çünkü bu ordu kimsede yok.orta doğu ve doğu avrupa ile orta avrupa ordularını bizim subaylarımız eğitiyor.

Bildiğiniz gibi dünyanın bazı üniversitelerinde pek çok öğretim görevlisi de Türk hatta bir süre önce Fransa’da bir üniversiteye rektör olan kişi bir zamanlar çobanlık yaptığı köyünü ziyaret edince tv kanallara haber olmuştu.(sanırım köyü Urfa yada Diyarbakır’daydı,emin değilim)

Bu durumda “ordu” dışı sizil eğitimimiz için de aynı şeyi tereddütsüz söyleyebilir misiniz?

bu yüzden dünyanın en güçlü ordusu türk ordusudur.

Amma velakin başka bir durum daha söz konusu;yurt dışına gönderdiğimiz bu eğitimli “beyin”lerimizin sayısını fersah fersah geçen bir de eğitimsiz “kas” gücümüz var.Bu kadar çok göçen insanı olan bir ülke olduğumuz bilgisi sizin baktığınız “güç falında” neye delalet ediyor acaba merak ettim?

Güçlü ordusu olan ülkenin,fakir olan vatandaşı gelecekte ordusunun karşısına potansiyel düşmanı olarak çıkabilecek ülkelerin topraklarına kendilerine gelecek aramaya gidiyorlar!

Siz ise bir “emekli asker” olarak gelecekte “mutlaka çıkacak” dediğiniz bir savaş görüyorsunuz.Hafife alınmanın(neden böyle düşünüyorsunuz o da ayrı bir konu) rövanşı gibi bunu içten içe diliyor da olabilirsiniz;tarihte kalan anlı şanlı savaşları tv’lerin naklen yayını ile tüm dünyaya canlı-kanlı “Türk’ün gücü” olarak ispat etme fırsatı!Öyle mi,bu mudur “güçlü” olmak?

“bu ülkenin ordusu diğerlerinde yok” derken aklınızdan geçen sayısal çokluğu mudur yoksa sahip olduğu teknoloji midir?
O teknoloji,ihraç edilen beyinlerin/kasların üretilmesine katkıda bulunduğu ve de bizim ithal ettiğimiz bir şey ise bu sahip olunan “güç” ne menem bir şey olur ki?

Sadece tarihindeki savaşlar ve ordusu ile gurur duyabilen bir zihniyete sahip olanlar bu inandıklarını ispat etmek için bir düşmanla savaşmaktan başka çare düşünüp,üretebilirler mi? olabilir mi?Mesela siz,orduyu kenara koyduğumuzda “hafife alınamayacak” güç olarak sahip olduğumuz neyi görebiliyorsunuz?

Türkiye Cumhuriyetinin 1923-1938 yillari arasindaki askeri yetkilileri söööööööyle bi hatirlayin anlarsiniz demek istedigimi
gafanizdan uydurmayin zorla nazi yapacaksiniz lan adami manyak herifler

Sitemize hosgeldiniz, “Turkiyede yasayan bir yabanci olarak” görüsleriniz bizim için kiymetli zira “baliklar denizi bilmezler”.

Hangi ülkeden geldiginizi ve kaç yildir Türkiye’de oldugunuzu da söyler misiniz?

Abartma konusuna gelince, vatan ve millet sevgisinin bir zarari yok ama orta yol bulunmali, baskalarini küçük görecek veya onlardan nefret edecek duruma gelmemek lâzim.

Aksi takdirde sizin de dediginiz gibi rezil olma ihtimali var.

dostlukla

Turkiyede yasayan bir yabanci olarak konusacagim … Turk milleti kendisini cok oven ( ama o ovguyu baska devletlerden almayan ) tarihini abartan ( ama baska kaynaklarda okudugumuzda hic de oyle olmayan ) herkesi Turk yapan ( Mesela Dagistan nin %98 gibi kesin bir degerle … ) bir toplum. Pek cok sey abartiyor Turk milleti. TSK gibi … Neden bilmiyorum. Kendi kendilerine abartiyorlar. Hadi baska uluslara anlatsalar ne kadar yuce bir toplum oldugunu anlayacagm. Ve bunlari baskalarina (Turk olmayan insanlara ) anlatinca onlar bile guluyor, pek gercekci bulmuyorlar, Turkleri pek ciddiye almiyorlar.

