Borazan belli idi de.. Borazancı kim diye soruyordum; meğer o da yukardaki cümlede sırıtıyor. Dinamit lokumları yerleştirmeye,Köstebek yuvaları kazmaya devam edin bu ülkenin temellerine.. ama kazarken de unutmayın: Akbabaların rüyaları gerçekleşmeyecektir.
Hiç bir zaman antropolojik bir ırk tanımlaması olarak filizlenmeyen Türk Milliyetçiliği,altında yaşadığımız gök kubbenin “muhafızıdır”. Türk Millyetçiliği,içe dönük değil dışa dönük metodolojik bir kavramdır. Bugün Irak ta olmayan devlet de, kıblesi belli midir müslümanların? namusu kimlerin keyfiyetindedir??.Camiler kışla,minareler süngü idi ama o camilerde “coniler” in postalları geziyor şimdi.. Devletin olmazsa hiç bir şeyin olmaz arkadaş! Bu ülkeyi solcu-sağcı,dinci-milliyetçi v.b yapay tasniflendirmelerle yap boz tahtası oynayanlara cevabımız bellidir:Tanrı dağı kadar Türk, Hira dağı kadar müslümanız. Türk ün ATA sı ATATÜRK de biziz. Çağ açıp çağ kapayan Fatih de biziz.Peygamberimiz Hz. Muhammed(sav) in elçileri de bizleriz.

Osmanlı nın “tebası” da biziz. Cumhuriyetin “yurtdaşı” da biziz.

gelelim şu makaleyi yazan insana ogun samasta laf söylemişsin bende milliyetçi gençlik adına konuşayım şu hrant dinkin bu ülkenin medyasını günlerce ave aylar sonra ve yıllar sonra meşgul etmesinin nedeni ne bu ülkede ne gibi bir işlevi vardı bu ülke için kuzey ıraka -30 derecede operasyon düzenleyip şehit olan 25 asker kaç gün isim olarak medyada kaldı kaçının cenazesi canlı yayında gösterildi ozaman hrantın arkasından gözyaşı dökenlerin hangisi şehitler için ağladı bu ülkenin sözde aydınları şehitler için ne kadar konuştu hepimiz ermeniyiz diyenler nerede ben diyorum hepimiz değil az bi kısmımız türküz ve size bir ülke dolusu türke gerek yok trabzon havasi solumiş bi kardeşumuzda yeter daa.
HEPİMİZ TÜRKÜZ

ve siz atamızın 2 şiiriyle veda ederim

“Ey milletim,
Ben, Mustafa Kemal’im…
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,
Hâlâ en hakiki mürşit, değilse ilim,
Kurusun damağım, dilim.
Özür dilerim…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*

Özgürlük hâlâ,
En yüce değer
Değilse eğer…
Prangalı kalsın diyorsanız, köleler…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Yoksa, çağdaş medeniyetin bir anlamı,
Ortaçağa taşımak istiyorsanız zamanı,
Baş tacı edebiliyorsanız
Sanatın içine tüküren adamı…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Yetmediyse acısı, şiddetin, savaşın.
Anlamı kalmadıysa
Yurtta sulh, dünyada barışın.
Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın.

Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Özlediyseniz fesi, peçeyi.
Aydınlığa yeğliyorsanız, kara geceyi.
Hâlâ medet umuyorsanız
Şıhtan, şeyhten, dervişten.
Şifa buluyorsanız,
Muskadan, üfürükçüden…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Eşit olmasın diyorsanız, kadınla erkek…

Kara çarşafa girsin diyorsanız,
Yobazın gazabından ürkerek…
Diyorsanız ki, okumasın Kadınımız, kızımız;

Budur bizim alın yazımız…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Fazla geldiyse size,
Hürriyet, Cumhuriyet…
Özlemini çekiyorsanız,
Saltanatın, sultanın…
Hâlâ önemini anlayamadıysanız,
Millet olmanın…
Kul olun, ümmet kalın,
Fetvasını bekleyin, Şeyhülislamın…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi.
RAHAT BIRAKIN BENİ…

Hakikat Nerede?
Gafil, hangi üç asır, hangi 10 asır,
Tuna ezelden Türk diyarıdır.
Bilinen tarih söylememiş bunu,
Kalkıyor örtüler, örtülen doğacak,
Dinleyin sesini doğan tarihin,
Aydınlıkta karaltı, karaltıda şafak.
Yaşanan tarihi gömüp doğru tarihe gidin.
Asya’nın ortasında Oğuz oğulları,
Avrupa’ nın Alpler’ inde Oğuz torunları,
Doğudan çıkan biz, batıda yine biz;
Nerde olsa, ne olsa kendimizi biliriz.
Hep insanlar kendini bilseler,
Bilinir o zaman ki hep biriz.
Türk sadece bir milletin adı değil
Türk bütün adamların birliğidir.
Ey birbirine diş bileyen yığınlar!
Ey yığın yığın insan gafletleri!
Yırtılsın gökteki gafletten perde,
Hakikat nerede?

