Gül ve Diken..

By T.Suat Demren on Tem 28, 2007 in Kategorilenmemiş

Cumhurbaşkanı seçimi tartışmaları ilk başladığında “Erdoğan Cumhurbaşkanı olmalı mı?” başlıklı bir yazı yazmış, Erdoğan’ın değil Gül’ün aday gösterilmesinin en rasyonel davranış olacağına değinmiştim.

Biz normal demokratik bir ülkede yaşadığımızı sanmak gibi tatlı bir hayale dalmış, başta Erdoğan’a olmak üzere, sağa sola akıllar fikirler veriyorken 27 Nisan muhtırası olanca haşmetiyle kafamıza indi ve birden ülkenin derin gerçeklerine uyandık.

Hemen ardından hukuk eğildi büküldü, şapkadan 367 adet tavşan çıktı ve cumhurbaşkanı seçimi kilitlendi. Ve erken genel seçime gittik.

Şimdi önümüzde yeni bir tablo var. AKP 22 Temmuz seçimlerinden çok büyük bir zaferle çıktı. Bu sonuçlar AKP’nin 4.5 yılık iktidarındaki icraatlarına güvenoyu olduğu gibi önümüzdeki 5 yılık bir dönem için de yetki alması demek.

AKP seçim kampanyası sırasında Gül’ün cumhurbaşkanlığının engellenmesi temasını sık sık işledi. Meydanların buna nasıl tepki verdiğini hepimiz gördük. Seçim zaferinin ardından, genel merkezin önünde Erdoğan konuşma yaparken mitingi andıran kalabalıktan “Cumhurbaşkanı Abdullah Gül” sloganları geliyordu.

Seçim öncesi “uzlaşma” kavramını telaffuz eden Erdoğan cılız da olsa seçim sonrası yine “uzlaşma”dan bahsetti. Ancak Gül’ün adaylığından da geri adım atmayan Erdoğan “takdir Gül’ün” diyerek top çevirmeyi sürdürüyor.

Siyasetin yazılı olmayan bazı kuralları vardır. Bunları görmezden gelmek zordur. Seçimler öyle bir sonuçlandı ki Gül, adaylığını kendi insiyatifi ile bile kolayca geri çekemez. Nitekim köşk adaylığı konusunda bir diplomat kıvraklığı ile -galiba manevra alanı bırakmak için- net birşey söylemekten kaçındığı açıklamasında “seçimler niçin bu tarihte yapıldı?” sorusunu sordu ve “meydanların tepkisini görmezden gelemeyiz” diyerek “adaylığım devam ediyor” mesajını verdi.

Bu açıklamadan iki saat sonra Akşam gazetesine özel demeç veren MHP lideri Devlet Bahçeli “Millet iradeyi verdi. AKP cumhurbaşkanlığına istediği kişiyi seçebilir. Genel Kurul’da da 367 yeter sayısı sorunu yaşamaz. Oylamaya katılırız, ama oy veririz vermeyiz, o bize kalmış…” diyerek 367 tartışmalarına son noktayı koydu.

Yani artık top AKP’de görünüyor.

Peki şimdi ne olacak? Herşey güllük gülistanlık mı? AKP rahatlıkla Gül’ü ya da istediği başka ismi Cumhurbaşkanı olarak seçebilecek mi?

Ben bu konuda maalesef rahat değilim. Hatırlanacağı gibi Emekli Orgeneral ve Terörle Mücadele eski Özel Temsilcisi Edip Başer, İtalyan gazetesi La Repubblica’da “”Cumhurbaşkanlığı seçiminde durum raydan çıkarsa ordu yine müdahale edebilir. Bunu nisan sonunda internette bildiri yayımlamaya oranla farklı bir şekilde yapabilir.” şeklinde bir demeci yayınlandı.

Sonradan Başer “Benim, Türk Silahlı Kuvvetleri adına konuşmaya ne hakkım, ne de yetkim var. Emekli bir insan olarak, bir vatandaş olarak konuşuyorum ve ortada mevcut olan gerçekleri ifade ediyorum” dese de Başer konumunda birisinin bunları “kişisel görüş” olarak söylediğin düşünmek safdilik olur kanaatindeyim.

AKP’nin işi şu anda gerçekten zor. Bir yanda sandıkta alınan ve normal demokratik ülkelerde tartışma konusu bile olmayacak icazet var. Bir yandan da “bu muhtıra neden verildi?” gibi zor bir soru.

Siyaset santranç gibidir, iyi düşünmek, ileriyi görmek ve doğru kararlar vermek gerekir. Böyle düşünüldüğünde Abdullah Gül’ün cumhurbaşkanlığı sembolik olarak bile çok önemli anlamlar taşıyor.

