Umit Alan

Zaman gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Ekrem Dumanlı, geçtiğimiz pazartesi günü Tasfiye edilecek gazete(ci)ler listesi başlıklı bir köşe yazısı yazdı. Türkiye’nin ‘en tarafsız, en ilkeli, en bağımsız gazetesini’ yönettiği için olacak herkese gazetecilik dersleri vermeyi de ihmal etmedi. Bu tasfiyeyi toplumun yapacağını söyledi ve şaşıranları Allah’a havale etti. Türkiye’nin en çok satan gazetesini hiçbir cemaat desteği, toplu abonelik falan almadan, ileri gazetecilik teknikleriyle büyüten bu yüce insanı dinlemeyeceğiz de kimi dinleyeceğiz zaten? Ama önce tasfiye listesine gazetesinden örneklerle biraz katkıda bulunalım.

HAKARET EDEREK GAZETECİLİK YAPANLAR
Hakaret ederek gazetecilik yapanlardan söz etmiş Sayın Dumanlı. Tasfiye edilecekler listesinin başına onları yazmış hatta. Eğer ki, kendi gazetesini arada bir okuyor olsaydı böyle bir şey yazmaya cesaret edemezdi. Ararsam çok örnek bulurum. Ama aklıma ilk elden Ali Bulaç geliyor. Güngören’deki terör eylemi sırasında Metallica konserinde olanları ‘laik, ateist, agnostik ve aczmendi müsveddeleri’ ilan eden Ali Bulaç’ı yeterince hakaretamiz bulmadı sanırım. Yoksa listesinin başına Ali Bulaç’ı koyardı kesin.

BİLGİYE DAYALI GAZETECİLİK YAPMAYANLAR
Bilgiye dayalı gazetecilik yapmayanları da tasfiye listesine koymuş Ekrem Dumanlı. Sol gruplar ya da sol hareketler söz konusu olduğunda bin yıllık ezberlerle hareket eden, 2008’in 1 Mayıs’ın da DİSK ve KESK’i suçlu ilan eden, sol grupların tümüne provokatör terörist gözüyle bakan gazete, bu yanlış bilgileri nereden almış merak konusu. Yine yerel seçimlerden önce Eskişehir’de Yılmaz Büyükerşen döneminin kapandığı, Antalya’da Menderes Türel’in rahat kazanacağı haberleriyle okuyucularına bilgiye dayalı gazeteciliğin ‘şahane’ örneklerini sunan Dumanlı, seçimlerden sonra bilgilerini gözden geçirmiştir umarım. Henüz kendisini tasfiye etmediğine göre de bir bildiği var diyelim.

SOĞUK SAVAŞ DÖNEMİ GAZETECİLİĞİ YAPANLAR
Ekrem Dumanlı’nın tasfiye listestinde soğuk savaş dönemi gazeteciliği yapıp kendilerini yenilemeyenler de var. Üstelik burada “Sağcı-solcu, Alevi-Sünni, laik-antilaik, dinci-dinsiz.. Herkesin konumuna saygı duymak kadar çağdaş ve demokratik bir yol varken haber ve yorumlarla taciz ateşi açmak kime yarar sağlayabilir ki?” diyerek oldukça demokrat bir tutum takınmış kendisi. Peki, Kemal Kılıçdaroğlu’nu tanımlarken “Dersim isyanıyla meşhur Tunceli’de doğan Kemal Kılıçdaroğlu” diyen, bu yıldönümünde Sivas Katliamı’nı “Madımak Oteli’nde çıkan yangın” olarak ele alan kendi gazetesini nereye koymalı? Yine gazetesinde yazan İbrahim Öztürk’ün üniversitedeki bir dersinde “Ben ailemden biliyorum bazı kesimlerin düşüncesine göre Alevi kadınları o…dur” deyip görevden alındığını biliyordur umarım. Alevileri bir çırpıda ‘darbeci’ ilan edip, azınlık oldukları için aşağılayan gazetesi yazarı Mümtaz’er Türköne’yi de tasfiye listesine eklemesi gerek sanırım. Pir Sultan Abdal heykelinin dikilmesini Sivas’taki katliamın ağır tahrik unsuru olarak ele alan Ahmet Turan Alkan’a da listesinde bir yer açabilir. Umarım ki, Ekrem Dumanlı’nın listesinde “İslamiyet’ten uzaklaşan, insanlıktan uzaklaşır; Darwin’in de dediği gibi, maymun çocuklarına döner!” yazabilmiş yazarı Hekimoğlu İsmail’e de yer vardır.