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

not:eğer söylediğiniz gibi düşünce özgürlüğüne demokrasiye adalete inancınız ve bağlılığınız varsa yayınlayın hahh son olarak orta asyadan geldik biz anadoluda kaç türk vardı geçti yüzyıl şimdi kaç ermeni kaldı? :))) biz gelmeden roma bizans falan vardı biz geldik şimdi onların halkları nerede torunları falllan nerede tarih kitapları her zaman doğruları yazmaz :))) son olarak verdiğim büyük hasardan dolayı, I am sorry..

korkuluyor

Günümüzde Müslüman Ermeniler “Bir Ermeni Aleviyim dese de, tehcirden kurtulamıyordu” Türk Tarih Kurumu Başkanı Yusuf Halaçoğlu’nun Alevi Kürtler’in Ermeni kökenli olduğuna ve elinde listeler bulunduğuna ilişkin açıklamaları büyük tepki gördü. Ermeni kökenli Müslümanlar ve soyağacında Ermenilik bulunan yurttaşlarımız ise bu yazıda kendi ağızlarından tehcirden nasıl kurtulduklarını, yaşadıklarını anlatıyor:
Ancak günümüzde bu tartışma toplumun bir bölümü için endişe ve korku kaynağı. Öyle ki, Yeni Aktüel’e yaşadıklarını anlatanlara göre annelerinin Ermeni olduğunu inkâr edenler de var…

“Kimilerine göre Orta Asya’dan gelen Türk boylarından biriyiz, ama ben böyle olmadığını düşünüyorum. Bir kere ortada hiç kaybolmayan bir dil var ve Ermenilerle en somut bağ dil bağı. Dil ne komşuluk bağıyla devam eder, ne de onların köyünde yaşamakla. Örneğin Hemşin kelimesinin kökeninin ‘yeni şenlik’ anlamına geldiği iddiaları uçuk ve zorlama. Hemşince’nin kaybolmasına, çocuklarımın Hemşince’yi bilmemesine çok üzülüyorum.”

Bu sözlerin sahibi, Ermeni kökenleri olduğunu ilk kez söyleyen, Aksaray’daki bürosunda 25 yıldır avukatlık yapan doğma büyüme Hemşinli Kamil Muti. Hemşinliler’in 90′lı yıllardan itibaren araştırmalara konu olan kökenleri konusunda tartışmalar var.

İslam Ansiklopedisi’nde Hemşin, “Müslümanlaşmış Ermeniler’in oturduğu Kalopotamos ve Furtuna yüksek vadileri” olarak tarif edilmiş ve “Bugün Hemşinliler Müslümandır ve yalnız Hopalı olanlar Ermenice’yi unutmamışlardır” deniyor. Ancak günümüzde Hemşinliler’in hemen tamamı bu iddiaları reddediyor.

Çünkü maalesef Ermeni kökenli olmak Türkiye’de bir hakaret olarak algılanıyor. Halaçoğlu’nun “dönen” Ermenilere dair elinde liste bulunduğuna ilişkin açıklama da bu tavra tuz, biber ekti! Evet, konu Türkiye için bir tabu ve yüzleşmekten hep korkuluyor! “Şimdiye kadar hep başkaları bizim adımıza konuştu.

İlk kez bir Hemşinli kendi adına konuşuyor” diyen Kamil Bey ise bu konuları amatör olarak araştırdığını, ancak akademik araştırmaları kabul etmek gerektiğini belirtiyor.

“Biz Hemşinliler’in Ermeni kökenli olması, ötekileştirilmemiz anlamına gelmemeli. Halkımız ötekileşmekten korkuyor. Ermeni kökeni hakkında gerçekler ortaya serilmeli ve gerçeğe sahip çıkılmalı. Ama birilerinin bunu başkalaştırmak için kullanmasına izin vermemek lazım” diyen Muti, 500 sene önceki atalarının seçiminin iyi veya kötü olduğunu yargılama hakkı ve yetkisinin olmadığını söylüyor.

Hemşinli avukat Kamil Muti’nin aile büyüklerinden yeni öğrendiği bir gerçek ise akademik olarak araştırılması gereken bir husus: “Dedelerim 1914-17 yılları arasında geçici olarak Hopa’dan Ordu’ya göç etmişler. Bu göç belki de Ermeni tehcirinden zarar görmemek için yapılmıştı.”

