştiri yapamaz mısınız?

b) “en az üç çocuk doğurun”un ideolojik açıklaması kadını sadece rahim olarak gören bir anlayışın resmidir.Bu otoritenin yeniden kurulabilmesi, ücretli çalışan kadınların işgücü piyasasından çekilerek evlerine geri dönmeleriyle mümkün olabilir. Bunu da, kadınların kulağına hoş gelebilecek, Protestanlığa özgü “ruhların eşitliği ama cinslerin eşitsizliği” sloganıyla meşrulaştırırlar.

Şimdi “başbakan”’ mı eleştiriyorsunuz yoksa daha önce de lüzum görüldüğü üzere Atatürk tarafından da dile getirilmiş bir “ideolojiyi” mi?

Benim anladığım sizin eleştirebilmek(!)istediğinizin sadece “Erdoğan” olduğu yoksa kim “savunma” fiilli böyle bir cümle kurabilir? “Erdoğan’ı savunma çabasıyla da kendi topraklarınızdaki kadınların hatta kendi kızlarınızın geleceğini şekillendiriyorsunuz ya gerçekten trajik.”

Asıl trajedi zamanında davullu zurnalı,şanlı şöhretli, bayrakların dalgalandırıldığı törenlerle yurt dışına “işçi” gönderilmiş olmasıdır!

Ve yine asıl trajedi sözüm ona laiklik,demokrasi uğruna(!) “iddianame” gibi bir saçmalıkla bu ülke halkına”ekonomik” bir bedel ödetilmesini savunabilmektir!

Üç çocuk sözüne “İSTİHDAM VE İSTİKRAR,KADININ KİŞİLİĞi,YERİ” diye itiraz edip “hak” peşine düşenler bu “parti kapatma” saçmalığı ile vatandaş olarak söz söyleme hakkının da yine o yeri/rahmi savunulan kadınların da aralarında olduğu insanların elinden “yargı” yolu ile alınmış olduğunun farkındalar mı acaba çok merak ediyorum?”Rahmini savunurum ama seçmen olarak verdiğin oyu aslaa!Erdoğan’ı başbakan yaptın ya müstehak sana!”

Neden?Çünkü siz doğu deyince doğuran doğurma deyince doğurmayan kendi topraklarınızdaki kadınların hatta kendi kızlarınızın geleceğini şekillendirensalaklarsınız!

Demek istediğiniz bu mudur Sn.Snowqueen?

Kadının rahmi için kimin ne söylediğini değil de vatandaşın söylediğinin kimin tarafından dinlenilmesi gerektiğini tartışmak ve savunmak gerekmez mi?

Söylenenin maksadını anlamaya ve anlatmaya çalışmakla, “Erdoğan’ı savunmak” arasında oldukça önemli bir fark olduğunun anlaşılamaması da ayrı bir trajedi!

Kadınlara ve emeğe karşı tutum

AKP’nin iyice belirginleşen kadınlara ve emeğe karşı tutumu, hem AB hedefinden ‘çark etmesi’ ile uyumlu hem de ABD’deki dinci muhafazakârlığın programıyla net bir biçimde örtüşüyor. Bu iki tutumun biraraya gelmesi rastlantı sayılabilir mi?

Başbakan, ısrarla kadınlara üç çocuk doğurmalarını tavsiye ediyor; yeni anayasa taslağı “aile koruyuculuğu” ve ahlak fetişizmi yapıyor ve anayasa tartışmalarının konuyla ilgili bölümüne “örf ve adetlere, geleneklere uygunluk” damgasını vuruyor; sosyal güvenlik “reformu” ve istihdam politikaları kadınları ev içinde ücretsiz aile işçisi konumuna hapsetmeyi, onları evlilik dışında seçeneksiz bırakmayı hedefliyor. Bu hedef, Ailenin Korunmasına Dair Kanun’un yönetmeliğinde de kendini aşikâr etti. Aile içi şiddete karşı koruma getirerek kadınlar açısından ender olumlu yasal düzenlemelerden biri olan bu kanunun yönetmeliği sadece resmi nikah altındaki kadınları koruyor ve boşanmış kadını bile şemsiyesi altına almıyor. Bu durum Türkiye gerçekleriyle bağdaşmadığı gibi, kadını evlilik dışında seçeneksiz bırakan anlayışın da somut örneği. Bu anlayışın özü, kadınları özerk birey olarak görmeyen, onlara ancak babanın ya da kocanın himayesi altında varlık tanıyan ve aile içinde erkeği tamamlayıcılık rolüne mahkum eden kadim ataerkil anlayışın yeniden piyasaya sürülmesi.