GAZETECİLİK MESLEĞİNİ TEKEBBÜRLE YAPANLAR
Ekrem Dumanlı, gazetecilik dersleri verdiği köşe yazısında hem bizim gibi cemaat jargonuna hâkim olmayanlara ‘tekebbür’ (caka satmak, kurumlanmak) sözcüğünü kavratmak, hem de hasımlarına çakmak için böyle bir vurguya da gerek duymuş. Peki bunca şeyin utanmadan yapıldığı gazetenin başında olup, bir de etrafa ders vermeye çalışan adam tekebbür değil de ne yapıyor dersiniz? Kusura bakmasın ama tüm bunları göremeyecek kadar kibirli olan adama başka bir şey denilmez. Öyleyse buyurun kendisini tasfiye etmesi için bir sebep daha.
KİM DAHA ÇOK BUSINESSMAN?
‘Türkiye’nin basın meslek ilkelerine tartışmasız en saygılı’ gazetesinin başında olan Ekrem Dumanlı, businessman gazetecilere de takılmış. Bu konuda da kendisine katılıyorum. Ancak ortalama 30 bin bayi tirajlı bir gazete ortalama 700 bine yakın satıyorsa orada ‘business’ faaliyetinin kralı var demektir. Oturduğum apartmanın girişine her gün beleş bırakılan Zaman gazetelerini finanse ettirecek sermayeyi bulurken acaba sadece gazetecilik refleksleri mi etkili olmuştur?
Görülen o ki, Ekrem Dumanlı, bir grup yazar ve muhabiriyle birlikte önce kendisini tasfiye edecek. Ayrıca örneklerimin büyük kısmını yer darlığı nedeniyle elediğimi de belirtmeliyim. Son olarak; yazıyı yazarken fikir teatisinde bulunduğum arkadaşım Özgür Mumcu’ya teşekkürü borç bilirim.

Bu tur olaylarin alasi Turkiye’de de oluyor. Egitim hayatim boyunca nice turk-islam sentezcisi ogretmenim oldu. Herhalde boyle bir olay karsisinda Zamanin internet sitesindeki “baskici elitler is basinda: kurani var diye isten attirdilar” basligi altigindaki beyin yikama babindan haberi simdiden gorebiliyorum. Ama hiristiyan ama musluman, hepimiz koktendinciyiz, dinimizin kendi yorumunu kafaniza vura vura sokariz, yoktur birbirimizden farkimiz.

Benim cümlemi aşağıda tekrar veriyorum. Bu sonucu nasıl çıkardınız bilmiyorum.

Hristiyansanız ve müslümanları ilgilendiren bir konuda ahkam kesiyorsanız hristiyan olduğunuzu söyleyeceksiniz. Atatürkcülük yapıyorum diye takiyye yapmayacaksınız. (BirDost)

“Ataturkcu olabilmek, ya da en azindan gorunebilmek icin musluman kokenden mi gelmek gerekiyor?(Balbazar)”

Cümlemi yukarda tekrar verdim. Bu sonucu nasıl çıkardınız bilmiyorum. Benim söylediğim, -olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol-’dan başka bir şey değildi. Bu herkes için geçerli bir ifade. Takiyye yapanların hep müslüman cenahtan insanlar olduğunu düşünmemek gerekir(Bu bir kabul değildir. Yaygın olan kanıdan bahsediyorum. On yıllardır pompalanan propaganda). Başkaları da yapıyor olabilir.

Elestirdigimiz seyin ne oldugunu bilmek lazim.

“Kendi siyasi yayilmacilik aktivitelerimizde cocuklari hedef almamak gibi son derece basit bir standarda bagli olmak yeterli olur kanimca.(Balbazar)”

siyasi yayilmacilik aktivitelerimiz derken kul herkesi kendi gibi bilirmiş yapmıyorsunuzdur umarım. Müslümanlar bir şeyler yapıyorsa kesin takiyyedir, göz boyamadır, niyetleri pek kötüdür gibi bir şey mi bu siyasi yayılmacılık aktivitesi? Çocuklara dini öğretmek siyasi yayılmacılık olamaz. ‘Din’ kelimesini bile sakıncalı kelimeler listesine koymayı başaranlara helal olsun demek lazım?!

“Çocuklara din öğretilmemeli. 18 yaşını beklemeli.” Bu ne yaman bir mantıkdır? Din öğretmek demek Allah’ı, peygamber’i ve dini ahlakı öğretmek demektir. Ahlak kısmı evrenseldir. O yüzden Allah’ı ve güzel ahlak sahibi peygamberleri çocuklara öğretmenin sakıncasını tartışalım isterseniz.

Elestirdigimiz seyin ne oldugunu bilmek lazim.

Zaman’i yuceltecek olan, bu tavir ve MY’nin yerinde elestirisi.