“Müslümanlaşma sürecinin başlangıcı daha eski”

İddialar çarpıcı, ancak belgeler Ermeniler’in 1915′te o kadar şanslı olmadığını gösteriyor.

Ermeniler’in sosyal tarihini araştıran Toplumsal Tarih dergisinin eski editörü ve şimdi Birzamanlar Yayıncılık’ın yayın yönetmeni olan Osman Köker, Ermeniler’in Müslümanlığa geçmelerinin sadece 1915 tehciri sırasında yaşanmadığını, Türkler’in Anadolu’ya girmelerinden itibaren buradaki yerli halkların Müslümanlaşma sürecinin başladığını belirtiyor.

Köker, Yusuf Halaçoğlu’nun iddialarını da asılsız buluyor. “Bir köye Ermeniler’i sevk etmek üzere askerler geldiğinde Ermeniler’in “Biz Alevi Kürdüz” diyerek kurtulması mümkün değil. Devletin hangi köyün Ermeni, hangisinin Kürt olduğunu bilmemesi düşünülemez bile. Sevk sırasında Ermeniler’in kitlesel olarak Müslümanlığa geçerek kurtulmuş olması da mümkün değil. Kocaları ya da babaları öldüğü ya da önceden sevk edildiği için sahipsiz kalan kadın ve çocukların Müslümanlaştırılması da, bir istisna değil, o zamanki devlet politikası.” Bu konuda Osmanlı Arşivi’nde çok sayıda belge olduğunu ve bunların bir kısmının Arşiv’in yayınladığı kitaplarda basıldığını belirten Köker’in vurguladığı belgeleri günümüz Türkçesi’yle yandaki sütunlarda okuyabilirsiniz.

1915′teki tehcir sırasında Müslüman olan Ermeniler de ya bir süre sonra Hıristiyanlığa geri dönerek Ermeni kimliğine sahip çıkıyor ya da bu gerçeği hayat boyu adeta kendinden bile gizliyor. Yine de acı hatıralar yavaş yavaş gün ışığına çıkıyor.

Örneğin İrfan Palalı’nın anneannesi Fatma’nın tehcir sırasında yaşadıklarını ve onun Ermeni olduğunu öğrendiğinde tepkisini anlattığı “Tehcir Çocukları”, Fethiye Çetin’in anneannesi Seher, yani Heranuş’a dair hatıraları ve akrabalarını anlattığı “Anneannem” kitabı, bu konuda öncü çalışmalardı. Kısa süre önce yayımlanan “Ermeni Kızı Ağçik” kitabında Yusuf Baği de anneannesinin yaşadıklarını cümlelere döküyor ve gizli Ermeniler’e ilişkin yeni iddiaları dile getiriyordu. Filiz Özdem ise “Korku Benim Sahibim” romanında Ermeni dedesi ve onun annesinin hayatını kendi deyimiyle roman kahramanı “Sude’ye ödünç” veriyordu.

“Bir Ermeni Aleviyim dese de, tehcirden kurtulamıyordu”

Anneannesinin Ermeni olduğunu belirten Peri Yayınları’nın sahibi Ahmet Önal da geleneklerinde aidiyet baba üzerinden kabul edildiği için “Kürdüm” diyor ve “Bana Ermeni deseler bunu hakaret kabul etmem. Hatta Ermenileri aşağıladıklarında zoruma gider. Ermenilerin hedef gösterilmesine, korkutulmasına karşıyım” sözleriyle tepkisini dile getiriyor. 15 yıldır yayıncılık yapan Önal Bingöl’ün Kiğı İlçesi’nin bir Ermeni köyü olan Döşlüce (eski adı Sığank) Köyü’nde doğmuş.

Anneannesinin kitap sevgisini yandaki sütunlarda tüyler ürperten ayrıntılarla anlatan ve anneannesinin kitap sevgisi sayesinde kitaba yönelen Önal önce iyi bir okur olmuş, sonra da düzeltmen! Alevi Kürt Şaddi Aşireti’nden olan Önal, Halacoğlu’nun Ermeniler’in “Kürt Aleviyim” diyerek kurtuldukları iddialarına ise şöyle cevap veriyor:  “Kürt Aleviyim diyerek tabii ki kurtulanlar olmuştur. Örneğin Dersim’in Malazgirt İlçesi’nin Ghıran mıntıkasındaki Garsanlar aşiretinde sağ kalanlar “biz Kürt Aleviyiz” diyerek kurtulmuşlar. Ancak böyle bir genelleme yapılamaz!”