“….. dünyayı istiyoruz”!
Hatırlamak gerekir ki, “genel ahlak”, “örf-adet”, geleneksel kültür vb. içleri erkek ideolojisiyle doldurulan kavramlardır. Bunlara, dünyanın her yanında, kadınlara karşı şiddeti, namus cinayetlerini, kadınları örtünmeye zorlamayı, ev ve aileyle sınırlandırmayı meşrulaştırmak için başvuruluyor. Oysa aile (daha geniş anlamda da aşiret, cemaat vb.) tam da kadınların ve çocukların bağımlılaştırıldığı, çoğu kez “terbiye” amacıyla şiddetin kol gezdiği ama “namus” adına “yen içine gizlendiği” ve bu uğursuz erkek tahakkümüne devlet dahil kimsenin karışamadığı bir “cezalandırma” odağıdır. AKP’nin kadınlara ve kadın emeğine yönelik politikası, onları işte böylesi bir kadere mahkum etmek istiyor. Burada sorun, kadınların ev ve aile içinde güçleri olup olmaması değil (elbette eş ve anne olarak güçleri vardır), ama onları özel alanla sınırlandırmak, kamusal güç sahibi ve dolayısıyla birey olmalarını engellemektir. Çünkü “bireylik” konumu ancak kamusal alanda yapıp ettiklerimizle oluşur (burada kamusal alanın zannedildiği gibi resmi devlet alanı olmadığını hatırlamak gerekir). Özgürlük, bizlere açık olan seçeneklerin genişlemesi demektir. AKP muhafazakârlığı ise, kadınları seçeneksiz bırakarak onların birey olma haklarını ve özgürlüklerini tehdit ediyor. Oysa Türkiye’de kadınlar 150 yıldan beri birey olma ve “müsavat-ı tamme” talebiyle mücadele ediyorlar.
Feminist mücadelenin özü bu olduğu içindir ki, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın resmi sitesinde feminizmin ahlaksızlık olarak ilan edilmesi pek de şaşırtıcı değil. Bu açıklamanın, laik olduğu farzolunan devletin bir kurumu tarafından yapılabilmiş olmasına şaşırabiliriz ama, coğrafyamızda ilke ile pratiğin pek az örtüştüğünü bilen TC yurttaşları olarak şaşırmıyoruz. Ailenin temel ahlaki gerçeklik olarak görüldüğü ve bunun yeni anayasa taslağının bile ruhuna sindiği bir ülkede, birey olma talebinin ahlaksızlık olarak damgalanması ne kadar şaşırtıcı olabilir? Ancak bu, öfke duymamıza engel olmuyor. Nitekim, “Kadın Mühendisler, Mimarlar, Şehir Plancıları ve Teknik Elemanlar Grubu”nun, medyamızda yer bulamayan bildirisinde bu öfke dile getiriliyor: “Eğer ahlak evde, tarlada ücretsiz çalışmaksa, aile birliği içinde sizi döven kocaya katlanmaksa ahlaksızlığa devam edeceğiz. Bize uygun görerek ayırdığınız yerleri değil, dünyayı istiyoruz!” Grup haklı olarak, hükümetin kadınlara ve emeğe yönelik saldırılarına son vermesini ve Diyanet İşleri’nin de kamuoyundan özür dilemesini talep ediyor.