Her elestiriye, “bizi yipratmaya calisiyorlar”, “bizi cekemiyorlar”, “bize saldiriyorlar” ve hatta “bizi elestirecegiz diye boluculeri savunuyorlar” gibi kiraldan cok kiralci, fanatikce saldirilarla karsilik vermek degil.

Aslinda, boyle fanatik bir kitleye sahip medya organi az bulunur sanirim dunyada, ki asil o sakat geliyor bana. Bu “herkes bize dusman” psikolojisi de cok tanidik, ve hic de guzel seyler hatirlatmiyor.

Su “haber” ve altindaki yorumlar da ilginc, “kul kulu kendisi gibi bilirmis” sozunu bir kez daha dogrular gibi: http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=553566&keyfield=63756D68757269796574206B6172696B61747572

“Alper Görmüş haklı
Taraf gazetesinde medya yazıları yazan Alper Görmüş geçen hafta bizde yer alan bir küçük habere eleştiri getirmiş; üstelik bizim yıllardır kullandığımız bir terimle. Hak verdim yazısını okuyunca; ancak gazete denilen yayın türü de böyle bir şey; kısa bir zamana sıkışan haber metinlerinde bazen kendi rağmımıza yazılar, haberler, fotoğraflar çıkabiliyor. “Araç kundakçısı PKK’lı sünnetsiz çıktı” başlığıyla verilen kısa haber için Görmüş “Zaman’ın Genel Yayın Yönetmeni Ekrem Dumanlı, merkez medyada çok sık karşılaştığımız siyasi haberlerdeki kimi önemsiz ayrıntıları haberin aslî unsuru haline getirme uygulamasını haberin ayrıntısı-ayrıntının haberi ikilisiyle anlatır.” dedikten sonra “sünnetsiz” vurgusunun “asıl” değil, “fasıl” olduğunu söylüyor. Doğru; gerçekten de haberin ayrıntısını, ayrıntının haberine dönüştürmemek gerekiyor…”

http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazino=643778

1. Yücel Aşkın’ın Ermeni olduğu haberini yapan Zaman değil, Vakit ve Radikal Gazeteleri. Zaman’da sadece Radikal’in bu haberini ve Aşkın’ın cevabını içeren bir haber yayınlandı. Dolayısıyla Zaman burada ırkçılığa karşı mücadele verdi.
Haber şu: http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=544893

2. Yücel Aşkın’ın kendisi zaten bizzat faşizmin doruklarında gezen bir adam. Kendisinden sonraki rektör, Yücel Aşkın’ın fişleme belgelerini gördüğünde şok geçirmişti.

3. Emin Alıcı’nın Hristiyan olduğu haberi ise Vakit’te çıktı. Malum kendisi bir zamanlar saçma sapan laflar etmişti. Zaman Gazetesi’nde bilakis, Alıcı’nın sözleri Türkiye’deki Hristiyanları değil kendisini bağlar denilerek ırkçılığa prim verilmemişti.

“Hristiyansanız ve müslümanları ilgilendiren bir konuda ahkam kesiyorsanız hristiyan olduğunuzu söyleyeceksiniz. Atatürkcülük yapıyorum diye takiyye yapmayacaksınız.” [BirDost]

Ataturkcu olabilmek, ya da en azindan gorunebilmek icin musluman kokenden mi gelmek gerekiyor? “Ataturkcuyuz” adi altinda siyasi cikar saglamak muslumanlara hak da, hiristiyanlara mi haram? Elestirdigimiz seyin ne oldugunu bilmek lazim.

Tarihi eser kaçakçılığı yapan, veya yolsuzluk yapan rektör dindar bir Türk-Müslüman olsaydı, onun dini ve ulusal kimliğine atıfta bulunulmadan haber yapılırdı.(veya hiç bu konuda haber çıkmazdı). [Mister No]

Zaman’da “komsularinin aktardigina gore, kacakci rektor her aksam icermis”, ya da “kacakci rektorun babasi, oglunun sik sik Cuma namazini kacirdigini soyledi” gibisinden haberler cikabilirdi. Milletvekillerinin orucunu namazini takip edip bunlari siyasi arguman olarak kullanan zihniyetin nereden beslendigini gormek zor degil.

Konumuz Yücel Aşkın ve Emin Alıcı’ının kabahatleri değil,ki bu şahıslar benim de hazzetmediğim insanlar o ayrı mesele. Alıcı ve Aşkın Atatürkçü olabilir, ya da takiyyecidir .Bu da konumuz değil.

Tarihi eser kaçakçılığı yapan, veya yolsuzluk yapan rektör dindar bir Türk-Müslüman olsaydı, onun dini ve ulusal kimliğine atıfta bulunulmadan haber yapılırdı.(veya hiç bu konuda haber çıkmazdı).