Bu konuda hayli farklı bilgi ve iddia var. Örneğin “Türkiye Nüfus Sayımlarında Azınlıklar” adlı bir çalışması bulunan ve halen “İttihat ve Terakki’nin Etnisite Mühendisliği ve Anadolu’nun Türkleştirilmesi” adlı bir kitap hazırlayan araştırmacı yazar Fuat Dündar, Radikal Gazetesi’nde 7 Eylül’de yayınlanan makalesinde bir Ermeni köyünün ‘Aleviyim’ diyerek tehcirden kurtulmasının mümkün olmadığını dile getirmişti.

 KAYNAK

http://www.heraldturk.com/index.php?option=com_content&task=view&id=5560&Itemid=1
 

 EDITÖR : Sayin AAE,

Sitemize hosgeldiniz, bundan sonraki mesajlarinizda hakaret içermeyen cümleler kurabilirseniz memnun oluruz. Ait oldugunuz veya sempati duydugunuz gruplar hakindaki önyargilarin güçlenmesine sebep olabilirsiniz.

saygilar

Bugünün haz ve eğlence sektörüyle beslenerek büyüyen çocukları için vurdulu kırdılı bilgisayar oyunları oynamak sanki doğuştan sahip oldukları bir hak.
“Bu kadar adamı bir tuşla öldürüyorsun, yazık olmuyor mu, neymiş suçları?” diye sorduğunuzda sizi kendilerince teskin ediyorlar: “Görev icabı öldürüyorum.”

Şiddet uygulamayı ve saldırganlığı bir teknolojik imkân, yaratıcılık ve doğallık olarak gören çocuklar, saldırganlığa geçerli sebepler üretmek için zorluk çekmeyecekler büyüdükçe. Yıllar önce, 6-7 Eylül olaylarında ellerindeki sopalarla, balyozlarla saldırganların gelip gayrimüslimlerin dükkânlarını, işyerlerini kundaklamaları için de bir son dakika gerekçesi bulunmuştu. Atatürk’ün Selanik’teki evine bomba atıldığı söylenmişti. Böylesine uyduruk bir haber, şiddeti meşrulaştırmak için yetmiş artmıştı bile.

11 Eylül sonrası ise iftiraya, yalan habere pek gereksinmiyoruz. Niyet okumak diye son derece dâhiyane bir gerekçe bulundu çünkü. Bush ve ekibinden ithal ettiğimiz ‘önleyici savaş doktrini’ sayesinde görev icabı öldürmek, saldırmak, yok etmek daha kolay artık. Öteki gelip seni nasılsa arkadan vuracaktır, toprağında gözü vardır, istihdam olanaklarını kurutacaktır vesaire. Böyle bir vehim, en kolay ötekileştirdiğimiz ‘yerli’ ve ‘yabancı’ azınlıklardan toplu olarak nefret etmemize yetebiliyor.

Ülkemizde kaçak olarak yaşayan bir yabancı, aşağılanmalara uğrayabiliyor, iftiralarla baş etmekte zorlanıyor, başı beladan kurtulamıyor. Kimi de Nijeryalı Festus Okey gibi gözaltında öldüğü halde bir doyurucu açıklama bile yapılması çok görülüyor. Yabancı olmak: Saldırmak ve yok etmek için başlı başına bir gerekçe oldu. Sanırım bugün artık niyet okumak bile gerekmiyor.

Dolapdere’de Avrupa’ya kapağı atma hayalleriyle küçücük odalarda üst üste yaşayan Afrikalılar geçici işlerde, özellikle de inşaatlarda iki kuruşa çalışıyorlar, kimi de fuhuş ve uyuşturucu işine giriyor. Sığınma hakları tanınmadığı için, burada kaçak olarak yaşamaktan başka bir yol bulamıyorlar. Bugünün ’sahipsiz’ kalmış kaçakları tekneleri battığında veya sığındıkları kamyonlarda havasızlıktan ölme tehlikesi atlattıklarında haber oluyorlar; ama ölenler veya geri dönmeyenlerin âkıbeti de yakından takip edilmiyor kamuoyunda.

Batı’nın yabancıları da bu zımnî olarak kabul görmüş saldırganlıktan nasibini alıyor. İsviçre’deki seçim kampanyasında ‘daha fazla güvenlik’ gerekçesiyle yapıldığı iddia edilen bir afişte ülke bayrağının önünde yer alan üç beyaz koyun, göçmenleri simgeleyen siyah bir koyunu tekmelerken resmedilebiliyor. Afiş, bir Neo Nazi grubunun işi değil, aksine, koalisyon ortağı olan bir partiye ait. Aynı parti şu sıralar, 18 yaş altındaki suçlu göçmenlerin aileleriyle birlikte ülkeden çıkarılmasını sağlayacak bir yasa teklifi üzerinde çalışıyor.