Uzun zamandir boyle dusunuyordum ( abarti konusu ). Bu TSK haberi de bu dusuncemi daha da arttirdi…

saygilarimla …

Elbette bu ekranlarda yazilanlarin hemen hemen hicbiri gorevini herkes gibi, ornegin Egitim Teskilati, Saglik Teskilati, Itfaiye Teskilatindakiler gibi profesyonelce yapan askerlerimize karsi degil.
Aksine o meslegi siyasi duzleme cekenlere, darbecilere, darbeci zihniyetinde olanlara, bu kafa yapisi ile bu teskilatimizi pek cok elestirilere hedef haline getirenleredir.

Bunu belirtmekte yarar var.

Bizlerde (ve diğer orta doğu uluslarında) devletin kutsallığı ön plandadır. Adına milli eğitim denilen endoktrinasyon sürecinde “iyi vatandaş” tarifi yapılır. İyi vatandaş, devlete karşı görevlerini eksiksiz yerine getirendir; devlet ondan para ister verir, askere gideceksin der ‘vatan görevi’ deyip gidersin; devletine karşı sorumlusundur, ödevlerin vardır, görevlerin vardır. Ne zaman vatandaş haklarından bahsetmeye başlar; devlet kurumlarını eleştirmeye başlar, artık o vatan hainliğine ilk adımı atmıştır. Zira yüz yıldır devlet kurumları hassas dengeler üzerinde durmaktadır; 2200 senelik köklü mazilerle temellerin hassas dengeler üzerinde olması çelişki gibi görünse de sorgulanmaz. Temellerin üzerinde durduğu iskambil kağıtlarına doğru bir yelin esmesi kurumları hak-yeksan edecek hepimizi de altına alacaktır. Bu yüzden biz 3.dünya ülkesi vatandaşları için amaç kurumları eleştiri ile sağlam kılmak değil, eleştirenleri taşlamaktır. Eleştirileri dikkate almak, cevap vermeye çalışmak yerine youtube’ü erişime kapatırız, siteleri hackleriz, adam öldürürüz, döveriz, mimleriz. Çünkü bizler iyi vatandaşlarız ve devlet kutsaldır yalanı iliklerimize kadar işlemiştir. Bu yüzden bizde her şeyin sorumlusu hükümettir, ve hiçbir şeyin sorumlusu olmayan devlettir. Devlet, hükmetmek için değildir. Bana inanmıyorsan git 2400 yıl öncesine Platon’a sor. Hayır Platon ayakkabı markası değildir…

“Eleştirilmeyen kurum çürür gider. Değişimlere ayak uyduramaz. Bu nedenle Batı’da ordu da dâhil tüm kurumlar kendilerini kontrollü bir şekilde eleştirtebilmek için tonla para harcarlar. Uzmanlar çağırır, think tanklar kurdurur, üniversite ve STK’ların görüşlerini toplarlar. Çünkü eleştirilmek, övülmekten daha kıymetli katkılar yapar. Eleştiriler yıkıcı olmadığı sürece öğreticidir. Hatası hatırlatılan bir ordu can ve maddi kayıplarını azaltır. Oysa bizde henüz böyle bir kültür yerleşmiş değil. Tüm kurumlarımız eleştirilere son derece kapalı.”
Yazinin orjinali : http://www.usakgundem.com/yazarlar.php?id=726&type=3

Kurumsal Dayanışmadan Sosyal Çatışmaya (Vesayetçiliğin Doğuşu)

Ülkemizde kamu personelinin özellikle de güvenlik mensuplarının (asker ve polis) kendi içersinde yoğun mesleki sosyalleşme ve mesleki dayanışma sonucunda ciddi şekilde sosyal çatışma ve giderek sivil toplumdan uzaklaşma meydana gelmektedir. Bu sadece kolluk kuvvetleri için geçerli olan birşey değildir. Her mesleğin kendi içine kapanıklığı sonucu, meslek dışındaki toplumla olan bağ da yavaş yavaş kopmaya başlamaktadır. Fakat meslek öncesi ve meslek hayatı döneminde bu en çok polis ve askerde göze çarpmaktadır. Güvenlik mensuplarının büyük bir çoğunluğu 13-14 yaşlarında bu mesleğe adım atmakta olup, bu yaştan itibaren aileden ve sivil toplumdan soyutlanmakta ve yaşamının geri kalan kısmını üniformalı, hiyerarşik ilişkilerin baskın olduğu ortamlarda geçirmektedirler.