Benzerlik
AKP’nin politikalarının AB politikalarıyla örtüşmediği çok açık. AB, şimdi cinsiyetler açısından hayatın her alanında tam eşitliği (parite, yüzde 50-yüzde 50) tartışıyor. Oysa bizim Başbakanımız daha kotayı bile içine sindirmiş değil. Kadınlara ilişkin olarak onların aile içinde “himaye” edilmesini göklere çıkarırken, iş siyasal ve kamusal katılıma geldi mi birden mutlak eşitlikçi kesilip “kota”yı, daha geniş bir deyişle yüzlerce yıllık eşitsizliği gidermeye yönelik olumlu eylem politikalarını reddediyor. Bu yaklaşım konusunda ilhamını AB’den değil, ABD’deki Evanjelist muhafazakârlıktan aldığı belli. ABD’deki ‘Ulusal Evanjelistler Birliği ve Ahlaki Çoğunluk’ (Moral Majority “ahlak” vurgusuna dikkatinizi çekerim!) hareketi, ülkenin kriz içinde olduğunu ve bunun suçlusunun refah devleti önlemleri ile ailenin çöküşü olduğunu iddia ediyor. Yeni Dinci Sağ’ın programı, ailede cinsiyet ve yaş hiyerarşisinin kesin biçimde gerçekleştiği, yani çocukların ana-babaya, karının da kocaya tam itaat ettiği ideal bir geçmiş zamana dönüşü kapsıyor. O “eski güzel günlerde” aileler parçalanmamıştı, çünkü kadınlar ev dışında çalışıp erkeklerle rekabet etmiyorlardı, çocuklar da büyük sözü dinliyorlardı! Bu programın asıl talebi, güç gösterilerini ve şiddete başvurmanın meşrulaşmasını yücelten erkeksi değerlerin hakim olmasıdır. Bu değerlerin tümü de yeni feminizmin karşı durduğu kavramlardı. Dolayısıyla köktendinciliğin, liberalizmin demokratik yanlarıyla birlikte feminizmi de hedef alması ve Bush’un emperyalist politikalarını desteklemesi şaşırtıcı değil.
Bu köktendinciliğin aile ve kadınlara ilişkin idealine biraz daha yakından bakarsak, erkeğin ailenin tartışmasız “reis”i olduğunu, onun yanı başında eşlik ve annelik görevlerini saygılı bir boyun eğiş içinde kabullenen bir kadın bulunduğunu görürüz. Bu kadın, ideal olarak, zamanının tümünü evinin ve çocuklarının bakımıyla geçirecektir. Baba, “aile reisi” olma sıfatıyla aynı zamanda aile içindeki “nizam ve intizam”ı korumakla sorumludur. Dolayısıyla “disiplin amacıyla cezalandırma” yetkisi de tartışılmazdır. Dinci muhafazakârlar, Eşit Haklar Yasası’na, kürtaj hakkına, eşcinsellere haklar tanınmasına olduğu kadar Ev İçindeki Şiddete Karşı Yasa’ya da karşıdırlar, çünkü bunun kendi ev içindeki “cezalandırma” yetkilerine müdahale olduğunu düşünürler. Zaten ahlaki çöküntünün nedeni, onlara göre, ekonomide kadınların giderek daha fazla rol oynaması yüzünden babanın aile reisliği otoritesinin baltalanmış olmasıdır. Bu otoritenin yeniden kurulabilmesi, ücretli çalışan kadınların işgücü piyasasından çekilerek evlerine geri dönmeleriyle mümkün olabilir. Bunu da, kadınların kulağına hoş gelebilecek, Protestanlığa özgü “ruhların eşitliği ama cinslerin eşitsizliği” sloganıyla meşrulaştırırlar. Bu görüşe göre, kadının ve erkeğin doğaları farklıdır ancak orada kalmayıp bu farklılığın hiyerarşi barındırdığını, yani erkeğin kadına üstün olduğunu savunurlar.
İslamiyet’te de kadının ikincil konumunu meşrulaştırmak için kullanılan ve İslam’ın kadın-erkek ilişkileri açısından “benzersiz” bir eşitlik içerdiğini iddia eden söyleme şaşırtıcı derecede benzeyen bu hiyerarşik “eşit ama farklı” görüşü Püriten geleneğin temel ilkelerinden biridir ve “ideal kadın”ı itaatkâr (öyle olduğu için ve öyle olduğu sürece ahlaklı) bir zevce, erkeğin tamamlayıcısı kabul eder. Bu söylemin, ister Bushçu Protestan köktendincilik, isterse İslamcı muhafazakârlık bağlamında ileri sürülsün, aynı amaca hizmet ettiği açık: Kadınları, özerk birey değil, ailenin bağımlı değişkeni kabul etmek!

Sendikaların sorumluluğu
Sonuç olarak, AKP’nin kadınlara ve emeğe karşı politikaları ile AB hedefinden uzaklaşmasını birbiriyle ilişkilendirecek ortak mücadele platformlarına ihtiyacımız olduğu açık. Öncelikle de erkek egemen sendikalarımızın, kadınlara yönelik ayrımcılığı, emeğe yönelik saldırının bir parçası olarak algılamaları ve her düzeyde kadınların katılımının artırılmasının emek hareketinin çıkarına olduğunu anlamaları gerekiyor. Sendikacılar, kadın emekçileri iş piyasasında erkeklerin ekmeğine ve kendi statülerine rakip olacak, aslında yerleri evin içi olan “aile unsurları” olarak gördükleri ve emekçi dayanışmasının dışında tuttukları sürece, emeğe karşı saldırıda dayanacakları çok önemli bir güçten kendilerini yoksun bırakmış oluyorlar.

Fatmagül Berktay

(bu arada 1.dünya ve kurtuluş savaşından sonra nufüs arttırma kısmıyla ilgili hatırladıklarınız neler merak ettim!)

