Allah’ın dini ile başka bir din bir olmaz.
Bunu yalancı isen anlayamazsın
Akılcılık yapma güvendiğin aklının neyin aleti olduğuna bak
Çünkü vayhe dayanmayan akıl şehvete dayanır.Ama bunu bilen nerede?
Bir kimse eğer islâmiyette bir eğiklik gördü ise bilsinki o kendisinin eğikliğidir.
Eleştiren cüretkar ya Cahildir ya Ahmâktır ya da yalancıdır yani kibirlidir.
Allahtan daha iyi bildiğini iddia eden cahildir.Ama bilmediğini bilmez.Bildiğini bilir.

Zaten İslam öncesi dönemde hersey yanlış değildi ki. Bir kısım insanlar islami uygulamaların önceden de var oldugunu söyleyerek zihinleri bulandırmaya çalışıyorlar.Bu cok anlamsız insanlık tarihi kesintisiz bir süreçtir. Zaten Kuran da islamın yeni bir şey olmadığı ilk insandan beri var olduğu açıkca söylenir.

kuran, eski ahit ve yeni ahit’in sümer metinleriyle birebir benzerlik göstermez ama sadece benzerlik gösterir. üstelik kuran ile ne eski ahit ne de incil tamamen benzerlik göstermez.

Her toplumun yükseldigi ve bozuldugu zamanlar olur, Roma veya Antik yunan dönemi büsbütün kötü, rezil degildi, bu bozulmanin altinda ekonomik, kültürel, politik bir cok neden vardir, Cahilliye dediginiz dönemle islam öncesini kastediyorsaniz o cografyada refah düzeyi yüksek halklarin mutlu oldugu dönemlerde oldu. Burada insanalir canindan bezdiren paganizm mi iktidar kavgalari dönem sartlarinda ezilmeleri mi? Bu da baska bir bakis acisi.

Bu konuda S.Hüseyin Nasr ve Avrupalı gelenekselcilerden F. Shuon ve R.Guenon’un eserlerine bakılabilir. Bu eserlerde ilahi mesajın insanlığın başlangıcından bu yana iletildiği zamana göre nasıl bir sembolizmayı kullandığı ve farklı formlara büründüğüne ilişkin kıyaslamalara ve mesajın tekliğine ilşkin çok detaylı bilgiler var.

Din ve evrim konusundaki düşüncem ise şöyle.

19.yy.ın sonundan itibaren Darwinizm, hızla kabul gördü ve biyolojiden başlayıp ekonomi, psikoloji, sosyoloji, antropoloji ve tarih gibi hemen her alanı yaygın bir biçimde etkiledi. Bu, “Din” olgusuna da “Dinlerin Evrimi” olarak yansıdı. İnsanlığın son derece kısa bir zamanını kapsayan yazılı tarihine ve yine kısıtlı arkeolojik bulgulara dayanarak, evrim fikrinin a priori olarak kabul görüldüğü bu materyalist bakışa dayanan “Dinlerin evrimi” düşüncesi, bilimsellik anlamında bile önkabullerden ve arkeolojik kanıtların bu önkabule uygun bir biçimde yorumlanmasından başka bir şey ifade etmiyor.

Kaldı ki bu materyalist önyargının olmadığı bir bakışla incelendiğinde yaklaşık bir yüzyıldır ele geçirilen antropolojik ve arkeolojik bulguların, tarih boyunca toplumlarda önce tek Tanrı inancının var olduğunu, ancak bunun zamanla bozulduğunu gösterdiğini görüyoruz. Bazı dinler tarihi yorumcularına göre başlangıçta herşeyi yoktan var eden, herşeyi gören ve bilen, tüm alemlerin sahibi olan tek Yaratıcı’ya inanan toplumlar, zamanla Yaratıcı’nın sıfatlarını ayrı ayrı ilahlar olarak düşünme yanılgısına düşüyor ve birden fazla ilaha tapınmaya başlıyorlar.