Tamami için : http://www.derindusunce.org/2007/04/12/kurumsal-dayanismadan-sosyal-catismaya-vesayetciligin-dogusu/

Ezber bozan ve hiç eskimeyecek bir yazi Mustafa Akyol’dan [25 Kasım 2006 tarihli Referans gazetesinde yayınlandı]:

“Milli Güvenlik Kurulu (MGK) Eski Genel Sekreteri Emekli Orgeneral Tuncer Kılınç, Aktüel dergisinin kendisiyle yaptığı söyleşide “Türkiye için demokrasi lüks” demiş ve sonra da şu yorumu getirmiş:Siyasi partileri idare edenler, başbakanlar, hükümet olanlar hep birazcık ulusal çıkarları da kollarlar ama kendi geleceklerini, kendi partilerinin menfaatini zaman zaman biraz daha ön planda tuttukları görülmüştür. Onun için Silahlı Kuvvetler’in zaman zaman ulusal çıkarlar aleyhine tecelli eden bazı tutumlar dolayısıyla, gericiliğe veya çağdaşlaşma konusunda sıkıntıları olan yönetimlere karşı tutumu, her zaman bir yerde siyasete karışma sonucunu doğurur.”
Bunu okuyunca ister istemez akla iki soru geliyor.

İlk soru şu: “Siyasi partileri idare edenler, başbakanlar, hükümet olanlar… kendi geleceklerini, kendi partilerinin menfaatini” düşünüyor ise, bunu böyle kabul etmemiz gerekiyorsa, Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) mensuplarının da yine kendi menfaatlerini düşünmediğini nereden bileceğiz? Askerler uzaydan gelmiş insan-üstü varlıklar olmadıklarına göre, onların da kendi “partilerinin” (yani kurumlarının) çıkarını düşünmelerini beklemek son derece mantıklı gözüküyor.”

Yazinin tamami için : http://www.mustafaakyol.org/archives/2006/11/en_guvenilir_kuruma_guveneme.php

“Askerî cenahın halkın inanç ve kültüründen bu denli uzak olmasının/durmasının sebepleri neler? Bunun iki sebebi olabilir. Birincisi apayrı bir kültürden geliyor olmaları. Yani “ayrı bir sınıfa mensup olduklarından halkın çoğunluğu ile bir çekişme içinde olmaları olağan” denebilir.”

Tamami için : http://www.dusunceler.org/guncel/2007/09/04/doktrin-egitimi-ve-degisim/

Siz böyle yorumlar yazacak biri degildiniz, hayrola? bu keder? bu ne slogan? Eski güzel yorumlarinizi özlüyorum dogrusu.

Hasan Mezarci’nin yaptiklarini ve söylediklerini de paylasin bizimle, içinize atmayin :)

Kalin saglicakla

dogma, inanan kişi açısından sorgulanamaz, tartışılamaz gerçek olarak kabul ediliyor olabilir. Bu, dogmayı salt gerçek kılmaz ve salt yanlışlanamaz da kılmaz. Mesela dünya düzdür düşüncesi (kutsal kitapta yer aldığı ve bir dogma olduğu halde) yanlışlanmıştır. Güneş dünya çevresinde dönüyor inancı da yanlışlanmıştır. Madde ezelidir inancı da… Bir tek Atatürk’ün deniz mavisi gözleriyle bizleri bulutların ardından izlediği inancı yanlışlanabilir mi emin değilim. Yoksa Sezer’in görev süresi dolar dolmaz yağmurun yağmasını bir işaret olarak mı yorumlamalıyız…

kaynak: tdk

Dogmalar her türlü inceleme ve eleştirmenin üstünde tutulan,
doğruluğu denemesiz ve tartışmasız kabul edilen ve değişmez sayılan düşüncelerdir.
Dogmalar ispatlanmak gibi bir gereğe ihtiyaç duymazlar.