* * *
Doğuda kadınların nasıl gebelikten korunacağı kampanyalar düzenlenerek devlet aracılığı ile yapılmadı mı?

Doğurmamasına karıştırırsan doğurmasına da karıştırmış olursun!

O karar ve uygulamaları da ekonomik bu da!

Ülke geleceğinin gözönünde bulundurularak çok çocuklu olmamak nasıl tavsiye edilebiliyorsa aksi de edilebilir.Ortaya çıkan araştırma sonuçlarına göre bu durum için “teşvik” edici uygulamalara bile geçilebilir.

Muhafazakarlık ve kadını eve hapsetme çabası bunun neresinde anlamadım!

Almanya’da ve Hollanda’da bildiğim kadarıyla devlet aileye her çocuk için belirli bir miktar ödeme yapıyor,neden?

madem bildiklerinizin vahimliğinden kaygılısınız o halde ataerkil söylemi içselleştirip meşrulaştırmayın. Başbakanlar kadınların rahminden kaç çocuk çıkacağına bu şekilde karışamaz.

Kabul etsenizde etmesenizde dinin yada ırkın ayırıcı yönü olduğu gibi birleştirici yönü de vardır…Tıpkı tarih gibi,coğrafya gibi dil gibi,bayrak gibi…Aslında durum bunları sizin nasıl kullandığınıza bağlıdır. Yani bu olguları isterseniz faşizme yada isterseniz insanlığın ortak değerlerine hizmet amaçlı kullanabilirsiniz.Neşterin adam öldürmeye yada hayat kurtarmaya yaraması gibi bir şey…Halkı oluşturan unsurlar için kullandığınız kelimelere dikkat edin türk,kürt,alevi,dindar,ateist..din
yada ırk üzerinden oluşturulmuş birleştirici/ayırıcı tanımlamalardır. Devletlere düşen şey elinde varolan ortak değerleri yada farklılıkları bir deneyim ve kültür zenginliği olarak kabul etmek,bunları başkalarının haklarına tecavüz etmeden,istismar etmeden yada provokasyon yapmadan pozitif anlamda kullanabilmektir…

eğer iki kızınız varsa onların geleceği için meselelerin görününen sığ yüzüyle(kadınlar doğurduğu için kadınlara söyledi gibi) değil içeriğiyle ilgilensiniz daha iyi olur. o zaman 3 çocuk söyleminin neden gözlerde büyüdüğünü anlarsınız.

Milli egitim nasil isliyor? Kürtler de dhil herkesin verdigi vergiler ile. TRT nasil isliyor? (yanlis bilmiyorsam) gene bizim vergilerimizle.

Bu kurumlarda kürtlerin yok sayilmasi hem insanî bakimdan yanlis hem de onlarin maddî katkilarinin dikkate alinmamasi anlamina gelmiyor mu?

Bu yetmiyormus gibi Kürtçe egitim veren özel okul veya kürtçe yayin yapan özel TV’ler konusu da net degil.

Tabi ayni sey çerkesler vb için de geçerli. Aslinda bu özgürlüklerin kapisi açilsa bölücülük degil tersine Türkiye komsulari için bir çekim noktasi haline gelebilir. bu konu üzerinde de biraz düsünmekte fayda var.

hakları birleştiren unsunlar elbette coğrafya, ortak kültür mirası vb.
Ama bunlara “ırk” ve “din” eklediğiniz anda faşizme yelken açarsınız.
Kimse dini birleştirici unsur kabul etmek zorunda değil, güneydoğuda Alevisi de ateisti de var.

Birlikte yaşamı savunmak illa bölgeye cemaatler vasıtasıyla din enjekte edip türklükten yakalayamadık, islam’dan yakalayalım demekle olmaz.
Yeni yeni yeniden yeşil kuşak projeleri ne kadar tanıdık.

@blue

Erdogan’ın “üç çocuk hakkında bildiği” kadınların bir üreme organı olması ve yen dinci sağ’ın bu yolla kadınları eve çekmesi.
“Kadınları, özerk birey değil, ailenin bağımlı değişkeni kabul etmek.”
Konu hakkında bir yazı:

Kadınlara ve emeğe karşı tutum
http://www.radikal.com.tr/ek_haber.php?ek=r2&haberno=8196

Aysun Kayacı’ya “git bakalım gecekonduda yaşa” demek kolay, Erdoğan “ekmek bulamıyorsunuz pasta yiyin” der gibi “bir yetmez en az üç tane” dediğinde “git bakalım gecekonduda adamlar bir çocuga bile bakabiliyor mu?” demek zor tabi.