En büyük tehlike… yazısına yapılan yorumlar

saldiray tarafından

saldiray — Fri, 09 Nov 2007 00:25:22 +0000

Belki Ispartalı Mahsun köyünde çiftçilik yapıyordu. Sonra seferberlik ilan ettiler, gitmezse kurşuna dizerlerdi, askere gitti. Kendisi gibi binlerce genç gibi Mahsun’u da cepheye sürdüler. Osmanlı’nın başındaki padişah veya Ankara hükümetinden birileri Mahsun ve arkadaşlarının ölüme yürümesini uygun görmüşlerdi. Mahsun’a sormadılar Süveyş’e yüzmek ister misin diye. Mahsun’a sormadılar Çanakkale’de ölmek ister misin diye. Mahsun korka korka gitti cepheye. Gitmese Divan-ı Harp’te asarlardı, mecburen gitti. Komutan ileri diye bağırdı. Mahsun cephede kaldı. Sonra komutan “ben sizden hücum etmenizi istemiyorum, ben sizden ölmenizi istiyorum, ama sizin ölümünüz düşmanı oyalayacak ve destek birlikler gelecek” dedi. Bu iş Mahsun’un pek kafasına yatmadı, zaten pek kafası da çalışmazdı. Ama herkes Allah Allah diye siperden akın edince o da herkese katıldı, o da herkes gibi öldü. Nedenini niyesini bilmeden. Hiçbir seçme hakkı olmadan.

Mahsun kahraman değildi, Mahsun olsa olsa kurbandı. Kendini haklı gören, vatanın toprağına çamuruna vatanın üstünde yaşayan vatandaştan daha fazla önem veren hastalıklı bir düşüncenin kurbanıydı.

Ayrıca tanımadığımız etmediğimiz Türk soyundan gelen atalarımızın yaptıklarıyla övünmeyi biliyorsak, yeri geldiğinde yaptıklarından utanç da duymamız gerekir ki bu saçmalıktan öteye gidemez. Bir Alman çocuk neden Naziler’in yaptıklarından dolayı vicdan azabı çeksin ve kendini suçlu hissetsin…

Rıdvan tarafından

Rıdvan — Mon, 29 Oct 2007 15:53:16 +0000

Türk olmak bir tercih değil, verilmiş bir statüdür. Türkiye cumhuriyeti vatandaiı olmak ,se kazanılabiel bir statüdür. O nedenle kimse Allah a dünyaya gelirken dilekçe yazmıyor. Hamgimize soruldu hangimiz bir dilek beyan etti. Türk yada Arap yada Alman olmayı. Kendimizi milletimizle beraber bulduk. Şüphesiz her insan milleti ile övünebilir. Ben de Türküm şanlı bir mazim var. Ama ben şu an ne yapıyorum bu önemli.
Üniversite yıllarında yurtta aynı odayı paylaştığım MUşlu bir arkadaşıma Türküm dedirtememiştim. O kadar yalvardım. Ne olur desen dedim. O ben Kürdüm dedi. Başka bişey demedi. Milliyet önemli ama asıl olan adam olmak, Dini dili ırkı cinsiyeti mezhebi meşrebi ne olursa olsun insanı insan olduğu için sevebilmek ADAM OLMAK demektir.
Bundan sonra önemli olan vatan ve bayrak bilincidir. Bu topraklar üzerinde yaşayan insanların birlik bilincidir. Çanakkale de bu bilinçle kazanılmıştır.

Mehmet Yılmaz tarafından

Mehmet Yılmaz — Mon, 29 Oct 2007 09:01:06 +0000

Gökhan Bey,

“İNSAN OLMAKTIR TÜRK OLMAK” demissiniz. Kürt veya çerkez kalarak da insan olunmuyor mu acaba?

Gökhan tarafından

Gökhan — Mon, 29 Oct 2007 07:59:10 +0000

Bu yazının ana fikri anlayanlara çok şey ifade eder!.Kürt,laz,çerkez,türkmen,çeçen,arap,rum,ermeni,yahudi kökenli hatta, alevi,sünni,şii,ortodoks,katolik,musevi,ateist,kominist,zengin,fakir,……vs olabilirsiniz.Ama TÜRKÜM !! diyebilmek bir ayrıcalıktır. Çünkü TÜRK olmak bir HUZUR LİMANI’dır. Bu limana sığınabilmek ayrıcalıktır. .Birlik olmaktır, Güçlü olmaktır, Onurlu olmaktır, İNSAN OLMAKTIR TÜRK OLMAK.
Bu önemli bir ayrıcalıktır,kavrayamayanlar için ise husumettir,Kıskançlık duygularını en üst düzeye çıkartır.Ne yazık ki; sadece bu sebep bile bizi bölmek ve bu ayrıcalıklarımızdan yoksun bırakmak için aramıza nifak sokulması için yeterlidir.Bunun ayırdına varanlara ne mutlu.

NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYENE, NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYEBİLENE!!!,

TÜRKLÜK HUZUR LİMANI HERKESE AÇIKTIR.

Mehmet Yılmaz tarafından

Mehmet Yılmaz — Sun, 28 Oct 2007 21:09:19 +0000

Tuncay Bey,

Yaziniz kadar çektiginiz resimler de düsündürücü.
1) ilk resimde Kudüs, Kosova ve Tunceli dogumlu 3 sehit yanyana yatiyor. ihtimal Kudüs’lünün soyunda Araplik, Kosovali’da Bosnaklik, Tunceli’lide Kürtlük vardi.
2) Ayni resim ve bir baska resimdeki Kerkük’lü bir sehit ise bugün artik Türkiye’ye ait olmayan bu topraklar sebebiyle VATAN BÖLÜNEBiLiR gerçegini yüzümüze çarpiyor.

Suçu istedigimiz kadar ingilizlere atalim, bu topraklarin kaybedilmesi önce bu halklarin sevgi ve sadakatinin kaybedilmesi anlamina geliyor kanaatimce.

3) Bir kaç resimde gördügüm Diyarbakir ise 5 nolu askeri cezaevini ve orada 1981-1984 yillari arasinda iskence gören Kürtleri aklima getirdi.

Yazinizda “Hangimiz haksızlığa uğramadık ? Hangimiz acımızı sinemize gömmedik? Hangimiz bağrımıza taş basmadık?” demissiniz. Zannetmiyorum bu tür haksizliklari mi kasdettiniz?

Eger yazinizda dilediginiz gibi sehitlerimiz dirilse ve Diyarbakirli olanlar torunlarinin kendi memleketlerinde Kürt olduklari için asagilandiklarini görselerdi herhalde bunu yapanlarin yüzlerine tükürürlerdi.

En azindan kanlarini helâl etmeme riskleri var ki az bir sey degil.

2007′nin ülkücüleri ise bize 6-7 eylül olaylarini yeniden yasatmaya niyetlenmisler : http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=237118

“Bursa’da sahipleri Mardinli diye mağaza yağmalandı. Ayvalık’ta, ataları Afrika’dan gelenler bile hedef oldu. Parti binaları taşlandı. Muğla’da tinerci adam bıçakladı, ülkücüler Doğululara saldırdı“

Islâm’da bildiginiz gibi re-enkarnasyon diye bir sey yok, haliyle sehitlerimiz dirilmeyecek. Demek ki yedigimiz her halti Türk bayragina sarip gizlemeyi bir kenara birakip ALLAH’in emirlerini uygulamaya baslasak iyi olacak. Yani kul hakkina saygi göstermeye.

Derin muhabbetlerimle