Siyaset aynı zamanda güç odakları mücadelesidir. Oligarşiyi ve halk iradesini iki güç odağı olarak kabul edersek reel ve ahlakî şartlarda halk iradesi oligarşiye iyi bir tokat atmıştır. O halde bunun bir semeresi olmalı; bu da Gül’ün cumhurbaşkanlığıdır. Bu normallaşmemizi hızlandırır, bazılarının direncinin mihenk taşı olan “başörtüsü” paranoyasını “korkunun üzerine gitmek” yöntemiyle çözdürebilir. Bu tür ani fay kırıkları değişimi çabuklaştıracaktır.

Artık demokratsi ve insan hakları temelli “sivil anayasaya” geçmeliyiz. 1982 darbe anayasasından ve onun totaliterizme meşruiyet sağlayan kurumlarından kurtulmamız gerekli. Çift başlı yargı sistemi değişmeli. Cumhurbaşkanlığı yetkileri çok fazla, bunlar azaltılmalı ve parlamenter sistemin ruhuna uygun olarak o makam sembolik hale getirilmeli. Bütün bunlar “cumhurbaşkanlığı” makamında oturan kişinin onayı olmadan gerçekleşemez.

“Siyaset santranç gibidir” dedim; ama birileri gelip tahtayı devirmeye kalkarsa ne olacak?

Hiçbir güç odağı elindekileri “siyasi ahlak, halk iradesi, demokratik meşruiyet” gibi kulağa hoş gelen söylemlere uyarak “buyur senin hakkın bu” diyerek vermez. Mutlaka elindekileri kaptırmamak için mücadele eder. Vuruşarak çekilir, en son ana kadar direnir.

Şahsi görüşüm Abdullah Gül’ün cumhurbaşkanı olması gerektiği yönündedir. Söylediğim gibi bu normalleşmemizi hızlandıracaktır. Teknik olarak da buna bir engel gözükmüyor.

Erdoğan’ın da bundan kolayca geri adım atacağını sanmıyorum. Bir müdahale riski -çok az da olsa- her zaman var ama bu toplumsal desteği iyi kullanmalı Erdoğan. Bu seçim sonuçlarına rağmen bir müdahale imkansız gibi birşey. Ama “sopa gösterme” yapılabilir. Fakat bu tolere edilebilir. Çok zorda kalırsa referandum erkene alınıp halka seçtirme yoluna gidilebilir.

Ama başka bir isim önermek; hele “uzlaşma” gibi bir devşirme kavram etrafında dönmek, seçilmişleri atanmışların onayına sunmak gibi bir garabete başvurmak demektir. Bu ülkede yıllar yılı seçilmişlere şöylenen şudur:

“Heey seçilmişler, siz ekonomi, memur maaşları, tarım, orman, kültür gibi önemsiz ve küçük işlerle ilgilenebilirsiniz. Bu siyasi iktidardır. Biz atanmışlar ise, laiklik, anayasa, Kıbrıs, Kürt sorunu, Kuzey Irak, terör, bürokrasideki kilit noktalar, anayasal kurumlar ve bunları yönetenlerin seçimleri gibi önemli işler ile ilgiliniriz. Bu da devlet iktidarıdır. Ele güne rezil olmayalım diye size siyasi iktidar hakkı verdik ama devlet iktidarını asla..”

Geçmişten beri gelen bu durum meşru bir siyaset zemini değil. Ama 22 Temmuz’da AKP’ye verilen halk desteği, siyaseti meşru zemine oturtmak için çok büyük bir fırsat.

Önümüzde fazla zaman yok. Erdoğan bürokratik eliti tasfiye etmeyi.. Çok az da olsa “tahtayı devirtme” riskine girerek, ani bir şok ile mi, yoksa başka bir isim seçerek zamana yayarak mı yapmayı deneyecek; bekleyip göreceğiz..

Yazarın kişisel sitesi: www.dusunceler.org

4 [?]

Gül ve Diken..

39 Yorum

1 Trackback(s)

Siz de fikrinizi belirtin

Son Yorumlar

Popüler Yazılar

Rastgele Yazılar

Arşiv

Sayfalar

Ezberinizi Bozun

Son Yazılar

Anket

Tavsiye

Bağlantılar

Kitap

Destek

Gül ve Diken..

39 Yorum

1 Trackback(s)

Siz de fikrinizi belirtin

Son Yorumlar

Popüler Yazılar

Rastgele Yazılar

Arşiv

Sayfalar

Ezberinizi Bozun

Son Yazılar

Anket

Tavsiye

Bağlantılar

Kitap

Etiketler

Destek