Onuncu ışık: Yağmacılık! »
By Mehmet Yılmaz on Eki 31, 2007 in Kategorilenmemiş | 8 Comments
Cellât uyandı yatağında bir gece
“Tanrım” dedi “Bu ne zor bilmece :
Öldürdükçe çoğalıyor adamlar
Ben tükenmekteyim öldürdükçe…”
…
Elinde ne piyon kaldı, ne vezir, ne kale
Düştü birbiri ardına atlar, filler
Ama şah hâlâ direnmekte
Yeni taşlar bulundu çünkü: Köpekler…
(Ataol Behramoğlu)
Bir dirhem bayrak bin ayıp örtermiş. Sokaklara, balkonlara asılan bayraklardan mıdır, Radikal’in bir haberi hemen herkesin gözünden kaçtı.
“Kürtlere ‘Hepimiz Türküz’ afişi
Dağlıca saldırısının düzenlendiği […]
4 [?]