Mesela Antropolog Sir Flinders Petrie bu konuda şöyle diyor:

Eğer ruhlara tapmak tek bir İlah’a tapmaya uzanan bir evrim sürecinin ilk basamağı olsaydı, bu durumda çok tanrılılığın gittikçe tek tanrılılığa evrimleşmesinin kanıtlarını görmemiz gerekirdi… Bunun tam aksine tek görebildiğimiz, tek Tanrı inancının her zaman ilk basamak olduğudur…[….] Çok tanrı inancını ilk oluşumuna kadar izleyebildiğimiz her yerde, bunun tek Tanrı inancının bir çeşitlemesi olduğunu görüyoruz

Yani bakışa göre değişir diyoruz ama darwinian önkabulden sıyrılıp nesnel bir bakış yaptığımızda da “yaratıcı’nın mesajını tekrarladığı ve bunun zamanla bozulduğu” yaklaşımı daha makul ve delillerle de destekleniyor.

Hele ki çıkışından 300 yıl sonra tanınamayacak hale getirilen Hristiyanlık örneği de elimizde iken bu entropinin mümkün olduğunu ve çeşitli öğretilerdeki sembolizmanın ifade ettiği anlamların benzerliği sebebiyle tek ilahi köken yaklaşımının çok daha makul olduğunu düşünüyorum.

Dinlerin içinde doğduğu toprakların yöreselliği ve tarihselliği ile ilşkili olduğuna dair bir yazım:

“İslam ve Diğer inanışlara bakış”

islam dini tanriyi cinsiyetsizlestirmis ve antropomorf(insanimsi) tanri figüründen kurtarmaya calismistir bu önemli bir özelliktir. hristiyanligin ‘tanri baba’si islamiyette gecerli degildir aslinda ama
toplumlarin ataerkil yapisi tanriyi ‘göksel’ tahtinda oturan ERIL bir figür olarak algilamaya egilimlidir. Oysa tasavvuf alimlerinin bu ERIL yapiyi astiklarini düsünüyorum.

islamiyette de pagan ayinlerinin yansimalari oldugunu ismini hatirlamadigim bir misirli ülkesinde epey sikinti cekmisti, ona göre
kabe etrafinda tavaf ritüel olarak pagan kökenliydi. Bu konu hakkinda birsey söyleyemem çünkü yeteri kadar bilmiyorum.

Bugün kuran, eski ahit ve yeni ahit’in sümer metinleriyle birebir benzerlik gösterdigini biliyoruz. Ayni sekilde sümer metinlerindeki bazi ritüeller de hint metinlerinde de var. İnsanligin deneyiminin birbiriyle benzesmesi cok olagan cünkü tarim gibi ortak bir yolla besin üretiyorlar misal. Dolayisiyla bereket kültleri doguyor.
Bu bir höyük gibi üzerine katmanlar seklinde eklenmis.

Bahsettiginiz gibi bakis acisina göre degisir, tanrinin mesajini basindan beri tekrarlamis olmasi ve daha sonra bozulmus olmasi bir bakis acisi. her durumun iki yönü varsa buna yanlis veya dogru diyemeyiz.

Laf arasında müslümanlarında sembollere tapındığını iddia ediyorsunuz. Ama bu sizin öyle görmek istemenizden başka bir şey değil.
Ay kültü güneş kültü kabeye tapınma kurana tapınma iddiaları da zaten hep bu yönde. işin enteresan tarafı bu tür iddialar hep bize aşırı komik gelmiştir. Müslümanlar için hiç bir anlam ifade etmez.

cahiliye döneminin sadece putlardan ibaret olduğunu kim söylemekte veya sadece totemizmle kim açıklıyor. Ben şimdiye kadar böyle söyleyeni görmedim. paganizm bir inanç sistemidir.

İlahi metinleri okudugunuzda da bundan farklı bir sonuca varmazsınız.