Örnek verdiğiniz TV programida dogmalari açıklamakgibi bir isteği yada endişesi yoktur

myth :
(TR)Hayali kimse/şey, söylence, efsane , uydurma şey, masal
(EN)Traditional story about supernatural beings or imaginary people that narrates a common belief or explains some natural phenomenon; fable, folk tale; legendary character; commonly held but unsubstantiated belief.

Sözü edilen programin taniminda format şu şekilde aktariliyor:

(EN)Each forty minute MythBusters episode focuses on two or three urban legends, popular beliefs, Internet rumors or other myths

(TR) 40 dakikalik her mythbusters bölümünde 2 ve 3 şehir efsanesi, batıl inançlar, internet dedikoduları ve diğer efsanelere odaklanılıyor.

Dikkat ederseniz arada buyuk bir ayırım var

Bakın konuştukça kendimizi daha iyi ifade edebiliyoruz. Yazıya “saçma” şeklinde bir eleştiri getirip başladığınız için, sizin görüşlerinizi önyargılı olarak sığ ve militarist olarak algıladığım için kusura bakmayacaksınız umarım. Yine de bir iki küçük noktada itirazım olacak:
Yarın öbür gün “benimle hemfikir” askerler işbaşına gelirse seçilmişlere herhangi bir müdahalede bulunması düşünülemez. Çünkü “benimle hemfikir” ise siyasete müdahale etmesi mümkün değildir. Ben bir taraf değilim. AKP’nin karşısında daha liberal ve vizyonu daha geniş bir parti olsaydı oyumu vermekte hiç tereddüt etmezdim. Çünkü “laiklik elden gidiyor” zımbırtıları gibi “din elden gidiyor” salaklıklarına da itibar etmiyorum. Türkiye’nin ihtiyacı sağlam demokratik, çoğulcu, katılımcı, sivil toplum örgütleri güçlü sağlam bir yapıya ve istikrara kavuşmak. Bunu sağlayacak partinin başına Ebu Cehil’i de getirseler tereddütsüz desteklerim. Sizin de nazmıdda da nesrinde de demokrasi soluklayan, özgürlük yudumlayan biri olarak aynı duyguları paylaştığınızı umuyorum.

Herhangi bir kurumun tarihinin devletin kuruluşundan daha öncesine dayanması yadırganacak bir durum değildir. Birkaç insanın bunu kullanıyor olması ya da değişik anlayışlarına alet etmesi de buna düşman olmayı gerektirmez. Konuyu sündürüp Kemalizm’e filan taşımak da abes.

Kuyruk acımız var. Başbakan asıp, iktidarlar deviren, binlerce insanı fişleyip gencecik insanların hayatını karartan bir sabıkalıyla başbaşayız. Geçenlerde bir otoyolda yanıma otostopçu oturdu. Hapishaneden yeni çıktığını ve 3 adam öldürdüğünü öğrenince huylandım ister istemez. Belki ıslah-ı nefs etmiştir tabi ama insan ister istemez önyargılı oluyor. Sözkonusu memleket olunca işin boyutu da büyüyor tabi.

Varsa elinizde tutarlı, kayda değer bir argüman (ki hala okuyamadık) buyrun karşı görüşü yaftalamadan gösterin; neden 2216 sene önceki Mete’nin ordusuna dayandıramayacakmışız TSK’nın tarihini… Nihal Atsız da öyle düşünmüş diye mi?

Dediğim gibi, bence 6000 sene öncesine de dayandırabilir, hiçbir mahzuru yok. Sadece komik… Yoksa ilk hamburgeri de eski Mısırlılar bulmuş. Ama köklü bir geçmişi var diye her hamburgeri yemiyoruz. İyi pişmiş ve iyi servis ediliyorsa iki köfteli olmasının da bir mahzuru yok.

Bir de işin gayet komik bir yanı bunu hem “dogma” diye nitelenip hem de yanlışlama gayreti içine girilmesi.

Excuse me? Dogma, inanan için yanlışlanamaz olabilir; yoksa bizatihi neden yanlışlanamaz olsun? Her inancın yanlış olduğu ispatlanabileceği gibi doğru olduğu da ispatlanabilir. NG’de “Myth Busters” var izliyor musunuz? Her hafta bir sürü inancı yanlışlıyorlar. Tavsiye ederim.