Batı’nın tam bir haçlı ruhuyla hareket ettiğinden dem vuran, Avrupa’daki yabancı düşmanlığı ve ırkçılığın gitgide arttığından ve küresel bir tehdide yol açacağından endişe duyan birçok kişi, bu ülkede kendi halinde yaşayan, nefret ve intikam söylemi üretmeden işine gücüne bakan ‘yerli’ azınlıklarını da kendi topraklarında ‘yabancı’laştırarak saldırganlığın nesnesi haline getirebiliyor. İnsanların boğazının kesilmesi bile yaptıkları ne olursa olsun, ‘hak’ görülerek meşrulaştırılıyor.

Malatya ile Elazığ takımları arasında oynanan futbol maçında, taraftarlardan bazıları ‘Ermeni Malatya’ diye slogan atınca kavga kopuveriyor. ‘Ermeni’ sözcüğü saldırganlık için başlı başına bir gerekçe. Ermeni ailelerin bugün burada kalan üç beşinden birinde doğmuş bir genç olabilirdiniz. Nasıl yaşardınız? Müslüman olmanın giderek terörizmle eşdeğer görüldüğü Avrupa’da, Independent gazetesi, çokkültürlülük ile içe kapanmacılık arasında bir bölünme yaşandığını ve bu tehlikeli durumun Avrupa için bir sınav olduğunun altını çiziyor. Peki, yerli ve yabancı azınlıklarına karşı toptan intikamcı hislerle yaklaşarak kim bilir ne çok hayatı haksız yere altüst etmiş bizler için?

Nerelerdesiniz? Özlettiniz kendinizi :)

Elbette Türköne ve hatta ZAMAN’in siyasî çizgisi belli.

Ancak altini çizmek istedigim husus “kuşatma”, “kan”, “abluka”, “tuzak”, “ihanet”, “yıkıcı ve bölücü niyetler” gibi savas kelimeleriyle konusulmasi. Türköne’nin bu listesine sunlari da ekleyebiliriz :
- Cephe,
- agir bir darbe,
- AKP’nin ezici zaferi, (ezilen kim?)
- “Demokrasiye sikilmis bir kursun” (ki RTE söyledi)

Askeri terimlerle siyaset konusulmasi sekilsel çirkinligin çok ötesinde zarar getiriyor Türkiye’mize. Gerçekte birlestirici, kazan/kazan çözümler bulmali siyasetçiler. Ama “AKP cephesi, Laik cephe” filan dedikten sonra “bir cephelesme var” demeye basliyoruz. Her iki takimin insanlari artik bir daha asla bir arada çalisamaz hale geliyorlar.

ZAMAN’dan sonra en okunasi gazete Radikal ama orada da kendini askerlik subesi zanneden bir kaç yazar var ki mide bulandiriyor.

“Devlet Bahçeli’nin grup toplantısında yaptığı uzun konuşma, MHP üzerindeki soru işaretlerini ve önyargıları dağıttı. MHP, sorumlu ve dikkatli davranacağını, “millî duruşun, uzlaşmanın, hoşgörünün ve diyaloğun adresi” olacağını ilan etti. Konuşmanın büyük kısmı, Meclis’in açıldığı güne damgasını vuran “el sıkışma fotoğrafı”nın arkasındaki felsefeyi anlatmaya ve açıklamaya ayrılmıştı. Başlangıç olarak belki yeterli; ama mantıkî sonucuna zamanla ulaşacak olan bazı argümanların bünyesinde bazı zafiyetler barındırdığı da aşikâr.
Her şeyden önce “klasik milliyetçi söylem”in “uzlaşmaya, hoşgörüye ve diyaloğa” aykırı bir bileşeni var. Bu bileşen, dünyayı siyah-beyaz renklere ayıran, akıldan ziyade duygulara hitap eden hamasî retoriğin tortuları ile oluşuyor. Bahçeli’nin konuşmasında geçen “kuşatma”, “kan”, “abluka”, “tuzak”, “ihanet”, “yıkıcı ve bölücü niyetler” gibi, daha çok asker bildirilerinden alıştığımız savaş deyimleri ile siyaset üretmenin ve bu siyasetin içine diyalog ve hoşgörüyü yerleştirmenin ciddî zorlukları var.”

Tamami için : http://www.zaman.com.tr/webapp-tr/yazar.do?yazino=574287