İslam onları putatapıcı değil müşrik olarak nitelendirir.İnanç sistemini eleştirir. Tamamen sizin ifade ettiğiniz şekilde nitelendirir.
arap paganizmini bir çok uygarlığın etkilediğini söylemek çok mümkün. zaten aksini söylemek anlamsız araplar dünyada tecrid edilmiş bir halde yaşamadılar.

“paganizm bir heykel yapip önünde tapinmaktan ibaret degildir. ”

kim böyle söylüyor ben şu kadar yıllık yaşamımda ne böyle düşündüm ne de ilahi kaynaklarda bu şekilde bir ifadeye rastladım.

putperestlik nedir herseyden önce? put nedir? idol nedir?
eger tapinilacak nesne, fetisse, gücün devredildigi bir idolse bir zeus heykelinin sistine sapelindeki michalengelo’nun tanri freskinden ne farki var? islam dini tasviri yasaklamistir ama ‘büyülü nesne’ olarak arap tipografisini yüceltmistir. put nedir gercekten?

paganizm bir heykel yapip önünde tapinmaktan ibaret degildir. Evren tanri inanclarini, dogayla bütünlesmeyi iceren anaerkil kökenli bir yasam ve inanc sistemidir. Bunu bilmeden fikir beyan etmenin “tamamen yanlis hatta komik” oldugunu düsünüyorum. ayrica cahilliye dönemi dediginiz kavram “her kabilenin bir putu oldugu” gibi sadece totemizmle aciklanamaz, arap paganizmini sümerlerden
babillilere, misirlilara bir cok uygarlik etkilemistir. bunlardan bahsetmek islami alcatmaz ya da yüceltmez.

Selman Rüşdi’nin hiçbir kitabını okumadığım için yorum yapmam doğru olmaz. Ama, ben İslam dininden ayrılmış bir insanın müslümanlara dinlerini nasıl reforme etmesi gerektiğini söylemesinden hoşlanmıyorum. Bu çok seviyesiz bir davranış. Bunun yanında, Selman Rüşdi’nin makalelerini okudum ve gördüğüm kadarıyla hiçbir derinliği olmayan basit bir adam. Buna rağmen ödül üzerine ödül verilmesi, ünvanlarla taltif edilmesi de şık değil.
Karşı çıktığımız budur. Yoksa Selman Rüşdi’nin susturulması gerektiğini söyleyen kimse yok. Yukarıdaki yazının üslubu ise Ayşenur hanımın hassasiyetinin tezahürüdür, grubun genel anlayışına tekabül etmiyor. Hepimizin “öfkeli” zamanları olur…

’seytan ayetlerinin’ dogru olup olmamasi sizin tanriyla aranizdaki bagi mi zedeleyecek?

müslümanlarin pagan dönemi yok saymasi hristiyanlara ve yahudilere göre daha hiddetli ve kati. pagan dönemle ilgili ‘cahiliye dönemi=kizlari diri diri gömülüyorlardi’ ötesinde bilgi nedense yasaklanmaya calisiliyor.

’seytan ayetleri’nden bahsedeni taslamadan önce arap toplumunda lat, menat, uzza gibi anaerkil kökenli bereket tanricalari tapimi hakkinda bilgi sahibi olmak gerek. ama görüyorumki bilgi sahibi olunmadan fikir sahibi olunmus burada…

Fikrinden, sözünden, yazdığından çizdiğinden dolayı “hain”, “… düşmanı” ilan edip linç edilen mağdurlarımıza kör bir öfkeyle saldırarak “batı”ya başkaldırdığımızı sanıyoruz. Oysa bizzat bu öfkemizin “batı”nın (külliyen bir kültürden değil, iktidar odaklarından bahsediyorsak anlamlıdır ancak bu sözcük) bizi kontrol etmek için kullandığı en önemli silahlardan olduğunu farkedebilsek…

Kendi insanınızın kendi toprağında yaşamasına izin vermemek gücümüzün değil, zayıflığımızın göstergesi. Elin oğlu da vurur elbette zayıf yerimizden.

Benden de bir imza!

Allah’a emanet olun…